به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در جهان زیبا و پر رمز و راز دین اسلام، زیارت و فرستادن صلوات و سلام برای اولیای خدا، کاری بسیار عمیق و پرمعناست. این کارها، مانند پُلی نامرئی، دلهای ما را به عالم پاک و مقدس آن بزرگان متصل میکند. جالب اینجاست که این ارتباط آنقدر مهم و واقعی است که گاه حتی ملائکه مأمور میشوند تا پیامهای عاشقانه ما را برسانند. داستان فطرس نمونهای شگفتانگیز از این موضوع است که نشان میدهد چگونه محبت به امام حسین علیهالسلام و یاد او، پاسخی جاودانه حتی در عالم فرشتگان دارد.
فطرس، از ملائکه ای است که به سبب تأخیری در انجام مأموریت الهی، دچار نقص و سقوط شده بود. بر اساس روایات، هنگامی که جبرئل امین ولادت امام حسین علیهالسلام را به او بشارت داد و او را به زیارت نوزاد فراخواند، خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدند. ایشان خطاب به فطرس فرمودند با لمس بدن نورانی امام، شفا مییابد و به مقام پیشین خود باز میگردد و همین گونه شد. این شفا، دِینی بزرگ در وجود فطرس بر جای نهاد؛ دینی که او برای ادای آن، تعهدی الهی و جاودان بر خود نهاد.
فطرس در همان ابتدا، با الهام و دانایی الهی، از آینده تلخ کربلا با خبر شد. او به پیامبر اکرم گفت: «امت تو به زودی این مولود عزیز (امام حسین) را خواهند کشت.» سپس، برای تشکر از نعمت بزرگی که به برکت امام حسین به او رسیده بود (یعنی شفا و بازگشت به مقامش)، قول و پیمانی جاودانه داد. او متعهد شد که برای همیشه، پیوند عاشقان و زائران امام حسین علیهالسلام را با آن حضرت برقرار کند و پیامهای آنان را برساند. أَمَا إِنَّ أُمَّتَكَ سَتَقْتُلُهُ- وَ لَهُ عَلَيَّ مُكَافَاةُ أَنْ لَا يَزُورَهُ زَائِرٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَنْهُ وَ لَا يُسَلِّمَ عَلَيْهِ مُسَلِّمٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ سَلَامَهُ وَ لَا يُصَلِّيَ عَلَيْهِ مُصَلٍّ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَلَيْهِ صَلَاتَهُ قَالَ ثُمَّ ارْتَفَعَ. (کامل الزایارات، ص66)
تعهد فطرس سه محور اصلی دارد:
اول، ابلاغ زیارت؛ هر زائری که قصد زیارت حرم سیدالشهدا علیهالسلام کند، فطرس زیارت او را به روح مطهر امام میرساند.
دوم، ابلاغ سلام؛ هر سلامکنندهای در هر نقطه از جهان که بر امام حسین سلام گوید، این سلام از طریق این فرشته مقرّب به گوش جان حضرت میرسد.
سوم، ابلاغ صلوات و تهنیت؛ حتی ابراز شادباش و درودهای ویژه نیز از این پیوند ملکوتی مستثنی نیست.
این روایت، پیامی بس امیدبخش برای همه عاشقان اهل بیت علیهالسلام است. گاهی انسان از دوری راه یا مشکلات مادی و امنیتی، نمیتواند خود را به کربلا برساند، یا احساس میکند سلام و نیایش او در انبوه روزمرگیها گم میشود. مأموریت فطرس به ما اطمینان میدهد که هیچ محبتی نادیده گرفته نمیشود. همان فرشتهای که خود به برکت حسین علیهالسلام تجدید حیات یافت، اکنون پیک عاشقان اوست.
این روایت تنها بیان یک خدمتگزاری نیست، بلکه نشان از مقام والای امام حسین علیهالسلام در کل نظام خلقت دارد. حتی ملائکه خود را مدیون او میدانند و خدمت به دوستانش را افتخاری بزرگ میشمارند. این، تأییدی ملکوتی بر این حدیث است که «حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است»؛ کشتیای که نجاتیافتگان از امواج جهل و گناه حتی در ملأ اعلی سپاسگزارش هستند.
آگاهی از این مأموریت، به عمل «زیارت از دور» و «سلام روزانه» عمق و روحی تازه میبخشد. انسان میداند که این ابراز محبت، یک گفتوگوی یکطرفه و نمادین نیست، بلکه ارتباطی زنده و ثبتشده در لوح ملکوت است. این باور، اشتیاق را بیشتر و حضور قلب را قویتر میکند و زائر یا سلامکننده را در جمعی بزرگتر ــ متشکل از فرشتگان ـــ همراه میکند.
ماموریت فطرس، حلقهای ابدی میان زمین و آسمان، میان دلهای مشتاق و آن امام رحمت است. او که خود مظهر «شفاعت» امام حسین علیهالسلام در عالم ملائکه بود، اکنون وسیلهای برای رساندن صدای عاشقان به محضر شفاعتپذیر حضرت شده است. این روایت به ما میآموزد که عشق به سیدالشهدا علیهالسلام، تنها یک انتخاب تاریخی یا فرهنگی نیست، بلکه همراه با پاسخ و توجه الهی است؛ پاسخی که حتی ملائکه را به خدمت میگمارد تا هیچ «سلام علیک یا اباعبدالله»ای بیپاسخ نماند.
انتهای پیام/