به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، شورای اطلاعرسانی استان کردستان قرار بود اتاق فکر رسانهای استان باشد؛ محلی برای شنیدن صدای رسانهها، بررسی بحرانهای استان، هماهنگی اطلاعرسانی دستگاهها و پاسخگویی مسئولان به افکار عمومی. سوم تیرماه سال گذشته، در جلسهای با حضور معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری کردستان، بهصراحت مصوب شد این شورا هر ماه مطابق آئیننامه و بهصورت منظم و مستمر برگزار شود تا مسائل رسانهای و مطالبات استان در فضایی حرفهای و کارشناسی بررسی شود.
اما آنچه در عمل رخ داد، چیزی جز خاک خوردن یک مصوبه رسمی نبود. نه جلسهای برگزار شد، نه گزارشی از پیگیری مصوبات منتشر شد و نه مدیران رسانهای استان احساس کردند نهادی به نام شورای اطلاعرسانی اساساً وجود خارجی دارد. اکنون پس از گذشت حدود 11 ماه، ناگهان جلسهای برگزار شده که بیش از آنکه رنگ و بوی تعامل رسانهای داشته باشد، به محفلی محدود و گزینشی شبیه است.
سؤال افکار عمومی و جامعه رسانهای کاملاً روشن است؛ اگر قرار بود شورا ماهانه تشکیل شود، چرا نزدیک به یک سال سکوت حاکم بود؟ چه کسی پاسخگوی بیاعتنایی به مصوبه رسمی استانداری است؟ و چرا اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان بهعنوان متولی این شورا، حتی توضیح شفافی درباره این وقفه طولانی ارائه نکرده است؟
ضعف مدیریت رسانهای در استان زمانی آشکارتر میشود که ترکیب جلسه اخیر مورد توجه قرار گیرد. در شرایطی که تعدادی محدود از خبرنگاران و رسانههای فعال استان طی ماههای گذشته درگیر پوشش بحرانها، مشکلات مردم و حتی فضای پرتنش ناشی از جنگ تحمیلی و مسائل امنیتی منطقه بودند، ناگهان برخی چهرههای همیشگی مجیزگو و نزدیک به حلقههای مدیریتی دوباره در قاب جلسات ظاهر شدند؛ افرادی که ماهها در بزنگاههای مهم رسانهای غایب بودند اما حالا در نشستهای رسمی، نقش حامی و تحسینگر را بازی میکنند.
مردم و جامعه رسانهای کردستان بهخوبی تفاوت خبرنگار مطالبهگر با چهرههای صرفاً تشریفاتی را میشناسد. رسانهای که در میدان مطالبهگری، بحران، انتقاد و دفاع از حقوق مردم حضور ندارد، چگونه ناگهان به بازیگر اصلی جلسات رسانهای تبدیل میشود؟ این همان پرسشی است که امروز فعالان رسانهای استان مطرح میکنند.
منتقدان معتقدند اداره کل ارشاد کردستان بهجای تقویت بدنه واقعی رسانه، به سمت حلقههای محدود و کمهزینهای حرکت کرده که کارکرد اصلیشان نه نقد و مطالبهگری، بلکه تأیید و تمجید از عملکرد مدیران است. نتیجه چنین رویکردی نیز روشن است؛ حذف رسانههای مستقل، تضعیف فضای نقد و تبدیل جلسات تخصصی به نشستهای فرمایشی.
در این میان، عملکرد مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان نیز بیش از گذشته زیر ذرهبین قرار گرفته است. بسیاری معتقدند بخشی از این رفتارها ناشی از تلاش برای حفظ جایگاه مدیریتی و ایجاد حاشیه امن رسانهای است؛ رویکردی که بهجای تکیه بر بدنه حرفهای رسانه، بر نزدیکی با برخی چهرههای همسو و کمچالش استوار شده است.
اگر شورای اطلاعرسانی قرار است صرفاً زمانی برگزار شود که نیاز به نمایش رسانهای وجود دارد، اساساً فلسفه وجودی آن زیر سؤال میرود. شورایی که باید محل تضارب آرا، نقد عملکرد دستگاهها و مدیران و انعکاس دغدغههای مردم باشد، نباید به محفلی برای انتخاب چهرههای گزینشی و حذف صداهای منتقد تبدیل شود.
امروز مطالبه جدی رسانههای مستقل کردستان شفافسازی درباره عملکرد شورای اطلاعرسانی و مدیرکل ارشاد استان است؛ اینکه چرا مصوبه برگزاری ماهانه جلسات اجرا نشده، چه نهادی مسئول این تعلل است و بر چه اساسی ترکیب دعوتشدگان تعیین میشود. همچنین انتظار میرود استانداری کردستان بهعنوان ناظر اجرای این مصوبه، نسبت به این وقفه طولانی و حاشیههای ایجادشده واکنش شفاف و جدی داشته باشد.
اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان اگر واقعاً خود را متولی حوزه رسانه میداند، باید از حلقههای بسته و محفلی فاصله بگیرد و به جای تکیه بر مجیزگویان، صدای واقعی رسانههای میدانی و مطالبهگر را بشنود. ادامه این روند نهتنها به اعتبار شورای اطلاعرسانی آسیب میزند، بلکه شکاف میان بدنه حرفهای رسانه و مدیریت فرهنگی استان را عمیقتر خواهد کرد.
اکنون وقت آن رسیده که مسئولان استان پاسخ دهند؛ شورای اطلاعرسانی قرار است نهادی برای حل مسائل رسانهای و دفاع از حق مردم باشد یا صرفاً ابزاری برای مدیریت انتقاد و نمایش حمایتهای سفارشی؟ در گزارشات بعدی عملکرد مدیریتی ارشاد کردستان در حوزههای دیگر مورد بررسی قرار میگیرد.
در لینک زیر جزئیات جلسه قبلی سوم تیرماه سال 1403 را بخوانید: