به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، اعتراضات اخیر در کشور پس از آن که حالت عادی خارج شد، دشمنانی که سالهاست مترصد فرصت برای ضربه کشور بودند را وارد معرکه کرد و آتش خشم خود علیه نظام اسلامی را به مساجد بردند.
در بسیاری از استانها، از شمال تا جنوب، از غرب تا مرکز، گزارشها یک نقطه مشترک داشتند: مساجدی که بیهیچ درگیری، بیهیچ هشدار و بیهیچ توجیهی، به آتش کشیده شدند. مساجدی که نه پایگاه نظامی بودند، نه محل تصمیمگیری سیاسی؛ بلکه پناهگاه مردم، محل عبادت، آرامش، همدلی و گرهگشایی از زندگیهای ساده.
اما چرا مسجد؟ این پرسش، کلید فهم عمق ماجراست؛ مسجد در ایران، فقط یک ساختمان مذهبی نیست؛ مسجد یعنی سنگر مردم در بحرانها، پایگاه کمکرسانی در حوادث، محل انسجام اجتماعی و نماد پیوند دین، مردم و هویت ملی که آشوبگران این را خوب میدانستند. با آتش زدن مساجددنبال شکستن حرمتها بودند؛ برای ارسال این سیگنال که «هیچ قداستی باقی نمانده» و هیچ خط قرمزی به رسمیت شناخته نمیشود.
در طول دههها، حتی در تلخترین ناآرامیها، مردم ایران میان اعتراض و هتک حرمت فرق گذاشتهاند. مسجد، قرآن و باورهای دینی، همواره خط قرمز مشترک اقوام، مذاهب و گرایشها بوده است، اما اغتشاشگران با آتش زدن مساجد، این خط قرمز ملی را عمداً رد کردند و این اقدام، صرفاً تخریب یک بنا نبود؛ هتک حرمت قرآن بود؛ توهین به ایمان میلیونها ایرانی بود و ضربه زدن به سرمایهای بود که قرنها ملت ایران را کنار هم نگه داشته است.
به همین دلیل هم بود که پس از این حوادث، فاصله مردم با آشوبگران آشکارتر شد. بسیاری از کسانی که شاید مطالباتی داشتند، درست در همین نقطه ایستادند و گفتند: «این راه ما نیست.»
بررسی میدانی و گزارشهای رسمی نشان میدهد در برخی استانها، عناصر سازمانیافته و حتی مسلح، نقش اصلی را در حمله به مساجد ایفا کردند و انتخاب زمان، انتخاب مکان و سرعت تخریب، همگی نشان از طراحی قبلی داشت؛ طراحیای که هدفش نه اصلاح، بلکه ایجاد شکاف عمیق میان مردم و باورهایشان بود.
مسجد را زدند، چون میخواستند، مردم را مقابل دین قرار دهند؛ دین را عامل بحران نشان دهند و جامعه را از درون دچار دوگانگی کنند، اما نتیجه، دقیقاً معکوس شد، آتش خاموش شد، اما حقیقت ماند؛ آتشها خاموش شد، دیوارها دوباره ساخته میشوند، فرشها جایگزین میشوند؛ اما آنچه در حافظه مردم باقی میماند، ماهیت واقعی آشوب است. مردم دیدند که مسئله، مطالبه نیست؛ تقدسزدایی است. مسئله، اعتراض نیست؛ ویرانسازی هویت است و اینجاست که جامعه تصمیم خود را میگیرد.
اغتشاشگران با حمله به مساجد، نه فقط به ساختمانها، بلکه به ریشههای فرهنگی و اعتقادی ملت ایران حمله کردند؛ ریشههایی که با آتش از بین نمیرود، بلکه در برابر آن، محکمتر میشود.
آشوبگران و اغتشاشگران مسلح در اکثر استانها و شهرها تا جایی که متوانستند به مساجد و مکان های مذهبی حمله کردند و با تخریب و آسیب رسانی گسترده تلاش داشتند تا این امکان را نابود کنند و در مرحله آخر این مکان های مقدس را به آتش میکشیدند.
در همین راستا خبرنگار تسنیم در گفت وگو با دبیر قرارگاه مساجد شهر کرمانشاه به بررسی میزان خسارت اغتشاشگران به مساجد این استان پرداخت که از نظر خوانندگان تسنیم میگذرد:
سؤال: آقای اشکتلخ، در جریان اغتشاشات اخیر چه اتفاق نگرانکنندهای در حوزه مساجد استان کرمانشاه رخ داد؟
در اغتشاشات اخیر، شاهد یکی از تلخترین و نگرانکنندهترین اقدامات بودیم؛ اقدامی که نهتنها متوجه اموال عمومی، بلکه مستقیماً متوجه باورها و مقدسات مردم شد. متأسفانه مزدوران صهیونیستی و افراد اجیرشده، با برنامهریزی قبلی، به قرآن کریم و خانههای خدا هتک حرمت کردند و در مجموع 14 مسجد در سطح استان کرمانشاه دچار آسیب شدند. این مسئله نشان داد که هدف اغتشاشگران صرفاً ایجاد ناامنی نیست، بلکه تخریب بنیانهای اعتقادی و هویتی جامعه را دنبال میکنند.
سؤال: این هتک حرمتها بیشتر در چه مناطقی رخ داده و شدت آن چگونه بوده است؟
در سطح شهر کرمانشاه، مسجد حضرت ابوالفضل(ع) واقع در شهرک امام خمینی(ره) بهصورت جدی مورد هتک حرمت و آتشسوزی قرار گرفت که متأسفانه بیشترین میزان خسارت را نیز به خود اختصاص داده است. علاوه بر این، در شهر کرمانشاه هفت مسجد دچار تخریب جزئی شدند و در مجموع، در سطح استان 14 مسجد مورد تعرض قرار گرفتند که عمده این آسیبها شامل تخریب، شکستن شیشهها، تابلوها و بخشهایی از فضای داخلی مساجد بوده است.
سؤال: چرا مسجد حضرت ابوالفضل(ع) بهطور خاص هدف قرار گرفت؟
بررسیهای میدانی و شواهد موجود نشان میدهد که این مسجد به این دلیل هدف قرار گرفت که پایگاه بسیج نداشت و از نظر موقعیت، بهدور از استقرار نیروهای امنیتی و بسیجی بود. این مسئله نشان میدهد که حمله به مساجد کاملاً حسابشده و با شناسایی قبلی صورت گرفته و اغتشاشگران بهدنبال نقاطی بودند که تصور میکردند امکان تخریب در آنها آسانتر است.
سؤال: برآورد اولیه خسارات وارده به مساجد استان چه میزان بوده است؟
طبق برآوردهای انجامشده، مجموع خسارات وارده به مساجد استان کرمانشاه حدود پنج میلیارد تومان برآورد شده است. بخش عمده این خسارتها مربوط به مسجد حضرت ابوالفضل(ع) است که در جریان آتشسوزی، آسیب جدی به بخشهای مختلف آن وارد شده و نیازمند بازسازی اساسی است.
سؤال: از نگاه شما، هدف اصلی اغتشاشگران از حمله به مساجد چه بوده است؟
مسجد در فرهنگ اسلامی و ایرانی صرفاً یک ساختمان نیست؛ مسجد پایگاه مردم، مرکز وحدت، عبادت و خدمترسانی اجتماعی است. حمله به مسجد، حمله به ایمان مردم و تلاش برای شکستن حرمتها و قداستهاست. اغتشاشگران با این اقدامات تلاش کردند خط قرمز ملت ایران را زیر پا بگذارند و نشان دهند که به هیچ اصل و ارزشی پایبند نیستند، اما این رفتارها نتیجهای جز رسوایی و جدایی بیشتر مردم از آشوبگران نداشت.
سؤال: واکنش مردم کرمانشاه نسبت به این اقدامات چگونه بوده است؟
مردم همواره نشان دادهاند که پای کار مسجد و ارزشهای دینی خود ایستادهاند. پس از این حوادث نیز شاهد همدلی، ناراحتی و خشم عمومی نسبت به هتک حرمت مساجد بودیم. مردم بهخوبی فهمیدند که این اقدامات هیچ نسبتی با مطالبات مردمی ندارد و صرفاً پروژهای برای تخریب امنیت و اعتقادات جامعه است.
سؤال: برنامهای برای بازسازی و مرمت مساجد آسیبدیده در نظر گرفته شده است؟
بله، بهزودی پویشی مردمی برای مرمت و بازسازی مساجد آسیبدیده، بهویژه مسجد حضرت ابوالفضل(ع)، شکل خواهد گرفت. انتظار ما این است که مردم، همانطور که همیشه پای کار مساجد بودهاند، اینبار هم با مشارکت خود کمک کنند تا این مسجد که مزین به نام مقدس حضرت ابوالفضل(ع) است، بهتر و باشکوهتر از گذشته بازسازی شود.
سؤال: در پایان اگر نکتهای باقی مانده، بفرمایید.
در پایان لازم میدانم از حافظان امنیت استان کرمانشاه که با هوشمندی و اقتدار، امنیت مردم را حفظ کردند، قدردانی کنم. همچنین از بصیرت و آگاهی مردم عزیز استان تشکر میکنم که اجازه ندادند توطئه دشمنان به نتیجه برسد. یقین داریم مساجد، بهعنوان قلب تپنده محلات، با همراهی مردم دوباره جان خواهند گرفت و این حوادث تلخ، اراده ما را برای پاسداری از ارزشها محکمتر خواهد کرد.
انتهای پیام/