به گزارش خبرگزاری تسنیم، آیا فرمول یک میتواند از بحران خود عبور کند؟ قرار است این هفته مذاکرات سرنوشتسازی بین FIA و تیمها برای تعیین مقررات فرمول یک 2026 برگزار شود. این جلسات در مسیر تضمین آینده این ورزش و دور کردن آن از تمسخرها و انتقادهای شدیدی که در مسابقات این فصل با آن مواجه بوده، از اهمیت بالایی برخوردار است.
چرا باید مقررات تغییر کنند، در حالی که سودآوری کلان همچنان ادامه دارد و به نفع عدهای خاص است؟
فرمول یک اکنون به یک نقطه عطف حساس رسیده است. هواداران از ابراز نظر مؤثر محروم شدهاند و ذینفعان مقررات در میان انتقادهای شدید و ناباوری پس از حادثه اولیور بیرمن سعی در توجیه حفظ وضعیت موجود دارند. این ورزش در یک دوراهی قرار گرفته و اکنون با انتخابی در جبهههای مختلف روبروست تا اشتباهات خودساخته را اصلاح کند.
رسانههای اجتماعی، با وجود تمام جنبههای منفی گاهبهگاه تصویر کلی خوبی از دیدگاه هواداران ارائه میدهند. در حال حاضر، ویدئوهای کمیاب و ارزشمندی از خودروهای اوایل دهه 2000 به طور روزانه منتشر میشوند؛ مانند آغاز مجدد خودروی ایمنی در ایندیاناپولیس 2004 یا مقایسه سبقتگیریها در سوزوکا با سبقت کیمی رایکونن در دور آخر از جیانکارلو فیسیکلا در سال 2005. پیام همه نظرات یکسان است: اشتیاق برای بازگشت به DNA واقعی فرمول یک؛ یعنی خودروهای سریع، سبک و موتورهایی با صدای قدرتمند. از نظر سیاسی، آیا تمام کارتهای این ورزش در دستان شماست؟ و اگر کسی قوانین جدید را دوست نداشته باشد چه؟ سهامداران راضی هستند و میتوانند کت و شلوارهای گرانقیمت بپوشند و درآمد مازاد را به رخ بکشند، در حالی که طرفداران مبالغ هنگفتی برای تماشای محصولی بیکیفیت و ناامیدکننده میپردازند.
مانند بسیاری از موارد استثمار داراییها، نقطهای فرا میرسد که این وضعیت برای مصرفکننده عادی غیرقابل تحمل میشود و او علاقه خود را از دست میدهد. در این مرحله، دیگر با پول خود حمایت نمیکند، در حالی که تلاشهای فزاینده و بیثمر دستاندرکاران برای توجیه تصمیماتشان همه چیز را به سخره میگیرند، جهان شروع به انتقاد و فاصله گرفتن از آنها میکند و علاقه به سرعت رو به کاهش میگذارد. جهان وسیعتر درک میکند که این یک انتخاب وحشتناک است و حتی افراد مسئول نیز از آن آگاهند اما مجبورند به هر قیمتی ادامه دهند.
فرمول یک اکنون به اوج خطرناک خود رسیده است. هواداران از حق رأی محروم شدهاند و ذینفعان مقررات در بحبوحه انتقادهای شدید و ناباوری پس از حادثه اولیور بیرمن تلاش میکنند تا حفظ وضعیت موجود را توجیه کنند. این ورزش در یک دوراهی قرار گرفته است. اکنون با انتخابی در جبهههای مختلف برای اصلاح اشتباهات احمقانهای که کاملاً توسط خودشان ایجاد شده است، روبرو است.
رسانههای اجتماعی با وجود گاهی سمی بودن تصویر کلی بسیار خوبی از نظرات عمومی هواداران ارائه میدهند و در حال حاضر ویدئوهای بسیار نادری که خودروهای اوایل دهه 2000 را نشان میدهند. نظرات همه یکسان است: آنها خواهان بازگشت به DNA واقعی فرمول یک هستند: خودروهای سریع و سبک و موتورهایی با صدای گوشخراش.
بازگشت به آینده با موتورهای V8؟
تعداد بسیار کمی واقعاً این موتورهای هیبریدی جدید را در این ورزش میخواهند؛ پیچیدگی و بیربط بودن آنها در دنیای واقعی منجر به بیتفاوتی تا جایی شده است که اکنون نمیتوان این صداها را نادیده گرفت، حادثه اولیور بیرمن آخرین ضربه طمع و منفعت شخصی بر آینده بلندمدت و جایگاه این ورزش در جهان بود.
بنابراین، این ورزش اکنون در طول مذاکرات برنامهریزی شده برای این هفته با یک انتخاب مستقیم روبرو است. میتواند به آلوده کردن DNA خود با موتورهای V6 فاجعهبار، گران، بیربط و بیصدایی که هیچکس جز مرسدس و آئودی نمیخواهد، ادامه دهد یا میتواند مسیر خود را به V8 تغییر دهد؛ تغییری که بخش بزرگی از طرفداران و صنعت خواستار آن هستند.
بازگشت به مسابقات با موتور قدیمی ناپایدار نخواهد بود و برای موفقیت به تلاش زیادی نیاز ندارد. ایندیکار با موتورهای V6 مجهز به عناصر هیبریدی و سوخت 100 درصد پایدار مسابقه میدهد و مسابقات آن رقیق نشده است. این امر به DNA سری مسابقات آمریکایی اجازه میدهد تا دست نخورده باقی بماند و در عین حال آن را برای مسابقات قرن بیستویکم مناسب نگه دارد. همچنین، این موتورها فاقد باتریهایی هستند که محدودیتهایی برای سبقتگیری تعیین کنند.
بسیاری درباره محمد بن سلیم، رئیس فدراسیون جهانی اتومبیلرانی حرفها دارند اما سخنان او قبل از گرندپری بریتانیا در سال گذشته شاید نه تنها بهترین لحن را داشته باشد، بلکه بزرگترین چراغ امید در مورد مسیر بالقوه F1 در آینده نیز باشد. او گفت: از نظر ما، موتور V8 در حال وقوع است. من اکنون درباره نگاه تیمها بسیار خوشبین و خرسندم. مدیریت فرمول یک از آن حمایت میکند و تیمها متوجه شدهاند که این راه درست است.
بن سلیم افزود که این روند باید به زودی انجام شود: شما به سه سال زمان نیاز دارید، بنابراین امیدواریم تا سال 2029 چیزی در این زمینه داشته باشیم اما سوخت نیز بسیار گران است و ما باید در مورد آن بسیار مراقب باشیم. گیربکسها بسیار گران هستند. موتور فعلی آنقدر پیچیده و پرهزینه است که هیچ ایدهای ندارید. تحقیق و توسعه به 200 میلیون دلار میرسد و هزینه موتور تقریباً 200 میلیون دلار است و خود موتور حدود 1.8 تا 2.1 میلیون دلار هزینه دارد. بنابراین، اگر با یک موتور V8 مستقیم پیش برویم، خواهیم دید چه اتفاقی میافتد.
بنسلیم نکته دیگری را مطرح کرد و آن این بود که بسیاری از تولیدکنندگان فعلی، موتور V8 تولید میکنند، بنابراین به گفته او، از نظر تجاری منطقی است.
قیمتش چقدر است؟ هدف، بیش از 50 درصد (ارزانتر شدن) در همه چیز است. هیچ دلیلی برای وارد کردن انرژی جنبشی به موتور V8 مانند آنچه در اوایل دهه 2010 داشتیم، وجود ندارد و پیامدهای هزینهای آن احتمالاً برای همه تیمها بسیار مفید خواهد بود. تصور میشد که تکرار قبلی موتورهای هیبریدی V6 حدود 11 میلیون دلار برای هر کدام باشد، بسیار بیشتر از V8 های قبلی تولید شده. این به احتمال زیاد به این معنی است که حتی اگر هزینه سوختهای پایدار مورد استفاده در این فصل را نیز در نظر بگیریم، تولیدکنندگان و تیمها همچنان از نظر مالی در وضعیت بهتری قرار خواهند داشت.
ممکن است نگرانی در مورد چگونگی تبدیل این سوختها به یک V8 وجود داشته باشد، نترسید.
در طول چند سال گذشته، سباستین فتل، یکی از بزرگترین مدافعان محیط زیست در فرمول یک نمایشهایی را با خودروهای مجموعهاش انجام داده است. اینها شامل ویلیامز FW14B از سال 1992 و مکلارن MP4/8 از سال 1993 بودند. اولی دارای یک رنو V10 آتشین بود. دومی که به افتخار قهرمانی جهان رسید، مجهز به یک موتور V8 فورد پیچیده بود که آیرتون سنا را به چهار پیروزی رساند و حدس بزنید چه شد؟ فتل هر دو را با سوختهای پایدار به حرکت درآورد و حدس بزنید چه شد؟ هر دو خودرو به همان اندازه که همیشه هماهنگ بودند، صدای ارکسترال داشتند.
به جای اینکه کسانی که از جیب خود سود میبرند، در هر مسابقه لبخندی از خود راضی بر لب داشته باشند، در حالی که DNA و اعتبار فرمول یک فقط برای جلب توجه آنها تخریب شده است، در عوض رانندگان و هوادارانی هستند که از دیدن و شنیدن صدای واقعی یک مسابقه فرمول یک دوباره هیجانزده میشوند.
انتهای پیام/