به گزارش خبرگزاری تسنیم بهنقل از بلومبرگ، بزرگترین شوک عرضه نفت در تاریخ به یک ماه اخیر رسیده است، قیمتها افزایش یافته، پیشبینیهای رشد در سراسر جهان کاهش یافته و کمبودهایی در سراسر آسیا، از تایلند تا پاکستان، در حال ظهور است، اما صنعت انرژی هشدار میدهد که بحران تازه آغاز شده است.
در گفتگو با بیش از 36 تاجر، مدیر، دلال، کشتیران و مشاور نفت و گاز در طول هفته گذشته، یک پیام بارها و بارها تکرار شد: جهان هنوز شدت اوضاع را درک نکرده است.
بسیاری این وضعیت را با شوک نفتی دهه 1970 مقایسه کردند و هشدار دادند که بسته شدن طولانیمدت تنگه هرمز، بحران بزرگتری را تهدید میکند. آنها گفتند که بحران سوخت که آسیا را درگیر کرده است، بهزودی به غرب سرایت خواهد کرد. اروپا احتمالاً برای تأمین محمولهها با افزایش قیمتها روبهرو خواهد شد و در هفتههای آینده در معرض خطر کمبود دیزل قرار دارد.
در مدت زمان 8ثانیهای که این خبر را میخوانید، میزان خالص نفتی که بهدلیل اختلال در تنگه هرمز از دست رفته است، به 1002 بشکه رسیده است. اگر تنگه هرمز بسته بماند، جهان مجبور خواهد شد مصرف نفت و گاز خود را بهمیزان قابلتوجهی کاهش دهد، اما نه قبل از اینکه قیمتها به سطحی برسد که مصرفکنندگان و مشاغل را مجبور به پرواز، رانندگی و صرف هزینه بسیار کمتر کند.
در زمان حاضر، تقاضا شروع به کاهش کرده است و برخی از کشورهای آسیایی در حال احتکار و سهمیهبندی سوخت هستند. مقامات دولت ایالات متحده و تحلیلگران وال استریت در حال بررسی این احتمال هستند که قیمت نفت ممکن است به رقم بیسابقه 200 دلار در هر بشکه برسد.
پاتریک پویان، مدیر اجرایی TotalEnergies SE، در کنفرانس CERAWeek در هوستون گفت: «برای من واضح است که اگر این بحران بیش از سه یا چهار ماه طول بکشد، به یک مشکل سیستماتیک برای جهان تبدیل میشود. نمیشود 20 درصد از نفت خام صادرشده در سطح جهان در خلیج فارس و 20 درصد از ظرفیت LNG بدون هیچ پیامدی سرگردان باشند.»
بازار توسط تعدادی از بافرهای عرضه محافظت شده است، اما آنها در حال اتمام هستند. یک محاسبه ساده نشان میدهد که بسته شدن تنگه، پس از در نظر گرفتن مداخلاتی که تاکنون با هدف جبران این کاهش انجام شده است، جریان جهانی نفت را حدود 11 میلیون بشکه در روز کاهش میدهد.
در مقایسه با سطح تقاضای قبل از جنگ، این رقم تقریباً 9 میلیون بشکه کمبود ایجاد میکند، شکاف عظیمی که بیشتر از مصرف نفت بریتانیا، فرانسه، آلمان، اسپانیا و ایتالیا روی هم رفته است. تقاضای کمتر، بهویژه در آسیا، در زمان حاضر به پر کردن این شکاف کمک میکند (بازار نیز با مازاد عرضه وارد جنگ شد.)، اما برای عرضه، این ممکن است بهترین گزینه باشد.
آزادسازی گسترده ذخایر اضطراری و معافیتهای ایالات متحده از تحریمهای نفتی روسیه و ایران، کمی زمان خریده است، اما اینها مداخلات محدودی هستند.
وقتی این زمانها تمام شوند، مشخص نیست که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، چه ابزارهای دیگری برای جلوگیری از افزایش قیمت جهانی نفت در کوتاهمدت دارد، بهجز بازگشایی کامل تنگه. ایران به تعداد کمی از کشتیهای خارجی اجازه عبور از این آبراه را داده است، اما اعداد تاکنون تغییر چندانی ایجاد نکردهاند.
انتهای پیام/+