Tesnim Haber Ajansı - Amerikan ve İsrailli teröristlerin İran'a yönelik geniş çaplı canice askeri saldırısı, Siyonist lobilerin Amerika'daki politika belirleme sürecini kontrol etmedeki rolünü bir kez daha öne çıkarmıştır.
New York Times gazetesi yakın zamanda bilgili yetkililere dayandırdığı bir haberde, Binyamin Netanyahu'nun Trump'ı hiçbir şekilde Amerika'nın uzun vadeli çıkarlarına uymayan bu savaşın uçurumuna nasıl sürüklediğini bildirmiştir.
Amerika Savaşa Nasıl Çekildi?
Amerika'nın bu savaşa nasıl sürüklendiğini anlamak için öncelikle İsrail'in stratejik mantığını incelemek gerekir.
Tel Aviv için İran İslam Cumhuriyeti sadece nükleer programı nedeniyle değil; konvansiyonel yetenekleri, bölgesel nüfuzu ve direnişçi yumuşak gücü nedeniyle güçlü bir rakip ve dolayısıyla varoluşsal bir tehdit sayılmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri son dönemde Maskat ve Cenevre'de yapılan müzakerelerde İran'ın nükleer programını dizginlemek için sınırlı ve aşamalı bir anlaşma arayışındayken, İsrail İran'ın tamamen silahsızlandırılmasını; yani füze programının durdurulmasını ve İran'ın bölgesel nüfuzunun sona ermesini istiyordu.
İsrail, doğal bir toplum ve millet olan İran'ın aksine işgal altındaki topraklarda yaşayanlar arasında hiçbir köklü ve organik bağın bulunmadığını açıkça hissetmektedir; işgal tutkalıyla zorla bir arada tutulan düzenin çökmesini önlemek için bölgedeki tüm ülkelerin uyum ile bütünlüğünü bozmak ve oralarda kaos yaratmak zaruridir.
İsrail bu hedefe ulaşmak için geçtiğimiz yıllarda Amerika Birleşik Devletlerini İran ile savaşa sürüklemek adına tüm siyasi, diplomatik ve operasyonel gücünü kullanmıştır.
Trump'ın İsrail'e Hizmet Eden Önceki Başkanlardan Farkı
Bununla birlikte, Trump'ın aksine böyle bir savaşın Amerika'ya hiçbir faydası olmadığını anlayan önceki Amerika başkanları bu savaşa girmekten kaçınıyorlardı.
Amerika Birleşik Devletleri ulusal güvenlik stratejisi Avrupa ve Hint-Pasifik bölgesindeki temel zorluklara odaklanmayı vurgulamaktadır; ancak Ortadoğu'da başka bir savaşa dahil olmak, Amerika'nın kaynaklarını ile dikkatini bu önceliklerden saptırmaktadır ve 2003 yılındaki Irak savaşının ağır maliyetlerini hatırlatmaktadır.
Buna ek olarak, ilan edilen savaş hedefi yani rejim değişikliği, kullanılan araçlarla yani sadece hava saldırıları ve uzaktan saldırılarla orantılı değildir; zira Libya, Irak ve Afganistan'daki yakın tarih, kara kuvvetlerinin fiziksel varlığı ve siyasi alternatiflerin hazırlanması olmadan hükümet değişikliğinin neredeyse imkansız olduğunu ve kaosa yol açtığını göstermiştir. Köklü bir medeniyet geçmişine ve kurumsallaşmış bir yönetim yapısına sahip olan İran, önceki örneklerden çok daha karmaşıktır.
Görünüşe göre Netanyahu, Trump'ın Venezuela'ya yönelik hızlı ve düşük maliyetli müdahalesini göz önünde bulundurarak, onda İran'da da düşük maliyetlerle büyük hedeflere ulaşılabileceğine dair sahte bir özgüven yaratmıştır.
Trump'ın Karikatürize Tasavvurlarının Yıkılması
Ancak İran, bölgedeki Amerika üslerine verdiği füze ve insansız hava aracı yanıtıyla, bu karikatürize görüntünün gerçeklikle hiçbir uyuşmasının olmadığını göstermiştir.
Savaşın kapsamının genişlemesi enerji piyasalarının istikrarını tehdit etmiştir ve küresel bir ekonomik şoka yol açabilir; altı Amerikan askerinin ölmesi ve daha fazla can kaybı ihtimali, bu seçilmiş savaşın insani maliyetini bir kez daha Amerikan vatandaşlarına yüklemiştir.
Ayrıca raporlar, Trump'ın saldırılardan önce bu savaşı meşrulaştırmak ve kamuoyunu hazırlamak için Birliğin Durumu konuşması gibi resmi kürsüsünü kullanmadığını göstermektedir; bu durum karar alma sürecinin kamuoyu desteği sağlanmadan ve çok dar bir çevrede gerçekleştiğini kanıtlamaktadır.