به گزارش خبرگزاری تسنیم، یکی از ایدههای دانا وایت لیگ «پاور اسلپ» در سالهای اخیر با انتقادهای گستردهای مواجه شده است و بسیاری مسابقات سیلیزنی را کاملاً وحشیانه میدانند. این ضربات قدرتمند تأثیر بسیار منفی بر سلامت دارند و سر و مغز را در معرض خطر جدی قرار میدهند. تصور ورزشی خطرناکتر و خشنتر تقریباً غیرممکن به نظر میرسید، بهویژه وقتی لحظههای برجستهای را میبینیم که در آن مردان درشتاندام پس از سیلیهای سنگین ناکاوت میشوند، اما ناگهان رقیبی در استرالیا ظاهر شد. سازمان تبلیغاتی Run Nation مسابقاتی برگزار کرد که هم تماشاگران و هم کارشناسان را در شوک فرو برد.
این سازمان تاکنون دو رویداد برگزار کرده است و جالبتر آنکه این مسابقات فوقالعاده محبوب بودهاند و سالنها بهطور مداوم حدود پنج هزار تماشاگر را جذب میکردند. سپس لحظههای برجسته مسابقات در شبکههای اجتماعی بهصورت ویروسی منتشر و بازدیدهای میلیونی حاصل شد، ویدیوهای برخورد مردان غولپیکر که به یکدیگر حمله میکنند و از هوش میروند. اکنون بهعنوان جانشین Power Slap مورد تحسین برخی قرار گرفته است. در حالی که برگزارکنندگان اصرار دارند ایمنی شرکتکنندگان را بهطور کامل تضمین کردهاند، تنها نگاهی به برخوردها برای درک خطر واقعی چنین مسابقاتی کافی است.
مسابقات Run Nation قوانین متعددی دارد. اگرچه در نگاه نخست ممکن است خلاف این به نظر برسد، اما اصول اولیه آن تقریباً شهودی است. زمین به دو خط تقسیم میشود که شرکتکنندگان باید در آن قرار بگیرند. همه چیز با پرتاب سکه آغاز میشود که اهمیت زیادی دارد، زیرا برنده میتواند هم خط و هم موقعیت خود (مهاجم یا مدافع) را انتخاب کند. مهاجم توپ راگبی را برمیدارد و شروع به دویدن میکند، در حالی که مدافع باید او را متوقف کند. شایان ذکر است که بازیکنی که توپ را در اختیار دارد، تنها میتواند در امتداد خط خود حرکت کند، اما مدافع میتواند درست پیش از برخورد، موقعیتش را تغییر دهد. سپس شرکتکنندگان در خطوط خود باقی میمانند، اما نقشها عوض میشود. در پایان، امتیازات دو راند جمعبندی میشود و اگر نظر داوران به تساوی برسد، یک راند ویژه اضافی برگزار میشود.
در نگاه اول، این مسابقات چندان ترسناک به نظر نمیرسند اما آنچه بیش از همه توجه تماشاگران را جلب میکند، راند ویژهای است که تنها با رضایت هر دو شرکتکننده برگزار میشود و «Run Nation» نام دارد. در این راند، دیگر اجازه حرکت در امتداد خطوط به حریفان داده نمیشود و برخورد مستقیم بدنها اجتنابناپذیر است. روی کاغذ، تنها ضربات بدنی مجاز است و ضربه به سر و گردن ممنوع اعلام شده است، اما در عمل نظارت بر این موضوع بسیار دشوار است. بسیاری از تخلفات و هشدارها پس از وقوع حادثه و وارد شدن آسیب صادر میشوند، به همین دلیل، هر رویداد با تعداد زیادی مصدومیت و آسیبهای جدی همراه بوده است.
طبیعی است که پزشکان از سراسر جهان نسبت به این پدیده واکنش نشان دهند. آنان به درستی هشدار میدهند که چنین مسابقاتی میتواند به جراحات شدید و حتی مرگبار منجر شود. برخی نیز آشکارا Run Nation را «احمقانهترین ورزش» مینامند. در خارج از استرالیا، دیدگاهها عمدتاً انتقادی است و درخواستهایی برای ممنوعیت کامل چنین مسابقاتی مطرح شده است. دقیقاً همان اتفاقی که پیشتر درباره Power Slap رخ داد. با این حال، همانطور که دیدهایم، «نمایش» همچنان ادامه دارد، زیرا تماشاگران هیجانزده میشوند و کمتر به این فکر میکنند که این همه «سرگرمی» تا چه اندازه میتواند خطرناک باشد.
الکساندر گوتادزه مدیر توسعه ورزش در دانشگاه سینرژی و کارشناس ارشد سامبو و جودو درباره خطرات این ورزش جدید میگوید: «بهطور رسمی، Run Nation را میتوان یک ورزش دانست، زیرا قوانین، داوری و آموزش برای رقبا وجود دارد، اما در واقع، این ترکیب راگبی و هنرهای رزمی بیشتر یادآور مسابقات شوالیهها یا نبرد گلادیاتورها در کولوسئوم است. این نوعی سرگرمی وحشیانه برای توده مردم است که تقریباً هیچ روحیه ورزشی در آن دیده نمیشود».
در هیچ هنر رزمی هدف ورزشکار آسیب رساندن به حریف نیست. هدف، پیروزی در یک مبارزه عادلانه با استفاده از مهارتها، تواناییهای جسمی و هوشمندی ورزشی است؛ غلبه کردن، نه ناقص کردن اما شرکتکنندگان در Run Nation تلاش میکنند بیشترین آسیب ممکن را به حریف وارد کنند. این موضوع با درک مدرن و متمدنانه از مفهوم ورزش سریعتر، بالاتر، قویتر در تضاد است. مسابقات Run Nation مانند مسابقات سیلیزنی یا MMA نمایشی نمونهای از روندی است که در آن خشونت در پوشش ورزش پنهان میشود و سودجویان ورزشی از چنین نمایشهایی درآمدهای کلان کسب میکنند. چنین رقابتهایی جامعه را به بیراهه میکشاند. ابتدا مسابقات سیلیزنی، سپس برخوردهای رو در رو. گام بعدی چیست؟ قتل قانونی؟ همه اینها با منطق انسانیسازی ورزش در تضاد است. Run Nation باید از نظر تأثیر بر مخاطبان انبوه به دقت بررسی شود، زیرا چنین سرگرمیهایی بهویژه برای جوانان، خطرناک است.
متخصصان مغز و اعصاب نیز بهصورت خاص نگران هستند. درست است که ضربه به سر ممنوع اعلام شده است، اما این بخش از بدن اغلب در معرض آسیب قرار میگیرد؛ نه فقط به دلیل برخورد مستقیم، بلکه به سبب فشاری که در هنگام برخورد بر گردن، اعصاب و رگهای خونی وارد میشود. طبیعی است که اثر تجمعی چنین ضرباتی بسیار مخرب و منفی باشد.
انتهای پیام/