به گزارش خبرگزاری تسنیم، میخائیل دگتیارف، وزیر ورزش و رئیس کمیته المپیک روسیه، در جریان سخنرانی خود در مجمع بینالمللی اقتصادی سنپترزبورگ، خواستار بازگشت کامل ورزشکاران این کشور به میادین بینالمللی شد.
دگتیارف با ترسیم چشمانداز خود برای جنبش المپیک، پیشبینی کرد که ورزشکاران روسی ظرف دو سال آینده به طور کامل به ورزش جهان بازخواهند گشت. او با اشاره به حضور کمرنگ و تنها 13 ورزشکار روسی تحت پرچم بیطرف در بازیهای زمستانی میلان 2026، ابراز اطمینان کرد که کاروان کامل روسیه با پرچم و سرود ملی خود در المپیک 2028 لسآنجلس حضور خواهد یافت. وی برای تأیید روند بازگشت تدریجی روسیه اشاره کرد که سرود ملی این کشور از ابتدای سال جاری میلادی 144 بار در مسابقات بینالمللی نواخته و محدودیتهای تیم پارالمپیک نیز به طور کامل لغو شده است.
وزیر ورزش روسیه با انتقاد از تحریمهای اعمالشده از مارس 2022، ساختار فعلی تصمیمگیری در IOC را زیر سؤال برد و گفت: ورزش اغلب به ابزاری برای تحریم کشورهای مغضوب تبدیل میشود. تحریمهای سیاسی به کل ورزش المپیک آسیب میزند. بازگشت کامل روسیه به نفع تمام جهان خواهد بود. معتقدیم زمان پایان دادن به این وضعیت فرا رسیده و در حال همکاری با IOC هستیم.
دگتیارف همچنین تأکید کرد که کمیته بینالمللی المپیک به رهبری رئیس جدید خود، کریستی کاونتری، با چالشهای ساختاری جدی مانند تغییرات دموگرافیک دیجیتال، هزینههای فزاینده میزبانی و تبدیل شدن ورزش به میدان منازعات سیاسی روبروست. او مدل مدیریتی "باشگاهی" و انحصاری IOC را عامل کاهش اعتماد دانست و خواستار ایفای نقش بیشتر کمیتههای ملی المپیک و فدراسیونها شد؛ هرچند همزمان از برنامه تحولی کاونتری تحت عنوان «آماده برای آینده» حمایت کرد.
بخش دیگری از سخنان دگتیارف به مزیتهای جغرافیایی روسیه اختصاص داشت. او با اشاره به بحران تغییرات اقلیمی که تا سال 2050 مقاصد زمستانی دنیا را محدود میکند، روسیه را به دلیل اقلیم قارهای، یکی از پایدارترین گزینهها برای میزبانی بازیهای زمستانی آینده معرفی کرد. وی همچنین در موضوع جنجالی صلاحیت ورزشکاران در ورزش زنان، از موضع کاونتری حمایت کرد و گفت: «در مسابقات زنان فقط باید زنان حضور داشته باشند، نه کسانی که خود را زن مینامند.»
دگتیارف در پایان با یادآوری بایکوتهای المپیک 1980 و 1984 و انزوای ورزشکاران یوگسلاوی در دهه 90، هشدار داد که ورزش جهان بر سر یک دوراهی حیاتی قرار دارد؛ یا المپیک به عنوان «مظهر امید برای همه ورزشکاران» باقی میماند یا اینکه به طور کامل تحت تأثیر فشارهای سیاسی چند کشور قرار خواهد گرفت.
انتهای پیام/