به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مراسم تشییع رضا رویگری که در نخستین روز بهمن ماه بر اثر سکته قلبی درگذشت، صحنهای از وفاداری مردم و غیبت برخی چهرهها بود. با وجود حضور جمعی از هنرمندان و مسئولان، آنچه در این روز برجسته بود، حضور گرم مردمی بود که بیتوجه به نام و عنوان، فقط برای ادای دین به هنرمند محبوبشان آمده بودند.
بدرقه با نوای سرودهای ماندگار
یکی از تاثیرگذارترین لحظات مراسم، پخش سرودهایی بود که رویگری خود خوانندگی آنها را بر عهده داشت. این صدا که حالا در فضای آرامگاهش پیچید، حسی از تکمیل یک حلقه را ایجاد کرد؛ گویی هنرمند با آخرین بازماندههای هنر خودش بدرقه میشد.
.
درد همراهان نزدیک
بابک نوری، از بازیگرانی که تا آخرین روزها در کنار رویگری بود، با چهرهای اندوهگین گفت: «دلم میسوزد. اینجا هم بسیاری از دوستانش نیامدند، همانطور که در روزهای سالمندی و بیماریاش نیامدند. این راه برای همه است و این همه بیتفاوتی را متوجه نمیشوم.» این سخنان، غیبت غیرمنتظره برخی همکاران قدیمی را برجستهتر کرد.
سخنانی از هنرمندی بیوقف
فریبا کوثری با یادآوری همکاری در مجموعه «مختارنامه»، از «هوش سرشار بازیگری» رویگری سخن گفت. همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، نیز به کارنامه سرشار از نقشآفرینیهای ماندگار او اشاره کرد. همسر سابق رویگری نیز از روزهایی گفت که هنرمند، بیشتر از زندگی شخصی، خود را وقف کار هنری کرده بود.
آرامش در میان هنرمندان
پیکر رضا رویگری پس از اقامه نماز میت، در همسایگی هنرمندانی چون محمد کاسبی، جلال ستاری و ژاله علو به خاک سپرده شد. نکتهای که بسیاری از حاضران به آن توجه داشتند، نزدیکی مزار او به آرامگاه حمید طالقانی، بازیگر جوان درگذشته بود؛ گویی حلقه هنرمندان در هر نسلی ادامه دارد.
در پایان مراسم، وقتی جمعیت به تدریج پراکنده میشدند، صدای سرودهای رویگری همچنان در فضای قطعه هنرمندان میپیچید، گواهی بر این که او اگرچه رفت، اما صدا و خاطرهاش در دل مردم و در لابلای نواهای ماندگارش زنده خواهد ماند. مردم ثابت کردند که وفادارتر از بعضی نامها هستند و هنرمند محبوبشان را تا آخرین منزل تنها نگذاشتند.
انتهای پیام/