به گزارش خبرگزاری تسنیم از بجنورد٬ 18 و 19 دیماه، تنها دو روز در تقویم نبود؛ دو روزی بود که خراسان شمالی، این استان مظلوم و محروم، بهای سنگین یک فراخوان پرهزینه و ویرانگر را پرداخت کرد. فراخوانی که از سوی جریان پهلوی تبلیغ شد، اما آنچه برای مردم این استان به جا گذاشت، نه آزادی بود و نه آیندهای روشن؛ بلکه خون، آتش، ویرانی و اندوهی عمیق بود که آثارش هنوز از ذهن و زندگی مردم پاک نشده است.
در جریان این حوادث، 3 فرمانداری در استان مورد حمله، تخریب و آتشسوزی قرار گرفت؛ نمادهایی از خدمترسانی که بهجای پاسخگویی به مطالبات مردم، به خاکستر تبدیل شدند. بر اساس برآوردهای رسمی، بیش از 1000 میلیارد تومان خسارت به اموال عمومی، زیرساختها و مبلمان شهری وارد شد؛ رقمی سنگین برای استانی که سالهاست با محرومیت دستوپنجه نرم میکند و هر ریال آن میتوانست گرهای از مشکلات مردم باز کند.
اما خسارت واقعی، تنها در اعداد خلاصه نمیشود. بیش از 20 نفر از مردم خراسان شمالی در این وقایع به شهادت رسیدند؛ مردان و زنانی که جانشان قربانی ناامنی و خشونت شد. در کنار شهدا، تعداد زیادی از نیروهای حافظ امنیت مجروح و دچار آسیبهای جسمی و روحی شدند؛ نیروهایی که ایستادند تا آتش آشوب، دامان همه مردم را نگیرد.
ضربههای واردشده، تنها فیزیکی نبود. آسیبهای عمیق روحی و روانی به شهروندان، بهویژه کودکان و خانوادههایی که شاهد صحنههای خشونت، تخریب و ناامنی بودند، از تلخترین پیامدهای این حوادث است؛ زخمهایی که ترمیم آنها، بهمراتب زمانبرتر از بازسازی ساختمانهاست.
از سوی دیگر، 14 مسجد و حوزه علمیه در استان دچار آسیب جدی شدند؛ اماکنی که همواره پناهگاه آرامش و معنویت مردم بودهاند. «قرآنسوزی گسترده» در جریان این اغتشاشات، نشان داد که هدف آشوبگران تنها اعتراض سیاسی نبود، بلکه هویت دینی و باورهای مردم نیز آماج حمله قرار گرفت.
امروز، خراسان شمالی فراموش نکرده است. فراموش نمیکند که یک فراخوان، چگونه میتواند به فاجعهای انسانی، اقتصادی و فرهنگی تبدیل شود. حافظه تاریخی این استان، گواه روشنی است بر اینکه هزینه آشوب، همیشه از جیب مردم پرداخت میشود؛ مردمی که نه طراح خشونت بودند و نه ذینفع آن.
این یادآوری، نه از سر کینه، بلکه برای عبرت است؛ تا حقیقت زیر آوار هیاهو دفن نشود و خون شهدا، ویرانی شهرها و جراحت روح مردم، در گردوغبار فراموشی گم نشود.
انتهای پیام/311