به گزارش خبرگزاری تسنیم، روزنامه والاستریت ژورنال امروز (یکشنبه) در گزارشی نوشت: کشورهای سراسر جهان در حال بازگشت به زغالسنگ، یک منبع انرژی بهشدت آلاینده اما قابل اعتماد، هستند و این در حالی است که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران عملاً تنگه هرمز را تعطیل کرد و مسیر حدود 20 درصد از عرضه جهانی گاز طبیعی مایع (الانجی) را قطع نمود.
در ادامه این گزارش آمده است: تایوان در حال راهاندازی مجدد نیروگاههای زغالسنگی از کار افتاده خود میباشد و کره جنوبی در ماه گذشته میزان برق تولیدی خود از زغالسنگ را بیش از یکسوم افزایش داد.
در اروپا، ایتالیا در حالی که خود را برای یک شوک انرژی طولانیمدت آماده میکند، نیروگاههای زغالسنگ خود را در حالت آمادهباش قرار داده است.
قیمت نقدی زغالسنگ در بندر نیوکاسل استرالیا که تامینکننده اصلی آسیاست، از زمان آغاز این جنگ 12 درصد جهش داشته است. این شاخص در اواسط مارس برای مدت کوتاهی از 140 دلار در هر تن فراتر رفت که بالاترین سطح از اواخر سال 2024 است، اگرچه بسیار پایینتر از رقم 440 دلاری است که در پی تهاجم روسیه به اوکراین در سال 2022 ثبت شد.
تونی ناتسون، رئیس بازارهای زغالسنگ حرارتی در شرکت مشاوره وود مکنزی میگوید: زغالسنگ در حال حاضر یک سوخت ضربهگیر است. این سوخت در مقایسه با الانجی، مستقل از مسائل ژئوپلیتیک است. این یک ابزار پوشش ریسک است. تا زمانی که این درگیری ادامه داشته باشد و تنگه بسته بماند، زغالسنگ این شکاف را پر خواهد کرد.
روند بازگشت به زغالسنگ، جدیدترین نشانهای است که ثابت میکند ترکشهای اقتصادی درگیری در خاورمیانه چگونه دامن کل جهان را گرفته است؛ وضعیتی که بدون شک میتواند تبعات زیستمحیطی سنگینی نیز به همراه داشته باشد.
بسیاری از کشورها در سالهای اخیر برای مبارزه با تغییرات اقلیمی، برای کاهش مصرف زغالسنگ تلاش کردهاند و برخی به دنبال تولید برق از الانجی به جای آن بودهاند.
بر اساس این گزارش، زغالسنگ در مقایسه با سوزاندن گاز طبیعی، حدود دو برابر دیاکسید کربن منتشر میکند.
ناتسون گفت که جنگ با ایران به این معنی است که کاهش پیشبینی شده برای تقاضای جهانی زغالسنگ تا پایان این دهه، احتمالاً به تعویق خواهد افتاد.
قطعاً همه کشورها در حال چرخش دوباره به سمت زغالسنگ نیستند و تحلیلگران انتظار ندارند این روند در بلندمدت پایدار بماند، بهویژه اگر تنگه هرمز بازگشایی شود و محمولههای الانجی از سر گرفته شوند.
بیشتر کشورهای اروپایی از قبل منابع انرژی خود را متنوع کرده و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر را تسریع بخشیدهاند. اما از زمان شروع جنگ، برخی از کشورهای آسیایی شروع به سوزاندن زغالسنگ بیشتری کردهاند، چیزی که بسیاری از آنها حتی قبل از درگیری نیز به آن متکی بودند.
انتهای پیام/