به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، فتحالله کلانتری دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی، در دومین همایش حکمرانی مطلوب در تمدن نوین اسلامی اظهار کرد: دشمن طی سالهای اخیر راهبرد فروپاشی از درون و فشار از بیرون را علیه جمهوری اسلامی ایران دنبال کرده است؛ راهبردی که به گفته او در دوره اوباما تصویب شد، در دوره بایدن پیگیری شد و در سال 1401 وارد مرحله عملیاتی گردید.
وی با اشاره به پیوستگی جنگ 40 روزه و جنگ 12 روزه با این راهبرد افزود: اغتشاشات 1401 و ماجرای مهسا امینی ابزار اجرای همین طرح بودند؛ طرحی که هدف آن ناامنسازی کامل کمربند امنیتی ایران بود.
کلانتری با تشریح ابعاد این ناامنی گفت: در شمال، جنگ آذربایجان و ارمنستان و حضور روسیه؛ در غرب، فعالیت گروههای کومله و دموکرات؛ و در جنوب، اقدامات اطلاعاتی و جاسوسی رژیم صهیونیستی در کشورهای حاشیه خلیج فارس بهویژه امارات، مجموعهای از فشارهای بیرونی را شکل دادند. همزمان، اغتشاشات داخلی نیز برای تکمیل بخش فروپاشی از درون کلید خورد.
وی تأکید کرد: برخی در آن مقطع پیشنهاد ورود ایران به جنگ آذربایجان یا حمله به طالبان را مطرح میکردند، اما رهبر شهید این پیشنهادها را قاطعانه رد کردند؛ زیرا آمریکا در پی کشاندن ایران به درگیریهای منطقهای برای تکمیل همان استراتژی فروپاشی بود.
کلانتری ادامه داد: با شکست این طرح، دشمن بهدنبال اجرای پروژه «خاورمیانه بزرگ» بود، اما روند تحولات از سال 1401 به بعد نشان داد که این پروژه نیز به بنبست رسیده است.
چهار مرحله جنگ 12 روزه و 40 روزه
دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی با اشاره به چهار مقطع این جنگها گفت: هفته اول، مرحله بازدارندگی شکل گرفت؛ هفته دوم، مرحله تابآوری بود که هم تابآوری عملیاتی نیروهای مسلح و هم تابآوری اجتماعی مردم افزایش یافت و خروجی آن، حماسههای خیابانی بود؛ هفته سوم، جنگ وارد مرحله پادشکنندگی شد؛ هفته چهارم، جنگ به سمت فرسایشی شدن رفت.
وی افزود: طرح اولیه دشمن 10 روزه بود، اما آن را چهار تا شش هفته اعلام کردند. نقطه ورود جنگ به مرحله پادشکنندگی، حادثه اصفهان بود؛ جایی که توان عملیاتی ارتش آمریکا کاهش یافت و ایران برتری میدانی پیدا کرد. همین مسئله باعث شد دشمن از تهاجم زمینی منصرف شود.
تغییر راهبرد دشمن و نقش مذاکره
کلانتری گفت: برای تغییر استراتژی جنگی، آمریکا نیاز به زمان داشت و به همین دلیل طرح مذاکره و سند پانزدهمادهای را مطرح کرد. در پوشش مذاکرات و تحرکات دیپلماتیک در پاکستان، راهبرد عملیاتی خود را از «تهاجم زمینی» به «محاصره دریایی» تغییر داد.
وی افزود: پروژه «آزادی در تنگه هرمز» که محور محاصره دریایی بود، نیز شکست خورد و دومین طرح عملیاتی آمریکا ناکام ماند. نقطه عطف این شکست، دکترین دریاییمحور شهید تنگسیری و ایجاد یک رژیم امنیتی جدید در تنگه هرمز بود.
کلانتری با اشاره به اهمیت این منطقه گفت: امروز تنگه هرمز دیگر یک گذرگاه معمولی نیست؛ پایتخت ژئوپلیتیک جهان است. همانگونه که شیراز پایتخت فرهنگ، اصفهان پایتخت گردشگری، مشهد پایتخت معنویت و قم پایتخت مذهبی معرفی میشود، ایران نیز با تثبیت موقعیت تنگه هرمز، جایگاه خود را در رده قدرتهای جهانی ارتقا داده است.
وی با اشاره به الگوی جدید آمریکا گفت: از این پس دشمن بهدنبال اجرای «جنگ شششاخه» از جمله اجتماعی، امنیتی، اقتصادی، نظامی، رسانهای و روایتمحور و فضای مجازی و جنگ سایبری است.
به گفته دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی، هدف آمریکا این است که با فشار اقتصادی و ایجاد نارضایتی اجتماعی، خیابان را از مردم حامی نظام پس بگیرد و آن را علیه نظام فعال کند.
کلانتری افزود: اکنون سه ارتش نامرئی در کشور از جمله هستههای باقیمانده رژیم صهیونیستی، گروههای معاند داخلی و شبکههای نفوذ و عملیات روانی خارجی فعال هستند.
دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی گفت: نیروی زمینی سپاه بخش عمده این شبکهها را منهدم کرده است.
وی هشدار داد: جنگ از سطح تاکتیکی خارج شده و به سطح راهبردیِ فرسایشی رسیده است؛ وضعیتی که اگر ادامه یابد، میتواند پیوند «خشم اجتماعی» و «خشم اقتصادی» را فعال کند و این خطرناک است.
کلانتری گفت: سفر ترامپ به چین با هدف تبدیل «صلح تحمیلی آمریکایی» به «صلح تحمیلی جهانی» انجام شد؛ یعنی ایجاد اجماع جهانی برای فشار بر ایران با این ادعا که جنگ نظامی به جنگ اقتصادی جهانی تبدیل شده است.
وی افزود: یکی از دستاوردهای این جنگ، تغییر تعریف پیروزی بود؛ پیروزی فقط نظامی نیست، بلکه پیروزی اقتصادی و تابآوری نیز بخشی از آن است. حماسه تنگه هرمز نمونهای از این تغییر تعریف است.
کلانتری در پایان تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران باید پیش از هر چیز بهدنبال افزایش بقا و تابآوری باشد؛ هم تابآوری عملیاتی نیروهای مسلح، هم تابآوری اجتماعی مردم و هم برهم زدن محاسبات دشمن. زیرا وضعیت «نه آفند و نه پدافند» یا «جنگ سردِ صلح مسلح» هرچه طولانیتر شود، به ضرر ایران خواهد بود.
انتهای پیام/424