پروفسور یاسر وحید؛ استاد و رئیس تحقیقات دانشکده علوم بهداشتی دانشگاه ملی علوم و فناوری اسلامآباد پاکستان و عضو آکادمی علوم این کشور در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، اظهار کرد: بنده اخیراً به عنوان عضو شورای مشورتی بنیاد علم و فناوری مصطفی (ص) انتخاب شدهام و در حوزههای چندرشتهای علوم سلامت، بهویژه ویروسشناسی، پزشکی بالینی، تخمین بار بیماری و بیوانفورماتیک فعالیت میکنم و در حال حاضر تمرکز تحقیقات ما بر روی مسائل بهداشتی کشورهای در حال توسعه و پاکستان است.
وی در ارزیابی پیشرفت علم و برنامههای علمی در جهان اسلام گفت: توجه به میزان سرمایهگذاری جهان اسلام در حوزه تحقیق، توسعه و نوآوری بسیار حائز اهمیت است. آمارها نشان میدهد که کل جهان اسلام کمتر از 0.8 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تحقیق و توسعه میکند، در حالی که این رقم در سایر کشورهای جهان به طور متوسط 2.2 درصد است و کشورهایی مانند کره جنوبی و ایالات متحده بخش بزرگی از تولید ناخالص داخلی خود را به این بخش اختصاص میدهند.
رئیس تحقیقات دانشکده علوم بهداشتی دانشگاه اسلامآباد افزود: در جهان اسلام، تنها چند کشور بیش از 1درصد، معدود کشورهایی بین 5تا 9 درصد و سایرین کمتر از 5درصد از تولید ناخالص داخلی خود را در این حوزه سرمایهگذاری میکنند. اگر کشورها برای تحقیق و توسعه هزینه نکنند، رشدی نخواهند داشت؛ چرا که سرمایهگذاری در این بخش به معنای تولید محصولات با فناوری پیشرفته است که صادرات حوزههایی نظیر الکترونیک، خودرو و هوش مصنوعی را افزایش داده و درآمد هنگفتی به همراه دارد. در حال حاضر تنها $4$ درصد از صادرات فناوری پیشرفته متعلق به 57کشور جهان اسلام است که نشاندهنده بیتوجهی به بخش تحقیق و توسعه است.
عضو آکادمی علوم پاکستان در ادامه با اشاره به وضعیت آموزش و سلامت تصریح کرد: جهان اسلام تنها 3.3 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف آموزش میکند که در مقایسه با آمارهای بالای جهانی بسیار ناچیز است و حتی بسیاری از کشورهای اسلامی نزدیک به 1درصد در این بخش هزینه میکنند. این مسئله باعث شده تا میزان ثبتنام در سطح دانشگاهها در جهان اسلام حدود 30درصد باشد، در حالی که در دیگر نقاط جهان این رقم بیش از 45درصد است.
وی یادآور شد: عدم هزینهکرد کافی در بخش سلامت نیز موجب تحمیل بار سنگینتری بر سیستم بهداشت و درمان میشود. علاوه بر این موارد، درصد زنانی که در کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در نیروی کار مشارکت دارند، در مقایسه با آمار جهانی بسیار کمتر است که این امر به چالشهای دیگری نظیر دسترسی کمتر به آب و امکانات بهداشت محیطی منجر میشود؛ لذا تخصیص بخش بیشتری از تولید ناخالص داخلی به حوزههای سلامت، آموزش و تحقیق و توسعه یک ضرورت است.
این استاد دانشگاه در بخش دیگری از سخنان خود به نحوه کنترل بیماری کووید-19 در پاکستان اشاره کرد و گفت: ما در بیمارستان دانشگاهی خود تحقیقات مختلفی روی توصیههای درمانی انجام دادیم. مقالات منتشرشده ما نشان داد که روش پلاسمافرز نتیجه قابلتوجهی در بیماران نداشت، اما بررسیها روی داروهای ضد انعقاد خون نشاندهنده میزان بقای بسیار خوب در بیماران مصرفکننده این داروها بود.
وی اضافه کرد: همچنین با تجزیه و تحلیل نقش و دوز انواع استروئیدهای توصیهشده توسط آژانسهای بینالمللی در جمعیت بیماران پاکستانی، دریافتیم که استفاده از نوع و دوز خاصی از استروئیدها مؤثر است. داروی رمدسیویر نیز در جمعیت ما نقش بسیار خوبی در کوتاه کردن مدت زمان بستری بیماران کرونایی در بیمارستان ایفا کرد.
رئیس تحقیقات دانشکده علوم بهداشتی دانشگاه اسلامآباد در پایان در خصوص راهکارهای جهانی مبارزه با بیماری هپاتیت خاطرنشان کرد: هپاتیت یک مشکل بهداشتی جهانی و هفتمین علت اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است که سالانه تقریباً 1.1میلیون نفر را به دلیل ابتلا به نوع B و C به کام مرگ میکشاند. دلیل اصلی این آمار آن است که بیش از 60درصد از مبتلایان، علائمی ندارند و از رشد ویروس در بدن خود مطلع نیستند.
وی تأکید کرد: ما نیازمند افزایش آگاهی در مورد هپاتیت B و C هستیم. سازمان جهانی بهداشت در سال 2015استراتژی هشتگانهای شامل کاهش بروز و مرگومیر، افزایش واکسیناسیون، تزریق و خون ایمن، و بهبود تشخیص و درمان تدوین کرد. با این تلاشها، آمار مرگومیر در هشت سال گذشته کاهش یافته و بیش از 120کشور برنامههای کنترل خود را توسعه دادهاند تا به هدف ریشهکن کردن هپاتیت تا سال 2030دست یابیم.
انتهای پیام/