به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در بحث جاری رژیم صهیونیستی درباره جبهه لبنان، پهپادها دیگر فقط یک سلاح پشتیبانی یا وسیله شناسایی نیستند، بلکه در رسانههای عبری به عنوان یکی از آزاردهندهترین تهدیدها برای ارتش اسرائیل معرفی میشوند.
در طول هفتههای اخیر، صحبت از نسل جدیدی از پهناورهای انتحاری کوچک مدل "افپیوی" (FPV) افزایش یافته است که به جای اتکای کامل به پخش بیسیم یا سیگنالهای ناوبری سنتی، از فیبر نوری استفاده میکنند. این امر – طبق برآوردهای خود اسرائیل – اثربخشی پارازیت الکترونیکی را محدود میکند و به اپراتور توانایی بالاتری برای هدایت پهناور تا لحظه اصابت میدهد.
این تحلیل در رسانههای عبری نه تنها به عنوان یک بحث فنی محدود، بلکه به عنوان نشانهای از تغییر گستردهتر در ماهیت تهدید در مرزهای شمالی ظاهر میشود.
از "پارازیت" تا "دور زدن آن"
آنچه در پوشش منابع عبری بیشتر جلب توجه میکند این است که ترس اسرائیل تنها بر اندازه این پهپادها یا محموله آنها متمرکز نیست، بلکه بر نحوه عملکرد آنهاست. در گزارشی از روزنامه گلوبس (Globes) با عنوان "چگونه حزبالله توانست پهپادهای خود را در برابر رهگیری مصون کند"، که توسط آساف گیلاد، تحلیلگر نظامی صهیونیست نوشته شده و برای اولین بار در 6 آوریل/نیسان 2026 منتشر شد، این سلاح به عنوان ارتقاء در تواناییهای حزبالله معرفی شد؛ زیرا پهپاد "به فیبر نوری متصل است" که حفاظت کاملی در برابر تلاشهای رهگیری از طریق پارازیت بر ارتباطات را فراهم میکند.
این روزنامه اضافه میکند که صحبت از پهپادهای "افپیوی" است که فقط حدود 500 دلار هزینه دارند و به صورت روزانه علیه تانکها، نفربرهای زرهی و تجهیزات مهندسی اسرائیل در داخل لبنان استفاده میشوند.
این سلاح از سوی اسرائیل به عنوان سلاحی معرفی میشود که یکی از مهمترین مزایای اسرائیل را دور میزند: جنگ الکترونیکی؛ به طوری که هنگامی که پارازیت کمتر مؤثر میشود، چالش از تلاش برای قطع سیگنال به تلاش برای رصد و رهگیری با آتش مستقیم یا سایر ابزارهای دفاعی منتقل میشود، که این ابزارها پرهزینهتر و کمتر تضمینشده در برابر اهداف کوچک، سریع و کمارتفاع هستند. این توضیحدهنده لحن نگرانی است که رسانههای اسرائیلی هنگام صحبت از این نوع پهپادها نشان میدهند.
چه چیزی واقعاً اسرائیلیها را نگران میکند؟
در اینجا در مقاله اران اورتال، سرتیپ ذخیره ارتش صهیونیستی و فرمانده سابق مرکز بخش عملیات و رئیس برنامه مطالعات نظامی در مرکز بگین-سادات در دانشگاه بار ایلان، در مقالهای در روزنامه عبری یدیعوت آحارانوت با عنوان "چگونه از تروریسمی که از لبنان با استفاده از پهپادها انتظار داریم جلوگیری کنیم" که در 3 آوریل/نیسان 2026 منتشر شد، تصویر واضحتر میشود.
نویسنده این مقاله نه تنها از خطر پهپادهای حزبالله صحبت میکند، بلکه آن را به یک بنبست استراتژیک گستردهتر مرتبط میکند، به ویژه اگر اسرائیل به تمرکز در مناطق حائل یا در محیطهای جنگی ثابت ادامه دهد.
اورتال مینویسد که این پهپادها، هنگامی که از طریق فیبر نوری عمل میکنند، در برابر پارازیت الکترونیکی مصون میشوند و مسیرهای پرواز آنها غیرقابل پیشبینی و اغلب در ارتفاع پایین است، که به آنها امکان میدهد مسیرهای حمله مؤثری را انتخاب کرده و بسیاری از وسایل حفاظتی سنتی را دور بزنند.
ژنرال مذکور صهیونیست همچنین اذعان میکند که این چالش در حال حاضر بدون پاسخ واقعی باقی مانده است، که نشاندهنده میزان نگرانی اسرائیل از سلاحی است که نه تنها به عنوان یک ابزار تهاجمی، بلکه به عنوان وسیلهای برای تحمیل تغییرات در رفتار خود ارتش در میدان نبرد دیده میشود.
بر این اساس، نگرانی اسرائیل تنها بر اندازه پهپادها یا محموله آنها متمرکز نیست، بلکه بر نحوه عملکرد آنها و توانایی آنها در دور زدن پارازیت الکترونیکی است.
اهمیت این تحلیل زمانی افزایش مییابد که نویسنده، آن را مستقیماً به جنگ در اوکراین مرتبط میکند، زیرا اشاره میکند که در طول دو سال گذشته، اوکراینیها موفق شدند پیشروی ارتش روسیه را در خاک خود متوقف کنند، تلفات انسانی زیادی به آن وارد کرده و دهها هزار خودروی زرهی و سایر تجهیزات را منهدم کنند، و این کار را از طریق استفاده گسترده و هوشمندانه از میلیونها پهپاد کوچک، ارزان و انفجاری انجام دادند.
اورتال همچنین هشدار داد: اگر به ارتش حزبالله، که بیشتر نیروهایش امروز در جنوب مستقر هستند، اجازه دهیم در این جنگ به عنوان یک نیروی سازمانیافته باقی بماند، ما به آنها یک هدیه استراتژیک نادر خواهیم داد. در سایه کنترل ما بر یک منطقه حائل، مشکلات سیاسی آنها به سرعت در مواجهه با آنچه که آنها به عنوان ادامه اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل به تصویر خواهند کشید، حل خواهد شد.
در ادامه این مقاله آمده است: اما در سطح نظامی، منطقه حائل به میدان تیراندازی برای پهپادها تبدیل خواهد شد و حملات شدید اسرائیل، ما با وارد کردن شهرکهای شمالی توسط حزبالله به معادله مواجه خواهد شد، همانطور که در دهه نود اتفاق افتاد. هر کس که دلتنگ مفهوم منطقه امنیتی قدیمی است، دینامیکهایی را فراموش میکند که عملاً اسرائیل را مجبور به عقبنشینی کرد.
بدین ترتیب، بحث اسرائیل فراتر از صرف صحبت درباره حزبالله بوده و به ترس از یک مدل جنگی جدید میرود: سلاحی نسبتاً ارزان، اما قادر به فرسایش دشمن، افزایش هزینه تحرکات آن، و مجبور کردن آن به تغییر الگوهای استقرار، حرکت و ذخیره خود.
اعداد کوچک و تأثیر بزرگ
صحبت صهیونیستها درباره پهپادهای حزبالله تنها به توصیف کلی محدود نمیشود، بلکه شامل برخی ارقام قابل توجه نیز هست.
روزنامه گلوبس اشاره میکند که پهپادهای این نوع ممکن است با فیبر نوری (Fiber Optic) با طول متوسط 10 کیلومتر و وزن 1.5 کیلوگرم حمل شوند، و اضافه میکند که میدانهای نبرد اوکراین شاهد استفاده از فیبرهایی بودهاند که گاهی به 60 کیلومتر میرسیدند.
این روزنامه همچنین تأکید میکند که این پهپادها کمهزینه هستند، به طوری که هزینه برخی از آنها تنها حدود 500 دلار است، در مقابل هزینههای رهگیری بسیار بالاتر از سوی اسرائیل.
از سوی دیگر در گزارشی که وبسایت "تک 12 ان 12" (Tech12 N12) از گلوبس با عنوان "الهام گرفته از جنگ روسیه و اوکراین: نسل جدیدی از پهپادها در آستانه ورود به ارتش اسرائیل" به قلم آساف گیلعاد و شموئل آلماس، و منتشر شده در 19 نوامبر 2024، بازنشر کرد، آمده است که وزارت جنگ اسرائیل در حال حاضر بر روی تعمیق استفاده از پهپادهای هدایتشونده با فیبر نوری کار میکند، و برد عملیاتی این مدلها "چند کیلومتر" باقی میماند.
هشدار درباره خطر پهپادهای ارزانقیمت اما مرگبار حزبالله برای اسرائیل
رسانههای تخصصی اسرائیلی نمیگویند که پهپاد نوری سلاحی کامل و بدون نقطه ضعف است. در همان گزارش "تک 12 ان 12" (Tech12 N12)، اشاره شده است که فیبر نوری "بسیار نازک و حساس" است، و حتی وزش باد نیز میتواند خطری برای آن باشد، علاوه بر اینکه برد آن نسبتاً محدود است، و سرعت و مانورپذیری ممکن است تحت تأثیر وزن سیم و خطر پیچ خوردن یا قطع شدن آن قرار گیرد.
به عبارت دیگر، مزیت اصلی در اینجا این نیست که سلاح، شکستناپذیر است، بلکه در این است که اسرائیل را مجبور میکند به دنبال راهحلهایی متفاوت از آنچه که عادت به استفاده از آن در برابر پهپادهای سنتی داشت، باشد.
در همین راستا، وبسایت تخصصی اسرائیل دیفنس (Israel Defense) گزارشی با عنوان "پهپادهای انتحاری: حزبالله میدان نبرد اوکراین را تقلید میکند – آیا ارتش اسرائیل درس نگرفته است؟" در 7 آوریل 2024 منتشر کرد، که در آن عامی روکساس دومبا، نویسنده صهیونیست، این پدیده را به عنوان بخشی از "تغییر در الگوی رزمی" معرفی کرد، نه صرفاً یک حادثه محلی.
نویسنده به هشدارهایی اشاره کرد که مؤسسات تحقیقاتی اسرائیلی (مانند مؤسسه مطالعات امنیتی) در اوایل سال 2024 صادر کرده بودند و خواستار آمادگیهای فوری برای مقابله با موج پهپادها شده بودند.
این مؤسسات هشدار دادند که پهپادهای ارزانقیمت مجهز به فناوری دید اول شخص (اف پی وی/FPV) ممکن است تهدیدی افقی در دهها کیلومتر ایجاد کنند، به ویژه اگر در تعداد زیاد مستقر شوند.
بنابراین، خطر پهپادهای نوری در شکستناپذیری آنها نیست، بلکه در این است که اسرائیل را مجبور میکند به دنبال ابزارهایی متفاوت از آنچه که عادت به استفاده از آن داشت، باشد.
با وجود اینکه ارتش اسرائیل در حال حاضر در سیستمهای پارازیت، سلاحهای ضد پهپاد و توسعه پهپادهای خود سرمایهگذاری کرده است، واقعیت میدانی نشان میدهد که هنوز یک شکاف وجود دارد: درهای باز تانکها، آسیبپذیری نیروها، و دشواری مقابله با پهپادهایی که در ارتفاعات پایین و با سرعت بالا پرواز میکنند.
کارشناسان نظامی اسرائیلی علناً اعلام کردهاند: پهپادهای دید از جلو دیگر فقط یک سلاح کوتاهبرد نیستند، بلکه به یک تهدید بزرگ تبدیل شدهاند که نیازمند یک جهش کیفی است. در مقابل، حزبالله ثابت میکند که سریع یاد میگیرد، حتی اگر از نظر فنی طرف ضعیفتر باشد.
خلاصه آنچه پوشش منابع عبری منعکس میکند، این است که اسرائیل به پهپادهای نوری حزبالله به عنوان یک سلاح فرسایشی هوشمند نگاه میکند تا یک سلاح تعیینکننده. درواقع این پهپادها ابزاری کمهزینه، نسبتاً دقیق، و تا حد زیادی در برابر پارازیت مصون هستند، و همین به تنهایی کافی است تا آنها را به منبع نگرانی واقعی برای ارتشی تبدیل کند که به برتری فناوری و هزینه بالای دفاع متکی است.
از این رو، به نظر میرسد آنچه اسرائیل از آن میترسد، تنها خود پهپاد نیست، بلکه معادلهای است که با خود به همراه دارد: سلاحی به اندازه کافی ساده برای تکثیر، و به اندازه کافی مؤثر برای مجبور کردن دشمن خود به تغییر قوانین حرکت و درگیری.
انتهای پیام/