به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، برنامه «بفرمایید جام» با اجرای رامبد جوان و امیرحسین قیاسی سرانجام روی آنتن پلتفرمهای نمایشخانگی رفت؛ برنامهای که پیش از آغاز رسمی، بیش از آنکه به محتوای خود شناخته شود، با حاشیههای فراوان و پرسشهای بیپاسخ درباره برخی چهرههای حاضر در آن خبرساز شده بود.
بخش مهمی از این حواشی به امیرحسین قیاسی بازمیگشت؛ چهرهای که در ماههای گذشته به دلیل سکوتش در قبال برخی رخدادهای مهم مورد انتقاد قرار گرفته بود و حالا با اجرای یک برنامه ویژه جام جهانی بار دیگر به قاب رسانه بازگشته است. موضوعی که باعث شد بسیاری از کاربران فضای مجازی، بازگشت او را نه از منظر حرفهای، بلکه در نسبت با همان سکوتهای گذشته ارزیابی کنند.
البته این ماجرا تنها به امیرحسین قیاسی محدود نمیشود. این روزها همزمان با نزدیک شدن به رویدادهای مهم ورزشی، بسیاری از چهرههای شناختهشده دوباره در برنامههای اینترنتی و ویژهبرنامههای فوتبالی ظاهر شدهاند؛ از عادل فردوسیپور و ابوطالب حسینی گرفته تا جواد خیابانی و دیگر مجریان و برنامهسازانی که هرکدام سهمی از بازار پررونق برنامههای اینترنتی را به خود اختصاص دادهاند.
بازاری که شنیدهها از گردش مالی بسیار بالای آن حکایت دارد. گفته میشود بودجه برخی از این ویژهبرنامهها که از سوی اسپانسرها و پلتفرمها تأمین میشود، به ارقام قابل توجهی رسیده و در برخی موارد حتی رکوردهای تازهای را در حوزه تولید برنامههای اینترنتی ثبت کرده است. برخی گزارشها نیز از دستمزدهای بسیار بالای مجریان و حضور مهمانان خارجی با قراردادهای دلاری خبر میدهند؛ ارقامی که اگر صحت داشته باشند، فاصله قابل توجهی با استانداردهای رایج تولید برنامه در رسانه ملی خواهند داشت.
در این میان، نخستین قسمت «بفرمایید جام» تلاش کرد فضایی متفاوت و گفتوگومحور را پیش روی مخاطب قرار دهد. رامبد جوان در بخشهایی از برنامه کوشید درباره برخی حواشی پیرامون امیرحسین قیاسی توضیح دهد. او تأکید کرد که افراد در مواجهه با اتفاقات مختلف الزاماً واکنشهای یکسانی ندارند و نمیتوان از همه انتظار داشت مشابه یکدیگر عمل کنند.
با این حال به نظر میرسد این توضیحات نتوانسته باشد منتقدان را قانع کند. بخشی از افکار عمومی همچنان معتقد است چهرههایی که سالها در فضای مجازی و رسانهای نسبت به کوچکترین اتفاقات موضعگیری میکردند، نمیتوانند در بزنگاههای مهم سکوت اختیار کنند و سپس بدون پاسخگویی به همان مخاطبان، دوباره در قالب برنامههای پرهزینه و پردرآمد به صحنه بازگردند.
همین مسئله سبب شده است که حاشیههای «بفرمایید جام» فراتر از یک برنامه فوتبالی باشد. ماجرا در واقع به یک پرسش قدیمی درباره نسبت سلبریتیها با مخاطبان بازمیگردد؛ اینکه آیا سرمایه اجتماعی یک چهره صرفاً با شهرت و محبوبیت شکل میگیرد یا مسئولیتپذیری و همراهی با مردم نیز بخشی از این اعتبار را میسازد؟
از سوی دیگر، نخستین قسمت برنامه نشان داد رامبد جوان همچنان تلاش میکند درباره برخی موضوعات قدیمی نیز توضیحاتی ارائه دهد؛ از فراگیری و اثرگذاری تلویزیون گرفته تا چرایی پایان «خندوانه» و شباهتهای میان آن برنامه و «هزار و یک». او حتی به برخی حواشی شخصی سالهای گذشته نیز اشاره کرد و کوشید روایت خود را از آن اتفاقات بیان کند.
اما آنچه بیش از همه در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفت، نه ساختار برنامه و نه گفتوگوهای فوتبالی آن، بلکه همان پرسشهای حلنشده درباره سکوت برخی چهرهها و بازگشت دوباره آنان به پروژههای پرهزینه بود.
واقعیت این است که مخاطب امروز بیش از گذشته میان محبوبیت رسانهای و اعتبار اجتماعی تفاوت قائل میشود. شاید بتوان با یک برنامه جدید، یک قرارداد تازه یا یک پروژه پرهزینه دوباره به قاب بازگشت؛ اما بازسازی اعتماد عمومی، فرآیندی دشوارتر از بازگشت به آنتن است.
به همین دلیل به نظر میرسد «بفرمایید جام» در ادامه مسیر خود، بیش از آنکه با چالش رقابت رسانهای مواجه باشد، با قضاوت افکار عمومی روبهرو خواهد بود؛ افکاری که هنوز درباره سکوت دیروز و حضور پررنگ امروز برخی چهرهها پرسشهای فراوانی دارند.
این نخستینبار نیست که درباره این موضوع هشدار داده میشود. بارها در گزارشهای مختلف به این نکته پرداختهایم که رسانهها و پلتفرمها نباید همه فرصتها را در اختیار چهرههایی قرار دهند که در بزنگاههای مهم اجتماعی و ملی ترجیح دادند سکوت کنند و از کنار مردم عبور کنند.
در مقابل، هنرمندان، مجریان و برنامهسازان بسیاری بودند که در روزهای سخت کنار مردم ایستادند، هزینه دادند و مسئولیت اجتماعی خود را فراموش نکردند، اما امروز سهمی از این پروژههای پرهزینه و قراردادهای نجومی ندارند. پرسش اینجاست که معیار انتخاب در این برنامهها چیست؟
همراهی با مردم و سرمایه اجتماعی واقعی یا صرفاً تعداد دنبالکنندگان و جذابیتهای تجاری برای اسپانسرها؟ وقتی چهرههای ساکت دیروز دوباره به صدر فهرست قراردادهای چندمیلیاردی بازمیگردند، این سؤال بیش از هر زمان دیگری مطرح میشود که آیا صنعت سرگرمی قرار است به رفتار مسئولانه پاداش بدهد یا به سکوتهای پرمنفعت؟
انتهای پیام/