به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، مطالعات نشان داده است که محدود کردن کالری دریافتی در گونههایی مانند موشها و میمونها طول عمرشان را افزایش میدهد. در برخی موارد، این جانوران نهتنها بیشتر زنده میمانند، بلکه از بیماریها نیز در امانند اما اگر محدودیت کالری بیش از حد اعمال شود، میتواند تأثیرات منفی به همراه داشته باشد. برای مثال، موشهایی که کالری دریافتی آنها 40 درصد کاهش مییابد، بیشتر در معرض عفونتها قرار میگیرند، توانایی تولیدمثل کمتری دارند و رشدشان دچار اختلال میشود.
دانشمندان همواره این پرسش را مطرح کردهاند که آیا میتوان بدون عوارض جانبی منفی، مزایای افزایشعمر ناشی از محدودیت کالری را در انسان نیز به دست آورد. در پژوهشی جدید که در مجله «Nature Aging» منتشر شده، آنها پاسخ احتمالی را در پروتئینی مرتبط با سیستم ایمنی به نام (C3) یافتهاند.
محققان دانشگاه ییل نشان داده بودند افرادی که به مدت دو سال محدودیت کالری ملایم (14 درصد کاهش در کالری دریافتی) را تجربه میکنند، بدون هیچ آسیبی به رشد یا توانایی تولیدمثل، سیستم ایمنی بهتری پیدا میکنند.
«ویشوا دیپ دیکسیت» نویسنده ارشد این مطالعه و استاد دانشگاه ییل، میگوید: «این مفهوم نشان میدهد که پیری در واقع فرآیندی انعطافپذیر است و میتوان آن را هدف قرار داد.»
در این پژوهش جدید، محققان نمونههای پلاسمای 42 فردی را که در یک کارآزمایی دو ساله به نام «ارزیابی جامع اثرات بلندمدت کاهش انرژی دریافتی» شرکت کرده بودند، تحلیل کردند.
در طول این کارآزمایی، شرکتکنندگان توانستند بدون احساس گرسنگی شدید، کالری دریافتی خود را 11 تا 14 درصد کاهش دهند.
محققان بیش از 7 هزار پروتئین را در نمونههای پلاسمای گرفتهشده در بازههای زمانی مختلف شناسایی کردند. از میان آنها، پروتئینی ایمنی به نام C3 بود که پس از محدودیت کالری به طور قابلتوجهی کاهش یافته بود. C3 برای دانشمندان جالب توجه بود زیرا مطالعات قبلی نشان دادهاند که فعال شدن سیستم شبکهای از پروتئینهای درگیر در دفاع در برابر عوامل بیماریزا میتواند التهاب مزمن را که یکی از نشانههای اصلی پیری و بیماریهای مرتبط با افزایش سن است، تشدید کند.
در حال حاضر، محققان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا میتوانند با استفاده از داروهایی تولید پروتئین C3 را مهار کرده و در نتیجه فرایند پیری را در انسان کندتر پیش ببرند یا خیر.
انتهای پیام/