به گزارش خبرگزاری تسنیم، 10 سال پیش، راننده شماره دو مرسدس توانست بر راننده محبوب آن تیم غلبه کند. آیا آنتونلی میتواند بار دیگر چنین کاری را تکرار کند؟ کیمی آنتونلی پس از پیروزیاش در گرندپری چین اکنون میتواند به قهرمانی چشم بدوزد یا شاید هنوز زمانش نرسیده باشد.
10 سال پیش در چنین روز فصل جدید فرمول یک در ملبورن آغاز شد و نیکو روزبرگ توانست با قاطعیت مسابقه افتتاحیه را ببرد. در همان زمان، لوئیس همیلتون که دو قهرمانی پیاپی را در اختیار داشت، مدعی اصلی عنوان قهرمانی به حساب میآمد. با این حال، در فصل 2016، روزبرگ از همیلتون پیشی گرفت و جام را از چنگ او بیرون آورد.
امروز نیز درست مانند آن روزها، مرسدس برتری محسوسی نسبت به رقبای خود دارد و گرچه جورج راسل بریتانیایی به عنوان مدعی اصلی قهرمانی مطرح شده اما پس از گرندپری اخیر چین مشخص شد که آندرهآ کیمی آنتونلی، همتیمی ایتالیایی او نیز توانایی پیروزی در مسابقات را دارد.
اما آیا کیمی میتواند برای کسب عنوان قهرمانی، جورج را به چالش بکشد؟ برای پاسخ به این پرسش، بیایید شرایط کنونی را با نبرد همیلتون و روزبرگ مقایسه کنیم. روزبرگ آن زمان تجربهای به مراتب بیشتر داشت.
در سال 2016، روزبرگ یازدهمین فصل حضورش در فرمول یک، هفتمین فصلش با مرسدس و چهارمین فصل رقابت مستقیمش با همیلتون را پشتسر میگذاشت. در آن مقطع، نیکو اساساً یکی از باتجربهترین رانندگان حاضر در پیست بود و حتی مسابقات بیشتری نسبت به همیلتون انجام داده بود. او ساختار تیم، روش مهندسان و نحوه بهینهسازی عملکرد خودرو را به خوبی میشناخت.
در مقابل، آنتونلی اکنون تنها در دومین فصل حضورش در فرمول یک است و هنوز در حال آموختن و کسب تجربه است. راننده ایتالیایی بیتردید استعداد چشمگیری دارد اما برای شکوفایی کامل نیازمند زمان است. کیمی گاهی اشتباه میکند و این مسئله کاملاً طبیعی است؛ در آینده نیز بارها اشتباه خواهد کرد. از سوی دیگر، راسل در مرحلهای کاملاً متفاوت از مسیر حرفهایاش قرار دارد؛ او هفت فصل تجربه دارد و اکنون در اوج پختگی و توانایی قرار گرفته است. به همین دلیل، جورج فعلاً اعتمادبهنفس بیشتری نسبت به کیمی دارد.
سال 2016 نه تنها چهارمین فصل همتیمی بودن روزبرگ و همیلتون بود، بلکه سومین فصل آنها بود که برای قهرمانی با یکدیگر رقابت میکردند. آنها پیشتر در سال 2014 در اسپا با هم درگیر شده بودند. نیکو کاملاً روی شکست همیلتون تمرکز داشت؛ از مسافتسنج لوئیس تحلیل میگرفت، نقاط ضعف او را شناسایی میکرد و آماده بود حتی جنگی تمامعیار برای پیروزی وارد نبردی سخت شود؛ درست مشابه همیلتون که او نیز چنین آمادگی داشت.
اما رابطه آنتونلی با راسل کاملاً متفاوت است. حتی پس از پیروزی کیمی در شانگهای، او تأکید کرد که از جورج درس میگیرد. تصور اینکه او امسال حاضر شود همتیمیاش را به شکل جدی به چالش بکشد و برای شکست دادن او ریسک کند، دشوار است. این چالشجویی در برابر دیگر رانندگان ممکن است اما آنتونلی در حال حاضر بیشتر یک بازیکن تیمی است. آخرین چیزی که او اکنون میخواهد، ایجاد مانع در مسیر تلاش مرسدس برای قهرمانی است.
برتری مطلق مرسدس از بین رفته است.
10 سال پیش، مرسدس عملاً رقیبی نداشت؛ این تیم 19 مسابقه از 21 مسابقه را برد. تنها بحرانها در اسپانیا جایی که روزبرگ و همیلتون در دور اول با یکدیگر برخورد کردند و در مالزی جایی که موتور همیلتون در حالی که پیشتاز بود از کار افتاد، رخ داد اما امروز شرایط متفاوت است. اینکه مزیت مرسدس اکنون دقیقاً چه اندازه است، روشن نیست: فراری بارها در آغاز مسابقات پیشتاز شده و از نظر تئوری میتواند در پیستهایی مانند ژاپن که نیاز به نیروی رو به پایین بالا دارند، رقابت کند.
به بیان دیگر، اگر روزبرگ در سال 2016 مسابقه ضعیفی داشت و پشتسر همیلتون قرار میگرفت، باز هم به احتمال زیاد روی سکو میایستاد. در حالی که اگر آنتونلی اشتباه کند، احتمالاً به رتبه چهارم یا حتی پایینتر سقوط خواهد کرد. نمونهاش اسپرینت چین؛ شروعی ضعیف و سپس جریمهای که بابت برخورد با هاجار دریافت کرد و او را به رتبه پنجم فرستاد.
فناوری در برابر همیلتون
مشکلات فنی میتواند به شکل بالقوه به سود آنتونلی عمل کند، هرچند اتکا به خرابی خودروی همتیمی قطعاً استراتژی ایدهآلی نیست. با این حال، در فصل 2016 لحظه تعیینکننده گرندپری مالزی بود؛ اگر همیلتون آن مسابقه را میبرد، در پنج دور پایانی صدرنشین میشد و مشخص نبود روند مبارزه برای قهرمانی چگونه پیش میرفت.
در این فصل نیز راسل پیشتر با مشکلات فنی روبرو شده است. او به دلیل نقص فنی در ابتدای Q3 نتوانست برای دور نهایی به خوبی آماده شود و همین مسئله در نهایت سبب شد پیروزی روز مسابقه یکشنبه را از دست بدهد. کیمی نیز به خوبی از فرصت به دست آمده استفاده کرد. شاید در ادامه فصل شانس دیگری نصیبش شود یا شاید این بار خودروی او دچار مشکل شود.
هنوز برای صحبت درباره قهرمانی زود است.
پیروزی آنتونلی در شانگهای جشن بزرگی برای همه علاقمندان بود. کمتر کسی را میشد یافت که از اشکهای کیمی در مصاحبه پس از مسابقه تأثیر نگرفته باشد. همه از موفقیت این راننده ایتالیایی خوشحال بودند، همانطور که در میامی 2024 از نخستین پیروزی لاندو نوریس شاد شدند. با این حال، صحبت درباره ورود آنتونلی به رقابت قهرمانی هنوز زود است.
او بااستعداد، پرتلاش و بسیار سریعالعمل است. توتو ولف حق داشت که پس از خروج همیلتون روی او سرمایهگذاری کرد. بهترین سالهای آنتونلی هنوز پیشِ روست. او ظرفیت بالایی دارد اما کمی زمان لازم است تا به اعتمادبهنفس کامل برسد و بهترین عملکردش را ارائه دهد. آن روز نزدیک است اما احتمالاً امسال نخواهد بود.
انتهای پیام/