به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، "عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد" نهم اسفندماه 1404 نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران و غرب آسیا رقم خورد. در اقدامی هماهنگ و در اوج فریبکاری دیپلماتیک، رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا که پشت میز مذاکره بودند، با یک عملیات ترکیبی هوایی و تروریستی به ایران حمله غافلگیرکننده کردند.
اوج این جنایت که از سوی رژیم صهیونی و براساس اصل ترور بزدلانه رخ داد، شهادت فرماندهی معظم کل قوا، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای و جمعی از فرماندهان ارشد نیروهای مسلح بود.
دشمن در محاسبات راهبردی خود تصور میکرد با حذف فیزیکی رهبری و فرماندهان اصلی، این بار میتواند معادلهای موسوم به «چهار روزه» را برای تجزیه ایران اسلامی رقم بزند. اما محاسبات دشمنان، بار دیگر در صخره ایمان و هوشیاری ملت ایران درهم شکست.
همان ساعات اولیه جمهوری اسلامی با تکیه بر ساختارهای مردمی و چابک دفاعی، پاسخی کوبنده را با عنوان عملیات «وعده صادق» به پایگاههای رژیم صهیونیستی و مراکز نظامی آمریکا در کشورهای همسایه آغاز کرد.
همزمان دریای خروشان مردمی در سراسر ایران، خیابانها را به سیل عظیم بعثتخواهان و حامیان ولایت تبدیل کرد و هرگونه توطئه برای تجزیه یا ایجاد ناامنی را در نطفه خفه ساخت.
این جنگ رمضان که با شهادت بزرگترین سرداران و رهبری آغاز شد، با پیروزیهای راهبردی و تحول در هندسه قدرت منطقه به پایان رسید. خبرگزاری تسنیم در این گزارش، 10 دستاورد برجسته داخلی و خارجی جنگ رمضان را تبیین میکند.
بخش اول: دستاوردهای داخلی؛ تحکیم اراده ملی از مسجد تا خانواده
1. تقویت انسجام ملی: یکی از دستاوردهای قابل اعتنا و راهبردی این جنگ، همدلی و همراهی جریان مردمی بود. مردم با وجود گلایه های مختلف و تکثر و تنوع گرایشهای مختلف در جنگ رمضان منسجم و متحد ظاهر شدند.
در این جنگ، جریانهای گوناگون سیاسی با وجود اختلافنظرها، در حمایت از اقتدار ملی به وحدتی کمنظیر دست یافتند که حاصل آن، خنثیسازی عملیات روانی دشمن برای القای دوگانه «امنیت در برابر مشارکت» بود.
انسجامی که خروجی آن حضور هر شب مردم زیر موشک در کف خیابان است که الگوی از یک زیست مقاوم است.
2. ترمیم شکافهای فرهنگی؛ بازگشت به هویت اصیل: جنگ رمضان توانست جامعهای که در پی طراحیهای دشمن و نابرنامگی مسئولان فرهنگی در طی سالها چندپاره شده بود ترمیم کند و اقشار مختلف فرهنگی را حول ایران اسلامی متحد سازد.
3. احیای مساجد به عنوان پایگاه مردمی؛ بازگشت به قرارگاههای ایمانی: پس از جنگ رمضان،مساجد بار دیگر به کانون تجمع، هماهنگی و امیدآفرینی بدل شدند. حضور نسل جوان و نوجوان در مساجد برای ابراز همبستگی و سازماندهی کمکهای مردمی، نشان داد که این سنگرهای ایمانی، علیرغم تلاش دشمن برای تعطیلی آنها، همچنان مهمترین ظرفیت برای پویایی اجتماعی و مدیریت احساسات جمعی در لحظات سرنوشتساز هستند. مساجد در این برهه، نقش قرارگاههای عملیاتی برای مقابله با جنگ دشمن را ایفا کردند.
4. رونق بسیج شهری و مردمی: بسیج به مثابه شبکهای چابک و مردمی، در این ایام نقشآفرینی مهمی پیدا کرده و به مثابه دهه 60 در ایجاد و تعمیق امنیت شهری بسیار متشکل شده است. پای کار آمدن گروههای جهادی و محلی برای مقابله با طراحی های دشمن و همچنین حفاظت از شهرها در مقابل طراحی های تجزیه طلب ها، الگویی از «دفاع همهجانبه مردمی» را به نمایش گذاشت که فراتر از جغرافیای جنگ تحمیلی عمل میکند.
5. فرهنگ شهادت و کانونی شدن خانواده شهدا؛ عنصر شهادت یکی از دال های مرکزی گفتمانی انقلاب اسلامی است که نقش هویتی مهمی در پیشبرد انقلاب داشته است. فرهنگ شهادت و تجلیل از خانوادههای آنان، امروز در زندگی اجتماعی حیات و رونق حیات یافته است و در حالی که دشمن سالها دشمن می کرد به این فرهنگ آسیب بزند.
بخش دوم: دستاوردهای خارجی؛ فروپاشی هیمنه و نظم نوین منطقهای
1. برهم خوردن نظم موجود در نظام بینالملل: حضور مقتدرانه ایران پس از حمله دشمن و دفاع مشروع و محکم ایران و عدم حمایت سازمانهای بینالمللی از ایران، نشان داد دنیا باید نظامی جدید را ترسیم کند، چرا که این نهادهای بینالمللی مدعی صلح، زیر سلطه آمریکا بوده و فاقد مشروعیت هستند.
جنگ رمضان و موفقیت ایران در عقب راندن ابرقدرتهای دارای قدرت هستهای و بسیاری از کشورهای حامی آمریکا و رژیم صهیونیستی و زدن هواپیما راهبردی اف 35 و ناوهای مطرح آمریکا نشان میدهد باید نظامات دنیا دستخوش تغییر شوند.
2. آشکار شدن تصنعی و عاریهای بودن قدرت کشورهای حاشیه خلیج فارس: واکنشهای شتابزده و اتکای کامل برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس به سامانههای دفاعی غربی(مانند پاتریوت و ائتلافهای فرامنطقهای) در جریان این جنگ، ماهیت «قدرت استیجاری» این کشورها را عریان ساخت.
جنگ رمضان ثابت کرد که امنیت منطقهای را نمیتوان بر پایه قراردادهای نظامی با فرامنطقهایها بنا کرد، بلکه امنیت، امری درونزا و مبتنی بر قدرتهای بومی مستقل است.
3. احیای جریانهای مقاومت؛ گذار از بازدارندگی دفاعی به تهاجمی این عملیات: نقطه عطفی در هندسه قدرت را محور مقاومت رقم زد. جبهه مقاومت از حالت «مدیریت بحران» و «جنگ دفاعی» خارج شد و وارد مرحله «بازدارندگی تهاجمی» شد.
اتحاد میادین (جبهههای لبنان، فلسطین، یمن و عراق) علیه آمریکاورژیم صهیونیستی پس از جنگ ویرانگر رژیم به جریان مقاومت طی 3 سال گذشته، نشان داد که محور مقاومت به بلوغی رسیده که میتواند نقشه امنیتی دشمن را در چندین جبهه به طور همزمان مختل کند. خون رهبر شهید، این محور را بیش از پیش هماهنگ و مصمم ساخت.
4. حذف گروهکهای مزاحم ایران؛ واکنش قاطع ایران در این جنگ رمضان و نابود کردن پایگاههای گروهکهای تجزیهطلب، فضای امنیتی منطقه را به ضرر گروهکهای تجزیهطلب و تروریستی مستقر در اقلیم کردستان و پیرامون مرزها تغییر داد.
این عملیات این پیام را مخابره کرد که هرگونه اقدام علیه امنیت ملی از هر نقطهای، با پاسخی فرامرزی مواجه خواهد شد که منجر به خنثیسازی شبکههای پشتیبانی و کاهش چشمگیر اقدامات خرابکارانه گروهکهای تجزیهطلب شد.
5. تثبیت همیشگی قدرت ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز نتیجه نهایی این تقابل، پایان یافتن دوران چالشپذیری نمادین ایران در آبراه استراتژیک هرمز بود. ایران نشان داد که کریدور ترانزیت جهانی انرژی بدون هماهنگی با اراده و قدرت دفاعی جمهوری اسلامی، معنایی ندارد. این عملیات معادله «همه یا هیچ» را در حاکمیت بر آبهای خلیج فارس به نفع تهران تثبیت کرد و ابتکار عمل راهبردی را برای همیشه در اختیار نیروی دریایی سپاه قرار داد.
جنگ رمضان را باید نقطهی پایانی بر دوران «راهبرد انتظار» در سیاست دفاعی ایران و آغازی بر «دوران بازدارندگی فعال» دانست.
آنچه در این میان بیش از دستاوردهای نظامی حائز اهمیت است، اثبات نظریه «جمهوری اسلامی، فراتر از اشخاص» بود. دشمنان که تصور میکردند با حذف فرماندهان و رهبری میتوانند ثبات ایران را هدف بگیرند، با واقعیتی روبهرو شدند که در آن ساختارهای مردمی (مسجد، بسیج، خانواده شهدا) و انسجام ملی، به قدرتی بازدارنده و غیرقابل انکار تبدیل شده است.
موفقیت داخلی این عملیات در ایجاد وفاق ملی و ترمیم شکافها، به اندازه موفقیت خارجی آن در فروپاشی هیمنه رژیم صهیونیستی و آمریکا در منطقه، برای آینده ژئوپلیتیک غرب آسیا حائز اهمیت است.
گزارش از اکبر بهاری
انتهای پیام/