به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، در ارتفاعات و درههای سختگذر بخش ذلقی در الیگودرز، جایی که جاده از کوهستان و لایههای نمک و خاک عبور میکند، رانش بزرگی طی دو تا سه هفته گذشته رخ داده که به گفته مسئولان محلی، ابعاد آن همچنان در حال گسترش است.
نماینده الیگودرز که از محل حادثه بازدید کرده، این منطقه را نقطهای بحرانی توصیف میکند که راههای ارتباطی را مسدود و تهدیدی جدی برای زیرساختهای منطقه ایجاد کردهاست.
این رانش در منطقهای رخ داده که دسترسی به روستاهای تیتکان، مسیر امامزاده و مجموعهای از روستاهای پراکنده در این پهنه کوهستانی از آن عبور میکنند.
این رانش بهگفته حمیدرضا گودرزی، برای حدود دو تا سه هفته ادامه داشته و حجم عظیمی از خاک و سنگ را در مسیر ارتباطی منطقه جابهجا کرده و اکنون نگرانیها را به سطحی فراتر از جادهها کشاندهاست: سد رودبار.
حجم عظیم جابهجایی خاک، شکافهای عمیق ایجادشده در بدنه کوه و خطر حرکت تودههای سنگ و گل بهسمت حوزه مخزن، حالا این منطقه را به یکی از نگرانکنندهترین نقاط بحرانخیز غرب کشور تبدیل کردهاست.
اما آنچه این حادثه را از یک مشکل محلی فراتر برده، نگرانی درباره تأثیر آن بر زیرساختهای حیاتی منطقه است. طبق اعلام مسئولان محلی حجم رانش زمین که آن را بین 500 هزار تا یک میلیون مترمکعب برآورد میکنند، میتواند تهدیدی جدی برای سد رودبار باشد.
آنطور که در تصاویر و اظهارات محلی دیده میشود، بخشی از کوه و بدنه مسیر دچار ناپایداری گسترده شده و تودههای عظیم خاک و سنگ در حال حرکت هستند.
نماینده الیگودرز هشدار داده که اگر تمهیدات فوری برای پایدارسازی منطقه در نظر گرفته نشود، این وضعیت میتواند در کوتاهترین زمان به بحرانی بزرگتر تبدیل شود.
گودرزی از وزارت نیرو خواسته هرچه سریعتر تیمهای کارشناسی را به منطقه اعزام کند تا وضعیت بهطور دقیق بررسی و اقدامات ایمنسازی آغاز شود.
در کنار وزارت نیرو، انتقادها نسبت به امکانات محدود مستقر در محل نیز افزایش یافتهاست. بهگفته نماینده الیگودرز حجم رانش بهحدی است که با یک یا دو دستگاه ماشینآلات سنگین، امکان جابهجایی یا تثبیت آن وجود ندارد و نیاز به عملیات گسترده عمرانی و تجهیزاتی احساس میشود.
این حادثه در حالی رخ داده که مناطق کوهستانی شرق لرستان بارها با رانش زمین، فرسایش دامنهها و مشکلات ناشی از ناپایداری زمین مواجه بودهاند.
این رخداد بار دیگر مسئله قدیمی زاگرس را یادآوری میکند؛ رابطه شکننده میان زمین و زیرساخت. در بسیاری از نقاط این رشتهکوه، توسعه جادهها، سدها و مسیرهای ارتباطی همواره در مجاورت دامنههایی انجام شده که بهصورت طبیعی مستعد ناپایداری هستند.
انتهای پیام/ 644