محمدامین شهنوازی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در زاهدان با اشاره به سابقه فعالیتهای فرهنگی و پژوهشی خود اظهار داشت: ورود من به عرصه کار فرهنگی و رسانهای به دوران دبیرستان بازمیگردد؛ جایی که با دغدغه انقلاب، هویت ملی و پرچم ایران، نخستین گامها را در این مسیر برداشتم.
.
نویسنده و پژوهشگر تاریخ بلوچستان افزود: در دوران راهنمایی با نشریه «کودک مسلمان بلوچ» آشنا شدم؛ مجلهای که در مدارس استان سیستان و بلوچستان توزیع میشد و نقش مهمی در پرورش استعدادهای فرهنگی داشت. از همان زمان نوشتن را آغاز کردم و مطالبی برای این نشریه ارسال میکردم. پس از آن، همکاری با نشریات استانی را تجربه کردم و در ادامه نشریه «سرحد» را در شهرستان خاش راهاندازی کرده و به مدت چند سال به صورت هفتگی سردبیری آن را بر عهده داشتم.
این پژوهشگر تاریخ بلوچستان ادامه داد: پس از آن وارد صدا و سیمای مرکز استان شدم و در حوزه گزارشگری و اجرای برنامههای تلویزیونی فعالیت کردم. همزمان با این فعالیتها، پژوهشهای تاریخی درباره طایفه شهنوازی را آغاز کردم که حاصل آن شناسایی ریشهها، ظرفیتها و نقش تاریخی این طایفه در حوزه مرزداری و دفاع از ایران اسلامی بود.
شهنوازی تصریح کرد: نتیجه این پژوهشها، تألیف پنج اثر مکتوب است. نخستین اثر با عنوان «مهاجمان سرحد» به بررسی تجاوز یک ژنرال انگلیسی به مرزهای ایران در سال 1916 میلادی میپردازد که من مقدمه و توضیحات تکمیلی آن را بر ترجمه خاطرات وی نگاشتم. کتاب «سه نبرد حماسی بلوچ» نیز روایتگر مبارزات مردم بلوچستان با استعمار انگلستان در جریان جنگ جهانی اول و نبردهای «نالک، گُشت و گورستانی» است.
وی خاطرنشان کرد: کتاب «ماشکید؛ شرقیترین نقطه ایران» به اهمیت سوقالجیشی منطقه ماشکید و طمعورزی قدرتهای استعماری نسبت به این منطقه میپردازد. همچنین کتابی درباره مرحوم «عبدالحسین یادگاری»، زبانشناس برجسته شهرستان خاش، و اثر دیگری با محوریت بازنمایی مبارزات مردم بلوچستان در سینما و تلویزیون، از جمله مستند «خاک و آتش» و مجموعهای از مستندهای تاریخی، منتشر شده است.
این نویسنده بلوچ گفت: این آثار به مردم شریف استان تقدیم شده تا بخشی از حقیقت تاریخ مغفولمانده بلوچستان روایت شود.
شهنوازی در بخش دیگری از این گفتوگو با اشاره به شرایط تاریخی پیش از انقلاب اسلامی، تاکید کرد: طایفه شهنوازی و بسیاری از طوایف بلوچستان، چه در دوره قاجار و چه در دوره پهلوی، در برابر ظلم، بیعدالتی، فقدان توسعه و مالیاتهای سنگین تحمیلی ایستادگی کردند. شدت این مبارزات بهحدی بود که در سال 1317 هجری شمسی، حکومت پهلوی ناچار به ایجاد صلح و سازش با برخی طوایف منطقه شد.
وی گفت: این ایستادگیها ریشه در غیرت دینی و ملی مردم بلوچستان دارد؛ مردمی که در یکصد تا یکصد و پنجاه سال اخیر، همواره در خط مقدم دفاع از مرزهای ایران اسلامی قرار داشتهاند و این رشادتها باید بهدرستی در رسانهها و آثار فرهنگی منعکس شود.
انتهای پیام/