به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، در استانی که سالها از آن بهعنوان یکی از قطبهای تولید مرغ در غرب کشور نام برده میشود، این روزها پیدا کردن چند کیلو مرغ برای بسیاری از شهروندان سنندجی به یک دغدغه روزمره تبدیل شده است؛ تناقضی عجیب و تلخ که بیش از هر چیز، ضعف آشکار مدیریت بازار و نبود نظارت مؤثر را فریاد میزند.
بازاری که باید محل تأمین آرام و منظم نیازهای اساسی مردم باشد، حالا به صحنه سردرگمی شهروندانی تبدیل شده که از این فروشگاه به آن فروشگاه میروند و در نهایت یا دست خالی برمیگردند یا باید نام خود را برای خرید مرغ «ثبت» کنند!؛ اتفاقی که حتی شنیدنش برای استانی تولیدکننده، تأسفبرانگیز است.
مشاهدات میدانی روز گذشته خبرنگار از سطح شهر سنندج نشان میدهد بخش قابل توجهی از فروشگاهها و مراکز عرضه، امروز فاقد مرغ بودند و برخی فروشندگان نیز از توزیعنشدن مرغ در بازار خبر میدادند.
یکی از فروشندگان در گفتوگو با خبرنگار تسنیم اظهار کرد: امروز اصلاً مرغ نداشتیم. گفتند شاید فردا بار برسد؛ اگر بخواهید اسمتان را بنویسم که فردا برایتان کنار بگذاریم.
همین جمله کوتاه، عمق بحران را نشان میدهد؛ بازاری که در آن مرغ به کالایی سهمیهای و ثبتنامی تبدیل شده، بیشک از تعادل خارج شده و دستگاههای متولی باید پاسخگوی این وضعیت باشند.
بررسیهای میدانی حاکی از آن است که امروز برخی کشتارگاهها نیز اقدام به کشتار و عرضه مرغ نکردهاند؛ مسئلهای که موجب تشدید کمبود در سطح بازار سنندج شده است. اما سؤال اصلی اینجاست که چرا در استانی با ظرفیت بالای تولید، زنجیره تأمین تا این اندازه شکننده و بیبرنامه عمل میکند؟
اگر کردستان به گفته مسئولان یکی از قطبهای تولید مرغ کشور است، پس این تولید کجاست؟ چرا مردم باید برای خرید سادهترین کالای مصرفی خود سرگردان باشند؟ چرا بازار هر چند وقت یکبار با شوک کمبود و افزایش قیمت مواجه میشود اما هیچ مسئولی پاسخ روشنی ارائه نمیدهد؟ جز سکوت و نظارهگری!
نکته قابل تأملتر، سکوت دستگاههایی است که مستقیم مسئول تنظیم بازار و نظارت بر توزیع هستند؛ از کارگروه اقتصادی استانداری و معاونت اقتصادی استاندار گرفته تا جهاد کشاورزی، اتحادیهها، تعزیرات و نهادهای نظارتی. دستگاههایی که معمولاً در زمان بحران، تنها به برگزاری جلسات، بازدیدهای نمایشی و انتشار آمار بسنده میکنند اما خروجی ملموسی در بازار دیده نمیشود.
مردم اما دیگر با آمار و وعده قانع نمیشوند؛ آنها وضعیت بازار را با جیب و سفره خود لمس میکنند. شهروندی که ساعتها برای پیدا کردن مرغ در سطح شهر میچرخد، طبیعی است که از شنیدن عنوان «قطب تولید» احساس تناقض و بیاعتمادی کند.
یکی از شهروندان سنندجی به خبرنگار ما گفت: اگر تولید هست پس چرا بازار خالی است؟ چرا هر بار باید نگران تهیه مرغ باشیم؟ مگر نظارتی وجود ندارد؟ چرت قیمتها روز به روز افزایش مییابد؟
شهروند دیگری نیز اظهار کرد: وقتی فروشنده میگوید اسم بنویس تا فردا شاید مرغ برسد، یعنی بازار کاملاً از کنترل خارج شده است. مردم از این وضعیت خسته شدهاند.
آنچه امروز در بازار مرغ سنندج دیده میشود، تنها یک کمبود مقطعی نیست؛ بلکه نشانهای از ضعف مدیریت در زنجیره تولید تا توزیع و نبود نظارت جدی بر عملکرد کشتارگاهها، شبکه توزیع و فروشندگان است. اگر دستگاههای مسئول نمیتوانند بازار را مدیریت کنند، باید صادقانه علت را با مردم در میان بگذارند نه اینکه پشت جلسات و آمار پنهان شوند.
در شرایطی که معیشت مردم زیر فشار سنگین اقتصادی قرار دارد، کمبود کالاهای اساسی میتواند تبعات اجتماعی و روانی گستردهای به همراه داشته باشد. انتظار افکار عمومی این است که مسئولان به جای واکنشهای مقطعی و تبلیغاتی، با شفافیت، برخورد قاطع با متخلفان و نظارت مستمر، بازار را به آرامش برگردانند.
بر اساس این گزارش؛ امروز مطالبه اصلی مردم روشن است؛ اگر واحدی در توزیع، احتکار، عرضه خارج از شبکه یا اخلال در بازار نقش دارد، برخوردها نباید صرفاً در حد اخطار و تذکر باقی بماند. افکار عمومی منتظر اقدام عملی، برخورد بازدارنده و پاسخگویی شفاف مسئولان است؛ چراکه سفره مردم دیگر تاب بیکفایتی و آزمون و خطاهای مدیریتی را ندارد.
انتهایپیام/481