به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، دومین شب از سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار، به اجرای مجلس جانسوز شهادت طفلان مسلم(ع) اختصاص داشت؛ مجلسی که در آن، گروه تعزیه کاشمر با روایتی غریبانه و تأثیرگذار، داستان شهادت محمد و ابراهیم، فرزندان حضرت مسلم بن عقیل(ع)، را بازآفرینی کردند؛ کودکانی که پس از شهادت پدر، در غربت و تنهایی، ناجوانمردانه به دست حارث ملعون به شهادت رسیدند.
فضای مجلس، لبریز از اندوه و تأثر بود و صدای طبل و شیپور و نوای سوزناک شبیهخوانان، دلها را به کوچههای غریب کوفه میبرد؛ به شبهایی که فرزندان حضرت مسلم بن عقیل(ع)، مظلومانه و بیپناه در میان مردمی گرفتار جهل و دنیاطلبی سرگردان شدند.
بسیاری از حاضران در میان اشک و آه، تنها نظارهگر یک تعزیه در مسجد مقدس حضرت جوادالائمه(ع) دهزیار نبودند، بلکه خود را در متن واقعه میدیدند؛ واقعهای که نشان میداد قساوت و بیرحمی، وقتی با جهل و دنیاطلبی همراه شود، حتی به کودکان یتیم و بیپناه نیز رحم نمیکند.
در بخشی از این مجلس، آنجا که حارث ملعون به طمع کیسهای زر، طفلان بیگناه حضرت مسلم(ع) را به قتلگاه میبرد، ذهن بسیاری از مخاطبان به جنایتهای امروز جهان معطوف شد؛ به کودکانی که همچنان قربانی خشونت، جنگ و زیادهخواهی قدرتهای مستکبر میشوند.
در میان تعزیه، بی اختیار به یاد کودکان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب و هزاران کودک بیگناهی افتادم که ناجوانمردانه به شهادت رسیدند و قربانی خشونت، جنگ و زیادهخواهی ابرقدرتهایی شدند که دم از حقوق بشر میزنند؛ کودکانی بیگناه که یاد آنان، در کنار روایت طفلان مسلم(ع)، بار دیگر این حقیقت را یادآور شد که تاریخ همواره در حال تکرار است؛ تنها ابزار جنایت تغییر میکند. روزی کودکان را با خنجر و شمشیر به شهادت میرساندند و امروز با موشک و بمب. اما ماهیت ظلم و قساوت، همان است که بود.
گویی جمعیت تماشاگر تعزیه منتظر جرقهای بود تا بغض درونش بترکد، همان گاه که شبیهخوان حارث بعد از قتل کودکان بیگناه دو زانو بر سر نعش جنازههای بیسر شبیه طفلان مسلم نشست و گفت به یاد بچههای مظلوم میناب، آنگاه فریاد آه و ناله و اشک مردم بلند شد، وقتی مردم قاتل کوفه را با قاتل میناب مجسم کردند، حارث و ترامپ ملعون ...
پیام این مجلس تعزیه تنها بازگویی یک واقعه تاریخی نبود؛ بلکه هشداری عمیق برای انسان امروز بود تا بداند بیتفاوتی در برابر ظلم، سکوت در برابر حقیقت و گرفتار شدن در دام دنیاطلبی، میتواند جامعه را به سرنوشت کوفه دچار کند.
تعزیه طفلان مسلم(ع) در دهزیار، مخاطبان را به تأمل در این پرسش مهم دعوت میکرد که «امروز ما در کجای تاریخ ایستادهایم؟» و اینکه هر انسان در برابر حق، حقیقت و مظلومیت چه مسئولیتی بر عهده دارد.
در کنار مفاهیم عمیق عاشورایی، حضور گروههای تعزیه از استانهای مختلف کشور نیز جلوهای از عشق و ارادت هنرمندان آیینی به اهلبیت(ع) را به نمایش گذاشت.
به گفته مسئولان، اعضای گروه تعزیه کاشمر، که اجرای مجلس شهادت طفلان مسلم(ع) را بر عهده داشتند، از ساعت چهار بامداد حرکت خود را آغاز کرده بودند تا خود را به کرمان و روستای دهزیار برسانند و پس از اجرای مجلس تعزیه نیز بلافاصله مسیر بازگشت را در پیش گرفتند.
این مسیر طولانی، خستگی راه و حضور شبانه در جادهها، تنها گوشهای از اخلاص و دلدادگی خادمان اهلبیت(ع) را نشان میدهد؛ هنرمندانی که با عشق به امام حسین(ع)، سختی راه را به جان میخرند تا پرچم تعزیه و فرهنگ عاشورا زنده بماند.
همزمان با ادامه برگزاری سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار، گروه تعزیه خمین از استان مرکزی نیز شب گذشته وارد دهزیار شد تا در سومین شب این رویداد، مجلس تعزیه شهادت حضرت حمزه سیدالشهدا(ع) را برای علاقهمندان شبیهخوانی کند.
سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار که با حضور 500 هنرمند تعزیهخوان از استانهای مختلف کشور در حال برگزاری است، این روزها تنها یک رویداد هنری و آیینی نیست؛ بلکه محفلی برای بازخوانی مفاهیم عمیق عاشورا، بصیرت، ولایتمداری، ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از حقیقت است.
به گزارش تسنیم، دهزیار در این شبها، روایتگر تاریخی است که همچنان ادامه دارد؛ تاریخی که از کوچههای کوفه آغاز شد و تا جهان امروز امتداد یافته است.
انتهای پیام/511/