به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ شب گذشته، سهشنبهشب، در اظهاراتی اذعان کرد که رضا پهلوی را بهعنوان یک گزینه مناسب برای رهبری آینده ایران نمیشناسد و تأکید کرد که رهبر آینده باید در داخل ایران انتخاب شود.
این موضع رئیسجمهور تروریست آمریکا را باید پایان یک رابطه پرهزینه و یکطرفه دانست؛ رابطهای که در آن رضا پهلوی طی سالها، وفاداری بیچونوچرای خود را به آمریکا ثابت کرد اما در نهایت متوجه شد که آمریکاییها حتی برای خیانت به کشورش نیز به او بهچشم یک ابزار نگاه میکنند.
البته اظهارات ترامپ تأیید مجدد سیاستی است که پیشتر نیز از سوی چهرههای آمریکایی اعلام شده بود، مثلاً لیندسی گراهام، سناتور جمهوریخواه در مصاحبه با کریستین امانپور در کنفرانس امنیتی مونیخ در پاسخ به این سؤال؛ "آیا شما از رضا پهلوی حمایت میکنید؟"، پاسخ کوتاه و قاطعی داد: "نه".
این موضعگیری زمانی معنادارتر میشود که بدانیم گراهام در همان مصاحبه و در حضور پهلوی، خواستار مداخله نظامی آمریکا برای سرنگونی جمهوری اسلامی شد و پهلوی هم بارها همین را از آمریکا خواسته بود اما بهرغم این سرسپردگی، دست رد به سینه او میزنند.
رضا پهلوی در سالهای اخیر، بهویژه پس از اتفاقات دی ماه و جنگ 12روزه، نشان داد که نهتنها پایگاه اجتماعی مؤثری در داخل ایران ندارد بلکه بر مدار رفتارهایی حرکت میکند که از نظر جامعه ایرانی منفور است،
نمونه بارز آن، واکنش او به حمله اخیر آمریکا و اسرائیل به ایران بود، درحالی که 150 دختر دانشآموز در مدرسهای در میناب بر اثر جنایت آمریکا شهید شدند، پهلوی کوچکترین واکنشی نشان نداد اما در مقابل، کشته شدن سه سرباز آمریکایی را تسلیت گفت.
این رفتار آگاهانه، چهره او را بهعنوان ستون پنجم آمریکا تثبیت کرد، نه یک رهبر بالقوه برای آینده ایران و همین موجب شده است مقامات این کشور بیپروا درباره وی صحبت کنند.
رضا پهلوی که سالها خود را بهعنوان آلترناتیو به غرب میفروخت، اکنون با واقعیتی تلخ مواجه شده است؛ سرسپردگی مطلق او به واشنگتن که انتظار داشت پاداشش را با حمایت همهجانبه دریافت کند، در نهایت به بزرگترین نقطهضعفش تبدیل شد و در محاسبات راهبردی حامیان سابقش نیز به گزینهای سوخته تبدیل شده است.
انتهای پیام/+