به گزارش خبرگزاری تسنیم در قم، در تحلیل تحولات اجتماعی، گاهی آنچه بیش از هر عامل دیگری تعیینکننده است نه تصمیم نخبگان و نه آرایش ساختارهای رسمی قدرت، بلکه لحظهای است که «مردم» از سطح جمعیت به سطح «جمهور» ارتقا پیدا میکنند.
در ادبیات جامعهشناسی سیاسی، این همان نقطهای است که جامعه از وضعیت انفعال خارج میشود و به یک «فاعل تاریخی» تبدیل میگردد؛ یعنی نیرویی که نه فقط موضوع تحولات، بلکه خود یکی از عوامل شکلدهنده آن است.
جمهور را نمیتوان صرفاً با شاخصهای کمی توضیح داد. جمهور یک جمعیت بزرگ نیست؛ یک آگاهی جمعی است. زمانی شکل میگیرد که افراد یک جامعه، فراتر از تجربههای پراکنده شخصی، به درکی مشترک از سرنوشت و آینده خود برسند. در چنین وضعی، نوعی همافقی ذهنی و اجتماعی میان مردم شکل میگیرد که میتواند انرژی اجتماعی را از حالت پراکندگی به یک نیروی جهتدار تبدیل کند.
در نظریههای کلاسیک سیاست نیز این مسئله بارها مورد توجه قرار گرفته است. از مفهوم «اراده عمومی» در اندیشه روسو گرفته تا بحث «سرمایه اجتماعی» در جامعهشناسی معاصر، همگی بر این نکته تأکید دارند که هنگامی که اعتماد، همبستگی و آگاهی مشترک در یک جامعه تقویت شود، ظرفیتهای نهفته اجتماعی میتوانند به نیرویی تعیینکننده در عرصه تحولات تبدیل شوند.
تاریخ نیز نشان میدهد که بسیاری از بزنگاههای بزرگ نه صرفاً در اتاقهای تصمیمگیری، بلکه در متن جامعه شکل گرفتهاند. لحظههایی که جامعه از وضعیت پراکندگی عبور کرده و به یک درک مشترک رسیده است. در چنین لحظاتی، آنچه صحنه را تغییر میدهد نه صرفاً قدرت رسمی، بلکه نیرویی است که از دل مردم برمیخیزد و جهت حرکت جامعه را بازتعریف میکند.
در این نقطه، مفهوم «جمهور» معنایی فراتر از یک اصطلاح سیاسی پیدا میکند. جمهور به شبکهای از آگاهی، اعتماد و احساس مسئولیت جمعی تبدیل میشود. نیرویی که اگر شکل بگیرد، میتواند فاصله میان جامعه و تحولات بزرگ را کاهش دهد و ظرفیتهای نهفته یک ملت را فعال کند.
به همین دلیل است که در بسیاری از تحلیلهای عمیق اجتماعی، بیداری آگاهی جمعی بهعنوان یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخی شناخته میشود، زیرا از آن لحظه به بعد، جامعه دیگر صرفاً در معرض تاریخ قرار ندارد؛ بلکه خود به یکی از سازندگان آن تبدیل میشود. لحظهای که «مردم» دیگر فقط جمعیتی در کنار هم نیستند، بلکه «جمهور»ی هستند که توان اثرگذاری بر مسیر آینده را پیدا کردهاند.
یادداشت از: فاطمه پورعبدی، طلبه حوزه علمیه قم
انتهای پیام/