به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، در سفرهای استانی دولت سیزدهم، رسم «شهید جمهور» بر این استوار بود که پیش از حضور در نشستهای رسمی و تکیه بر میزهای اداری، راهی مناطق کمبرخوردار شود. او به سراغ مردمانی میرفت که سالها با دشواریهای زندگی دستوپنجه نرم کرده و کمتر مجالی برای رساندن صدای بیواسطه خود به مسئولان عالیرتبه یافته بودند. در این میان، استان خراسان جنوبی و بهویژه شهرستان طبس، جایگاه ویژهای در نگاه عدالتمحور شهید آیتالله رئیسی داشت. معدن زغالسنگ پرورده، جایی که مردانش با چراغی بر پیشانی در دل تاریکی زمین برای چرخیدن چرخ صنعت مجاهدت میکنند، یکی از مهمترین مقاصد این سفرهای صادقانه بود.
صبح روز جمعه 19 شهریورماه 1400، زمانی که خورشید هنوز بهطور کامل بر پهنه طبس نتابیده بود، این شهر آمیزهای از بوی زغال و رایحه امید را استشمام کرد. معدن پرورده برای کارگرانش تنها یک محیط کاری نبود، بلکه گذرگاهی بود که در هر شیفت، مرز میان حادثه و زندگی را تجربه میکردند. در آن روز، فضای دیدار میان رئیسجمهور و کارگران از چارچوبهای تشریفاتی خارج شد. کارگران خسته اما امیدوار، دور شهید جمهور حلقه زدند و از سختیهای جانکاهی گفتند که با بندبند زندگیشان گره خورده بود.
در این گفتگوی صمیمانه، یکی از کارگران با صدایی که طنین سالها کار سخت در اعماق زمین را با خود داشت، از دغدغه بازنشستگی پیش از موعد سخن گفت و دیگری با گلایه از وضعیت نامناسب رفاهی، از رئیسجمهور خواست تا وضعیت خوابگاهها و نبودِ امکانات اولیه را از نزدیک مشاهده کند. شهید آیتالله رئیسی با دقتی مثالزدنی به این واژههای برآمده از رنج گوش سپرد و همانجا با قاطعیت خطاب به پیمانکاران دستور داد که ظرف حداکثر 20 روز، وضعیت معیشتی و رفاهی کارگران باید به شکلی محسوس متحول شود.
دغدغههای کارگران تنها به مسائل رفاهی محدود نشد؛ آنها از ناعادلانه بودن مبالغ حق بیمه و فاصله زیاد آن با هزینههای کمرشکن زندگی گلایه کردند. رئیسجمهور شهید بلافاصله دستور داد تا اختلافات موجود در پرداختهای بیمهای محاسبه و جبران شود. این دستورات به بایگانی ادارات نرفت، بلکه تنها چند ماه بعد، آثار آن در بهبود وضعیت خوابگاهها و افزایش رسیدگی به مطالبات صنفی نمایان گشت. کارگران معدن با لبخندی از رضایت، از تغییراتی سخن میگفتند که پس از سالها بیتوجهی، با حضور میدانی خادم جمهور رقم خورده بود.
امروز اگرچه دیگر شهید رئیسی در میان ما نیست، اما در طبس همچنان صدای واگنهای زغال در دل کوه با روایتی از امید همراه است. مردانی که با چراغهای پیشانی به اعماق زمین میروند، آن دیدار کوتاه را روزنهای میدانند که ثابت کرد صدای کارگر در نظام اسلامی شنیده میشود. یاد و خاطره آن روز در حافظه جمعی معدنکاران پرورده حک شده است و روایت خدمت صادقانه ایشان در این خطه از کویر برای همیشه ماندگار خواهد بود.
انتهای پیام/256