به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم؛ طی نوزده هفته متوالی، از نهم مهرماه تا هفته منتهی به پانزدهم بهمنماه، نرخ سود بینبانکی در سطح دقیق 24 درصد بدون هیچگونه نوسانی ایستاده است؛ رخدادی که بسیاری از کارشناسان آن را یکی از کمسابقهترین دورههای ثبات در تاریخ بازار پول ایران میدانند.
این پایداری طولانی، فارغ از یک سکون ظاهری، نشان میدهد که بانک مرکزی با دقت در حال اجرای نوعی هدفگذاری غیرعلنی برای مدیریت انتظارات در بازارهای مالی است.
آنچه این ثبات را معنادارتر میسازد، رفتار نرخ سود پیش از ورود به کانال 24 درصد است؛ در آن دوره، بازه تغییرات تنها میان 23.95 تا 23.99 درصد در نوسان بود—دامنهای بسیار محدود که از همان زمان نشانههای جدی سیاست انضباط پولی را آشکار کرده بود.
حفظ نرخ در نقطه 24 درصد، در حالی که بازارهای ارز و طلا هفتههای ناپایداری را پشت سر گذاشتهاند، از رویکردی محتاطانه و حسابشده در هدایت نقدینگی و مهار تلاطمهای انتظاری حکایت دارد.
گزارشهای میدانی از رفتار بانکها نیز این جهتگیری را تأیید میکند. نرخ سپردهگذاری در پایۀ منِد روی 17 درصد و نرخ اعتبارگیری در سطح 24 درصد تثبیت شده است؛ فاصلهای که عملاً دامنه تصمیمگیری بانکها را محدود و رفتار دورهای آنها را پیشبینیپذیرتر کرده است.
در چنین وضعیتی، بانک مرکزی نه با تغییرات دستوری بلکه با تکیه بر ثبات تدریجی، تلاش دارد پیام روشنی به بازار بدهد: دورهی نوسانات شدید نرخ در بازار بینبانکی به پایان رسیده است.
تعبیر برخی تحلیلگران از این روند آن است که سیاستگذار پولی در مسیر ایجاد «لنگر انتظارات تورمی» از درون بازار پول حرکت کرده است. تثبیت 24 درصدی را میتوان تلاش برای نگه داشتن نرخ واقعی بهره در محدودهای دانست که ضمن کنترل تورم، به تولید نیز شوک غیرضروری وارد نکند.
در واقع، سیاست فعلی بیش از آنکه مداخله مستقیم باشد، یک پیام شفافِ آرامبخش به فعالان اقتصادی است: سیاست پولی ایران به مرحلهای از انضباط و پیشبینیپذیری رسیده که خودِ سکون، نشانه حرکت است.
به نظر میرسد اگر این روال در هفتههای آتی نیز تداوم یابد، بهزودی بانک مرکزی وارد فاز اعلام رسمی چارچوب سیاست بهرهای جدید خواهد شد؛ چارچوبی که پایهاش هماکنون روی عدد 24 درصد بنا شده است—عددِ آرام اما استراتژیک در قلب سیاست پولی کشور.
انتهای پیام/