به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، در روزهایی که هنوز غبار اندوه بر دل بسیاری از خانوادهها نشسته و خاطره روزهای پرالتهاب جنگ رمضان از ذهنها فاصله نگرفته است، جمعی از مسئولان بنیاد شهید و امور ایثارگران با حضور در منازل دو شهید این ایام در استان البرز، بار دیگر یاد و مسیر آنها را گرامی داشتند؛ دیداری که مجالی صمیمی برای شنیدن روایتهایی زنده، بیواسطه و انسانی از دل خانوادههایی بود که در عین داغداری، همچنان استوار و باصلابت ایستادهاند و این ایستادگی در کلام و رفتارشان بهخوبی دیده میشود.
در این دیدارها، معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور و رئیس قرارگاه جنگ رمضان، مدیرکل مددکاری و مشاوره بنیاد شهید، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران البرز و مدیر کانونهای خدمت رضوی استان، با حضور در منازل شهیدان «یونس نصیری» و «امیرحسین خوشبخت»، ضمن عرض تسلیت، ادای احترام و ابراز همدردی، از صبر، بردباری و استقامت خانوادههای آنان تجلیل کردند؛ خانوادههایی که با وجود فقدان عزیز، همچنان با آرامشی قابلتأمل از انتخاب و مسیر فرزند خود میگویند.
نخستین مقصد این جمع، منزل شهید یونس نصیری بود؛ جوانی متولد سال 1359، مجرد و از شهدای مردمی که در روز 13 فروردین و در جریان حمله به پل بییک کرج به شهادت رسید. فضای خانه، آرام اما سرشار از خاطره بود؛ سکوتی که در دل خود روایتهای زیادی داشت. مادر شهید، با صدایی که گاه از بغض میلرزید و گاه با قوت و اطمینان ادامه پیدا میکرد، از آخرین روز حضور فرزندش گفت؛ روزی که در ظاهر شبیه بسیاری از روزهای دیگر آغاز شد اما در نهایت به نقطهای سرنوشتساز و ماندگار و تأثیرگذار ختم شد.
او روایت کرد که روز سیزدهبدر، یونس در کنار خانواده ناهار خورد؛ همانگونه که همیشه در کنار خانواده حضور داشت، آرام، صمیمی و مهربان. پس از صرف غذا، مادر از او خواست کمی بنشیند و چای بنوشد، اما یونس پاسخی داد که حالا با گذشت زمان معنایی عمیقتر و متفاوتتر پیدا کرده است: «برم یه سر به حادثه پل بییک بزنم، میگن اونجا رو زدن، برم ببینم چی شده، به هموطنام کمک کنم.» این تصمیم، بهظاهر ساده و از سر حس مسئولیت، در واقع آخرین انتخاب زندگیاش شد؛ انتخابی که مسیر او را به شهادت رساند.
مادر شهید میگوید: بدون خداحافظی در رو بست و رفت، همون لحظه ته دلم لرزید، گفتم «این رفتن مثل همیشه نیست، انگار دیگه برنمیگرده.» این حس، برای مادری که سالها با مهر و ایمان فرزندش را پرورش داده، نشانهای ناگفته اما عمیق از سرنوشت پیش رو بود؛ حسی که بعدها به واقعیت پیوست. یونس، به گفته خانواده، قاری قرآن بود و انس عمیق و همیشگی با مفاهیم دینی داشت. اخلاق خوش، دلسوزی، سادهزیستی و حس مسئولیتپذیریاش نسبت به دیگران، از ویژگیهایی بود که اطرافیان بارها به آن اشاره کردهاند.
او نمیتوانست نسبت به رنج دیگران بیتفاوت باشد و همین روحیه، او را در لحظهای حساس به سمت کمک به دیگران کشاند. مادرش میگوید: «همیشه میگفت آخه دشمن چرا مردم رو میزنه؟ تقصیر مردم چیه؟ ما که جنگ رو شروع نکردیم.» این جملات، نشاندهنده نگاه انسانی و درک عمیق او از شرایط و اتفاقات پیرامونش بود. در روایت خانواده، نکتهای مشترک بارها تکرار میشود؛ اینکه یونس انگار از مدتها قبل آمادگی چنین رفتنی را در دل داشت، نه از سر خستگی یا ناامیدی، بلکه از جنس یک انتخاب آگاهانه و باورمند.
دعا برای شهادت؛ درخواست شهید از مادرش
این رفتار نشان میداد او زندگی را تنها برای خود نمیخواهد و خود را در برابر دیگران و جامعه مسئول میداند. پس از این دیدار، مسئولان بنیاد شهید و امور ایثارگران به منزل شهید امیرحسین خوشبخت رفتند؛ جوانی متولد سال 1382، مجرد و از کادر هوافضای سپاه که در روز سوم جنگ در شهرستان اشتهارد به شهادت رسید؛ جایی که بیش از 100 نفر محبوس شدند و حدود 40 نفر جان خود را از دست دادند و به شهادت رسیدند. فضایی که خانواده در آن حضور داشتند، ترکیبی از اندوه، افتخار و یادآوری لحظات زندگی این شهید بود.
پدر شهید امیرحسین خوشبخت، در این دیدار ضمن قدردانی از حضور مسئولان، بر اهمیت زنده نگهداشتن یاد شهدا و انتقال سیره و سبک زندگی آنان به نسلهای آینده تأکید کرد و گفت: همین حضورها باعث دلگرمی ماست. تدوین کتابی در خصوص زندگی امیرحسین ایدهای از سوی پایگاه بسیج محل بوده که با توجه به شناختی که از او داشتند مطرح شده است. امیرحسین از حدود 12 سالگی در پایگاه بسیج و مسجد فعالیت داشت و این کار میتواند برای نسلهای بعدی نیز مفید باشد. امیدواریم این کار با کمک شما به نتیجه برسد.
در روایت خانواده، زندگی امیرحسین از همان کودکی رنگ و بویی متفاوت داشت. علاقهاش به قرآن، جلسات مذهبی، فعالیتهای فرهنگی و حضور در مسجد، از همان سالهای ابتدایی شکل گرفته و بهتدریج پررنگتر شده بود. مادرش میگوید: از بچگی خیلی باادب بود، خودش میگفت دوست دارم قرآن حفظ کنم، به همین دلیل او را به کلاس قرآن میبردم و خودش هم پیگیر بود. پسرم همچنین علاقه خاصی به جلسات روضه داشت و همیشه میگفت: «مامان شما تو روضه به من شیر دادین که من هیأتی شدم و میخوام تو این مسیر باشم.»
این جملات بیانگر پیوند عاطفی و اعتقادی عمیق او با این فضاهاست و علاقه امیرحسین به این راه، تنها یک حضور ساده نبود، بلکه بخشی از هویت و مسیر زندگی او را شکل میداد. یکی از بخشهای تأثیرگذار روایت مادر، درخواست مکرر امیرحسین از او بود: «هر وقت کاری برام میکرد، میگفت مامان هیچ دعایی نکن، فقط دعا کن من شهید بشم.» این خواسته، برای مادری که فرزندش را با تمام وجود دوست دارد، ساده نبود. او میگوید: «اوایل نمیتونستم، ته دلم میلرزید ولی حدود یک ماه قبل از شهادتش در کربلا این دعا رو کردم.»
این تصمیم، برای مادر نه از سر اجبار، بلکه از جنس باور و ایمان بود؛ باوری که در نهایت به پذیرش این مسیر انجامید. او معتقد است که فرزندش پذیرفته شده و این اتفاق را لطف و کرامت الهی میداند و مطرح میکند: امام حسین(ع) سر ما منت گذاشتند که پسرم را قبول کردند. در کنار این باورها، خانواده شهید خوشبخت بر یک خواسته مهم و مشترک تأکید دارند؛ ادامه راه شهدا. پدر و مادر هر دو معتقدند کسانی که نظام مسئولیت دارند، باید در مسیر حفظ آرمانها و ارزشهایی که شهدا برای آنها جان دادند، با جدیت و صداقت تلاش کنند.
مهمترین خواسته آنها این است که خون شهدا بیثمر نماند. در توصیف ویژگیهای اخلاقی امیرحسین، خانواده بر نکاتی چون مردمداری، مهربانی، رعایت ادب، توجه به حقالناس و ارتباط صمیمی با همسایهها و دوستان تأکید دارند. این ویژگیها بهگونهای بود که پس از شهادتش، بسیاری از کسانی که او را میشناختند، از رفتار و منش او یاد کردند و حتی با حسرت از تفاوت او با دیگران سخن گفتند. این منش و اخلاق، تصویری ماندگار از او در ذهن اطرافیان بر جای گذاشت و نامش را به الگویی از مسئولیتپذیری تبدیل کرد.
اولادقباد: به وعدههای دشمن اعتماد نداریم
حضور خادمان رضوی حال و هوایی متفاوت و معنوی به فضای منازل بخشید؛ حضوری که از همان لحظه ورود، رنگ و بوی جلسه را دگرگون کرد و آن را از یک دیدار رسمی به محفلی آکنده از ذکر و معنویت تبدیل ساخت. خادمان رضوی با زمزمههای آرام و دلنشین در وصف امام رضا (ع) و مدیحهسراییهایی سرشار از ارادت و عشق به اهلبیت(ع)، فضایی روحانی و آرامشبخش ایجاد کردند؛ فضایی که در آن اشک و توسل با هم درآمیخت و دلهای حاضران را به حرم رضوی پیوند داد. این نواها بر فضای اندوهبار دیدارها وزیدن گرفت.
حضور خادمان رضوی، حال و هوایی متفاوت را رقم زد؛ بهگونهای که سوگ و صبر خانوادههای شهدا در کنار این نغمههای معنوی، رنگی از آرامش و امید پیدا کرد. این حضور، نهتنها تسلیبخش دلهای داغدیده بود، بلکه یادآور پیوند عمیق فرهنگ ایثار و شهادت با فرهنگ رضوی شد؛ پیوندی که در آن نام امام رضا (ع) همواره پناهگاه دلهای خسته و تکیهگاه لحظات سخت بوده است. در این لحظات، حال و هوایی حاکم شد که نشان میداد یاد اهلبیت (ع) چگونه میتواند اندوههای سنگین را به سکینهای درونی و امیدی آرام تبدیل کند.
فریده اولادقباد، معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران و رئیس قرارگاه جنگ رمضان کشور در این دیدارها اذعان میکند: ما بیشتر به این نیاز داریم که با خانوادههای معظم شهدا و مجروحان جنگ تحمیلی سوم دیدار داشته باشیم و سخنان و پیامهای ارزشمند آنها را هم به مردم و هم به سایر کسانی که در این مسیر قرار دارند، منتقل کنیم. آمار شهدای مردمی ما، مانند شهید نصیری، کمتر از شهدای نظامی نیست و تعداد زیادی از کودکان و زنان ما نیز به شهادت رسیدهاند که این موارد مصداق جنایت جنگی است.
وی میافزاید: مردم، نظام و دولت ما هیچگونه اعتمادی به وعدههای دشمنان ندارند، چراکه میبینیم علاوه بر افراد نظامی که در حال انجام رسالت خود هستند، حمله به زیرساختها نیز صورت گرفته است. شهید نصیری از جمله شهدای مردمی ما بوده که در حمله به پل B1 کرج در روز 13 به در به شهادت رسید. پل B1، یکی از شاهکارهای مهندسان ایرانی ما بوده که پس از انقلاب اسلامی ساخته شده که دشمن کوردل آن را هدف حمله خود قرار داد. هجوم به مراکز آموزشی، علمی و دانشگاهی نیز تجاوز و آسیب به دانش و دانایی کشور است.
معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران تصریح میکند: هجمههایی که علیه کشور ما صورت میگرفت و دشمنان این پرسش را مطرح میکردند که پس از انقلاب اسلامی چه اقداماتی انجام شده است، امروز پاسخ خود را نشان میدهد، چراکه زیرساختهایی که اکنون موردحمله قرار میگیرند، همان دستاوردهایی هستند که همواره کتمان و پیشرفتهای نظام مقدس جمهوری اسلامی در خصوص آنها از سوی بیگانگان پنهان نگه داشته شده است، هر چند مردم با بصیرت ما این پیشرفتها را در همه عرصهها مشاهده کردهاند.
اولادقباد اظهار میکند: به همین دلیل نیز مردم با شناخت، آگاهی و شعور، در همه صحنهها، میادین و خیابانها حضور دارند. با وجود شهادت رهبر تا زمان انتخاب رهبر جدید، دیدیم که این نظام مقدس با همراهی مردم امور خود را به پیش برد. دیدیم که تعدادی از هموطنان ما در منازل مسکونی خود به شهادت رسیدند و عدهای نیز در روز 13 به در که دشمن میدانست مردم در طبیعت حضور دارند، به فیض شهادت نائل آمدند. همچنین بیمارستانهایی که بیمارانی در آنها بستری بودند هدف حمله قرار گرفتند که مصداق جنایت جنگی است.
بزرگی: دیدارهای سراسری با خانوادههای شهدای جنگ رمضان
بهروز بزرگی، مدیرکل مددکاری و مشاوره بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور نیز در این دیدارها بیان میکند: ما حسب دستور رئیس و نماینده محترم ولیفقیه در بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور مبنی بر دیدار با خانوادههای معظم شهدا به منظور تکریم و تجلیل از آن خدمت شما رسیدیم تا عرض تبریک و تسلیت داشته باشیم. معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید که همسر و فرزند شهید است، به نمایندگی از رئیس و نماینده ولیفقیه در بنیاد شهید در این دیدارها حضور یافته تا ضمن ابلاغ سلام آنها، عرض تسلیتی داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه شهدا عزیز هستند و هرچه ما امروز داریم به برکت خون آنهاست، ضمن ابراز امیدواری از اینکه بتوانیم خادمان خوبی برای خانوادههای شهدا و ایثارگران باشیم، مطرح میکند: طرح نهضت ملی دیدارها به منظور دیدار با خانوادههای معظم شهدا و مجروحان در سراسر کشور در حال اجراست. از حضور خادمیاران رضوی در این دیدارها نیز تشکر میکنیم؛ بههرحال ما یک امام غریب در کشور داشته و ارادت خاصی به امام رضا (ع) داریم و حضور خادمان بارگاه منور امام هشتم در این دیدارها ارزشمند است.
قربانعلی مصطفایی، مدیر کانونهای خدمت رضوی استان البرز نیز عنوان میکند: خداوند این توفیق را نصیب ما کرد تا به همراه جمعی از خادمان و مسئولان بنیاد شهید و امور ایثارگران محضر خانوادههای معظم و معزز شهدا شرفیاب شویم و پیام سلام، احترام و ابراز ارادت تولیت معزز آستان مقدس رضوی را به آنها ابلاغ کنیم. در این دیدارها، ضمن ادای احترام به مقام شامخ شهیدان والامقام، مراتب همدردی و همراهی تولیت آستان قدس رضوی با خانوادههای صبور و سرافراز شهدا ابراز و بر حمایت معنوی از آنها تأکید میشود.
وی مطرح میکند: امید است به برکت این ایام نورانی و در سایه عنایات حضرت ثامنالحجج علیبنموسیالرضا (ع)، شاهد تقویت روحیه ایثار و مقاومت در جامعه اسلامی و در نهایت، پیروزی جبهه حق بر باطل باشیم و به فضل الهی، شکست و رسوایی جبهه کفر جهانی، بهویژه استکبار آمریکا و رژیم صهیونیستی کودککش، رقم بخورد. از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم که به خانوادههای معظم شهدا صبر جمیل، اجر جزیل و عزت روزافزون عنایت کند و ما را در مسیر خدمتگزاری صادقانه به این عزیزان ثابتقدم بدارد.
خانوادههایی که داغ را با باور معنا کردند
آنچه در این دو دیدار بیش از هر چیز به چشم میآمد، ترکیبی از اندوه عمیق و استواری قابلتوجه بود. خانوادههایی که عزیزان خود را از دست دادهاند، اما در بیان و نگاهشان نشانی از ناامیدی دیده نمیشود، داغدارند، اما این داغ را با باور، معنا و اعتقاد همراه کردهاند. مادر شهید نصیری، با وجود اندوهی که در صدایش پیداست، از انتخاب فرزندش با آرامش سخن میگوید. پدر و مادر شهید خوشبخت، در کنار اشک، از آرزوها، باورها و مسیر فرزندشان یاد میکنند. این روایتها نشاندهنده تلاش آگاهانه جوانان این کشور است.
این دیدارها، اگرچه در ظاهر کوتاه و محدود به یک برنامه مشخص بود، اما فرصتی ارزشمند را فراهم کرد تا این روایتها شنیده شود؛ روایتهایی واقعی، بیتکلف و عمیق که بازتابی از زندگی انسانهایی است که در شرایطی دشوار، تصمیمهایی بزرگ و سرنوشتساز گرفتهاند. در پایان این دیدارها، آنچه در ذهن باقی میماند، تصویری روشن از دو خانواده است؛ خانوادههایی که در عین تحمل غم از دست دادن، ایستادهاند و به نمادی از صبر و استقامت تبدیل شدهاند؛ محکم، باصلابت، معتقد و وفادار به راهی که فرزندانشان انتخاب کردند.
در پایان این دیدارها، معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور با اهدای لوح سپاس از صبر، استقامت و روحیه ایمانی این خانوادهها تجلیل کرد و ضمن قدردانی از همراهی و ایستادگی این خانوادهها، یاد و نام شهدا را گرامی داشت. همچنین خادمان حرم رضوی نیز با اهدای هدایای معنوی و متبرک، از این خانوادهها تقدیر کردند و با این اقدام، فضای دیدار را با جلوهای از احترام، محبت و معنویت به پایان رساندند؛ پایانی که در آن همدردی، تکریم و توسل در کنار هم قرار گرفت و حال و هوایی ماندگار بر جای گذاشت.
گزارش: مینا صدیقیان
انتهای پیام/