به گزارش خبرنگار تسنیم از اسلامشهر، در شرایطی که رگبار موشکها هر لحظه دیوار صبر را میآزماید، اما در اسلامشهر هر شب صحنهای رقم میخورد که هیچ دوربینی نمیتواند به تمام زوایای این حضور بپردازد و توصیف کند.
در این شبهای حماسی زنان و مردانی با چشمانی از جنس فولاد، کودکان و سالخوردگانی که در هیاهوی جنگ، آرامش یک قرارگاه پیروز را دارند.
خبرنگار تسنیم در اسلامشهر با پرسشی ساده به میان آنان رفت: «اگر آتشبس اعلام شود، به نظر شما پیروز میدان کیست؟»
نخستین پاسخ از گلوی مردی میانسال برخاست که پیراهنش هنوز غبارِ ایستادن در صف مقاومت بود: زندهباد ایران! مگر میشود غیر از ایران کسی پیروز باشد؟ ایران همیشه پیروز میدان است، چه آتشبس باشد چه نباشد.
.
زن جوانی با صدایی لرزان از شوق، نه از ترس، فریاد زد: ما زیر موشکباران آمدیم بیرون تا به دنیا بفهمانیم ایران قدرتمند و ابرقدرت است. ملت و نیروهای مسلح یکی هستند. تا این یکی بودن هست، شکست معنا ندارد.
دیگری با اشک افتخار افزود: همین حضور خستگیناپذیر مردم در میدان، بزرگترین نشانه برتری ایران است. دشمن به خیالش با آتش میتواند ما را بترساند، اما ما با آتش بزرگ شدهایم.
و مرد دیگری تکمیل کرد: اگر امروز آتشبس شود، بازنده کسی است که فکر میکرد با موشک میتواند یک ملت را از آرمانش جدا کند. ایران نه تنها پیروز، که همیشه پیروز میدان است، چون پشتش مردمش هستند و مردمشان پشت نیروهای مسلح.
با این اوصاف، اسلامشهر دیگر تنها یک شهر نیست؛ سنگری است که مرزهای باور را جابهجا میکند. مردمی که با پای پیاده، پرچم مقدس ایران و با کفنهای سفیدِ اراده، به دشمن فهماندند که قدرت واقعی نه در موشکهایی که در آسمان میترکد، که در قلبهایی است که حتی زیر باران آتش هم نمیلرزد.
انتهای پیام/