به گزارش خبرگزاری تسنیم از شهرکرد، امامزاده محمد اکبر (ع) در روستای دستگرد امامزاده در بخش دستگرد، شهرستان فرخشهر، استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. روایات محلی امامزاده محمد اکبر را فرزند حضرت علی (ع) میدانند که در دوران بنیامیه از عراق به ایران آمد و در حوالی دستگرد کنونی به همراه یارانش شهید شد.
منابع محلی حاکی است در سال 79 ه.ق در جریان جنگی در منطقه کوهستانی، امامزاده و یارانش مجروح شده و در درهای به شهادت رسیدند. گفته میشود، شیخ احمد شاه قزوینی (معروف به دستجردی) در سال 964 ه.ق بر مزار وی بقعهای ساخت که بعدها توسعه یافته است.
معماری بقعه امامزاده در منابع تاریخی متفاوت گزارش شده است. برخی منابع بقعه اولیه را متعلق به دوران ایلخانان (سدههای هفتم–هشتم ه.ق) میدانند. اما شواهد موجود دوره صفویه و قاجار (کتیبه صفوی 1124 ه.ق) را نشان میدهد.
مرمتهای دوره مظفرالدینشاه (پایان قاجار) با اضافهکردن بخشهایی به بنا گزارش شده است در دوره معاصر نیز، بنای قدیم بهگفته اهالی تخریب و ساختمان جدید با حفظ سبک سنتی جایگزین شده است.
معماری و وضعیت فعلی امامزاده محمد اکبر (ع)
مجموعه امامزاده محمد اکبر شامل ورودیای با سردر بلند، صحن وسیع (جلوخان) و دهلیزی با غرفههای متعدد است. در مجاور صحن، مسجدی ستوندار با سقف آجری قرار دارد. حرم امامزاده هشتضلعی است و از آجر ساخته شده؛ بر فراز آن گنبد دوپوشهای بلند قرار دارد.
مصالح عمده بنا آجر و سنگ بومی است. در سر در ضریح بقعه، اشعاری درباره مقام امامزاده حک شده که به خط نستعلیق دوره قاجار نوشته شده است.
درون امامزاده کتیبه سنگی صفوی سال 1124 ه.ق نصب است که خطاط محمدصالح آن را نگاشته است. این کتیبه از یادگارهای ارزشمند بقعه بهشمار میرود. مرمتهای ثبتشده نشان میدهد در دوره قاجار بنا شبیهسازی و مرمت شده است.
بقعه فعلی در دهه 1360ش بازسازی شد و عین معماری اصیل قبلی بازسازی گردید. پیرامون بنا درختان کهنسال جنگلی و فضای باز وجود دارد. همچنین حمام تاریخی قاجاری نزدیک امامزاده که ثبت ملی شده است.
وضعیت کنونی بقعه سالم است. با این حال کارشناسان بر ضرورت مستندسازی بیشتر، جلوگیری از تزریق مصالح ناهمگون و بهبود نگهداری تاکید دارند. اجرای پروژههای مرمت مسجد و حمام روستا نشاندهنده توجه مسئولان به حفاظت بناهای تاریخی محل است.
نقش موثر امامزاده در برگزاری جشنها و عزاداریها
امامزاده محمد اکبر دستگرد محور رویکردهای دینی و فرهنگی منطقه است. همه ساله بومیان و زائران از نقاط پیرامون در مناسبتهای مذهبی مانند محرم، دهه کرامت و اربعین و .... در این امامزاده گرد هم میآیند و برگزاری آیینهای سوگواری حسینی و بزرگداشت اعیاد دینی در صحن امامزاده انجام میشود.
در اقتصاد محلی، زیارت امامزاده دستگرد منجر به رونق فعالیتهای کوچکی چون فروش سوغات محلی، محصولات کشاورزی و صنایعدستی روستایی شده است. همچنین مردم در بازسازی و نگهداری بقعه مشارکت داشته اند، بهعنوان مثال مردم روستا در ساخت بقعه جدید مشارکت مالی کردهاند. بهطور کلی، تعلقخاطر اجتماعی اهالی به امامزاده بالاست و این موضوع در پشتیبانی معنوی و اقتصادی از زیارتگاه مشهود است.
محدودیت امکانات رفاهی بزرگترین چالش است
روستای دستگرد امامزاده در 25 کیلومتری جنوبشرقی شهرکرد و 18 کیلومتری فرخشهر قرار دارد. مسیر اصلی دسترسی از شهرکرد به سمت فرخشهر است که سپس به جاده روستایی دستگرد متصل میشود.
زائران معمولاً با خودرو شخصی، تاکسی یا مینیبوس از شهرکرد و فرخشهر به روستا میآیند. جاده ارتباطی آسفالت است ولی عرض کم و پیچ و خم زیاد دارد. همچنین حملونقل عمومی منظم به روستا اندک است و بیشتر از طریق تاکسی خطی انجام میشود.
با توجه به اقلیم کوهستانی معتدل، اوج حضور گردشگران فصل بهار و تابستان است، محدودیت امکانات رفاهی بزرگترین چالش است. کمبود تابلوها و راهنمای مسیر در مسیر دسترسی، نیاز به توسعه راهنمای گردشگری دارد.
از سوی دیگر، طبیعت بکر اطراف امامزاده و ارزش مذهبی آن جذابیت بالایی برای گردشگران دارد که در صورت تقویت زیرساختها میتواند پتانسیل رشد گردشگری مذهبی و زیارتی منطقه را آزاد کند.
انتهای پیام/7540