به گزارش خبرگزاری تسنیم در خرمآباد، راهپیمایی امسال 22 بهمن بیش از هر چیز رنگ و بوی خانواده داشت؛ حضوری که نه صرفاً در شمار جمعیت، بلکه در تصویرهای ماندگاری که در قاب شهر شکل گرفت، خود را نشان میداد. از نخستین ساعات صبح، پدران و مادران دست در دست کودکانشان، آرام و منظم به سوی مسیر راهپیمایی حرکت میکردند؛ گویی قرار بود امروز خیابانها میزبان یک اجتماع بزرگ خانوادگی باشند.
در میان موج جمعیت، کالسکههایی که آرام در مسیر پیش میرفتند، نوزادانی که در آغوش مادران پیچیده در پتوهای رنگی به خواب رفته بودند و کودکانی که با گونههای نقاشیشده به رنگ پرچم ایران، پرچمهای کوچک را با هیجان تکان میدادند، جلوهای متفاوت به مراسم بخشیده بود. امروز، حضور تنها یک حضور فردی نبود؛ هر خانواده، با همه اعضایش آمده بود تا پیام خود را یکصدا فریاد بزند.
پدران جوانی که یک فرزند را بر دوش و دست دیگری را در دست داشتند، مادرانی که در کنار همسرانشان همقدم شعار میدادند و نوجوانانی که با شور بیشتری جمعیت را به تکرار شعارها دعوت میکردند، تصویری از پیوند نسلها را پیش چشم میگذاشت. حتی سالمندانی که با عصا یا بازوی فرزندانشان قدم برمیداشتند، در کنار نوهها حضور داشتند؛ قابهایی که نشان میداد این راهپیمایی برای بسیاری، یک آیین خانوادگی است.
در میان جمعیت، خانوادهای که همگی کفنپوش در مراسم حاضر شده بودند، نگاهها را به خود جلب کرد. از بزرگ تا کوچک، کفنهایی بر تن داشتند که بر آن جمله «جانم فدای رهبر» نقش بسته بود. پدر خانواده در گفتوگو با خبرنگار تسنیم گفت: «کمترین کاری است که به عشق رهبرمان انجام میدهیم. امروز با بچههایم آمدهام تا به دشمنان بگوییم ملت لرستان تا آخرین نفس پای انقلاب ایستاده است.» او در حالی که دست فرزند خردسالش را گرفته بود، افزود: «خواستم فرزندانم از همین امروز یاد بگیرند که پای آرمانهایشان بایستند.»
کمی آنسوتر، مادری که نوزادش را در آغوش داشت، تأکید کرد: «حضور خانوادگی ما یعنی اینکه همه اعضای خانه در دفاع از کشور و انقلاب یکدل هستیم.» پدری دیگر که کودک خردسالش را بر دوش نشانده بود، گفت: «آمدهایم تا دوباره با آرمانهای امام و رهبر انقلاب بیعت کنیم و این فضا را به فرزندمان هم نشان دهیم.
شعارها در این میان، رنگ و بوی خانوادگیتری به خود گرفته بود؛ کودکان همراه والدینشان «ایران، ایران» را تکرار میکردند و نوجوانان در کنار بزرگترها شعار «علمدار ولایت، لرستان به فدایت» را هماهنگ سر میدادند. فشردگی جمعیت هر لحظه بیشتر میشد و پرچمهای سهرنگ، چون سایهبانی مشترک بر فراز سر خانوادهها در اهتزاز بود.
خرمآباد امروز تنها شاهد یک راهپیمایی رسمی نبود؛ شهر، میزبان اجتماع خانوادههایی بود که با حضور سه نسل در کنار هم، پیامی واحد را مخابره کردند. خیابانها به صحنهای بدل شده بود که در آن پدران، مادران، کودکان و سالمندان، شانهبهشانه ایستاده بودند؛ تصویری از تداوم، انتقال باور از نسلی به نسل دیگر و حضوری که شرکتکنندگانش آن را نشانه همبستگی خانوادگی در حمایت از آرمانهای انقلاب میدانستند.
22 بهمن امسال در خرمآباد، بیش از هر چیز، روایت خانوادههایی بود که با پرچم در دست و فرزند در آغوش، آمده بودند تا بگویند ایستادگیشان تنها یک شعار نیست؛ عهدی است که از خانه آغاز میشود و در خیابانهای شهر، بلند و رسا تکرار میشود.
انتهای پیام/