به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، ترافیک در سنندج دیگر یک مشکل مقطعی یا فصلی نیست؛ به واقعیت ثابت زندگی روزمره شهروندان تبدیل شده است. کافی است حوالی ظهر یا غروب از بلوار پاسداران، میدان آزادی، انقلاب، سنهدژ یا زیر پل مردوخ عبور کنید تا معنای «قفل ترافیکی» را با تمام وجود لمس کنید.
خیابانهایی که دههها پیش برای جمعیتی کمتر و تعداد خودرویی بسیار محدودتر طراحی شدهاند، امروز باید بار شهری را به دوش بکشند که هم گسترش یافته و هم الگوی ترددش تغییر کرده است. اما زیرساختها، همان زیرساختهای قدیمی باقی ماندهاند.
توسعه سنندج در سالهای اخیر عمدتاً افقی بوده؛ محلهها گسترش یافتهاند اما شبکه معابر، متناسب با این رشد، تقویت نشده است. نتیجه، تمرکز فشار ترافیکی بر چند محور محدود در هسته مرکزی شهر است.
شهروندان میگویند ترافیک فقط اتلاف وقت نیست؛ فرسایش اعصاب، افزایش مصرف سوخت، آلودگی هوا و حتی کاهش بهرهوری کاری، هزینههایی است که هر روز پرداخت میکنند، بیآنکه راهحل روشنی در برابر خود ببینند.
در این میان، پروژهای شاخص و اثرگذار برای کاهش بار ترافیکی شهر اجرا نشده است. آنچه شنیده شده، بیشتر در حد وعده، طرح مطالعاتی یا اظهارنظرهای کلی باقی مانده و خروجی ملموس نداشته است.
سنندج امروز با یک پرسش جدی روبهروست: وقتی شهر بزرگتر شده و خودروها چند برابر شدهاند، چرا مدیریت ترافیک و حملونقل همچنان با ابزارها و نگاههای قدیمی اداره میشود؟
روایت میدانی|مردم چه میگویند؟
یکی از شهروندان ساکن شریفآباد میگوید: مسیر خانه تا محل کارم شاید پنج دقیقه باشد، اما ظهرها و عصرها گاهی نیم ساعت در ترافیک میمانم. انگار هیچ برنامهای برای این شهر وجود ندارد.
راننده تاکسی در میدان آزادی معتقد است: همه بار ترافیک روی چند میدان و بلوار افتاده. نه خیابان و زیرگذر جدیدی ساخته شده، نه مسیر جایگزین. هر روز همان آش و همان کاسه.
یکی دیگر از شهروندان حوالی سیدقطب میگوید: پلیس هست، اما ترافیک حل نمیشود. وقتی خیابان ظرفیت ندارد، حضور پلیس هم فقط مُسکن موقت است.
پاسخ پلیس |کنترل با امکانات محدود
سردار یحیی الهی، فرمانده انتظامی استان کردستان، با تأیید وجود گرههای ترافیکی در سنندج میگوید: در سالهای اخیر یکی از مهمترین مشکلات ما در حوزه ترافیک، گرههای ترافیکی و ازدحام ناشی از آن بوده که با حضور 100 درصدی کارکنان، توانستیم وضعیت ترافیک را تا حد زیادی کنترل کنیم.
وی، افزایش تعداد خودروها را یکی از دلایل اصلی این وضعیت میداند و میافزاید: ظرفیت خودروها در استان نسبت به زیرساختها سه برابر شده و این مسئله باعث شلوغی و ترافیک در برخی ساعات میشود.
سردار الهی همچنین ضعف حملونقل عمومی را از چالشهای مهم استان عنوان میکند؛ چالشی که عملاً فشار بیشتری را به شبکه معابر شهری وارد کرده است.
مسئله کجاست؟
اظهارات پلیس یک نکته مهم را روشن میکند: ترافیک سنندج فقط مسئله انتظامی نیست. ریشه اصلی آن در کمبود زیرساخت، نبود طرح جامع حملونقل، ضعف حملونقل عمومی و فقدان پروژههای مؤثر شهری نهفته است.
وقتی تعداد خودروها چند برابر شده اما خیابانها، پارکینگها، مسیرهای جایگزین و ناوگان عمومی توسعه نیافتهاند، نتیجه چیزی جز قفل ترافیکی نخواهد بود؛ هرچقدر هم پلیس حضور داشته باشد.
مطالبهای که دیگر قابل تعویق نیست
ترافیک سنندج با مدیریت روزمره و واکنشی حل نمیشود. این شهر نیازمند تصمیمات شجاعانه و پروژههای واقعی است؛ از توسعه حملونقل عمومی گرفته تا بازطراحی هسته مرکزی، ایجاد مسیرهای جدید، پارکینگهای طبقاتی و مدیریت هوشمند ترافیک.
اکنون توپ در زمین شهرداری سنندج و دستگاههای متولی عمران شهری است. مردم دیگر وعده نمیخواهند؛ خروجی عملی میخواهند. اگر امروز برای ترافیک سنندج تصمیم جدی گرفته نشود، فردا هزینههای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی آن بهمراتب سنگینتر خواهد بود.
سنندج، بیش از هر زمان دیگر، به اقدام نیاز دارد؛ نه وعده، نه توضیح، نه توجیه.
انتهای پیام/481