به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، صبح در کردستان برای بسیاری از خانوادهها با یک واقعیت تلخ آغاز شد؛ نانی که همیشه سادهترین و در دسترسترین عنصر سفرههای معیشتی بود، حالا با قیمتی تازه و سنگینتر پیشروی مردم قرار گرفت. تصمیمی که نه با اطلاعرسانی همراه بود و نه با اقناع افکار عمومی، اما اثر آن مستقیم بر کوچکتر شدن سفره اقشار کمدرآمد نشست.
در استانی که بخش قابل توجهی از جمعیت آن با فشارهای اقتصادی، تورم بالا، بیکاری و کاهش قدرت خرید مواجه است، افزایش ناگهانی قیمت نان تنها یک تغییر عددی نیست؛ بلکه ضربهای مستقیم به امنیت غذایی خانوارهایی است که نان، اصلیترین کالای مصرفی روزانه آنها محسوب میشود.
این تغییرات در حالی اعمال شده که همواره نان بهعنوان کالای اساسی و حساس، نیازمند سیاستگذاری دقیق، شفاف و همراه با حمایتهای جبرانی است؛ اما آنچه در کردستان رخ داده، بیش از هر چیز پرسشهایی جدی درباره نحوه تصمیمگیری و پاسخگویی متولیان ایجاد کرده است.
بر اساس بررسیهای میدانی خبرنگار و نرخهای جدید در استان کردستان، قیمت نان لواش از 850 تومان به 1700 تومان رسیده است؛ افزایشی 100 درصدی در مدتزمانی کوتاه. همچنین قیمت نان بربری از 3 هزار تومان به 6 هزار تومان و نان سنگک از 4 هزار و 450 تومان به 7 هزار و 200 تومان افزایش یافته است.
این تغییرات در حالی اعمال شده که بسیاری از شهروندان از آن بهعنوان «افزایش چراغخاموش» یاد میکنند؛ افزایشی که بدون اطلاعرسانی لازم و بدون زمینهسازی افکار عمومی اجرایی شده است. همچنین مردم از کیفیت پایین نان وکمفروشی چانهها گلهمندند.
در ظاهر، مسئولان دلیل این تصمیم را افزایش هزینههای تولید، رشد هزینههای نانواییها و شرایط تورمی عنوان میکنند اما تاکنون هیچگونه اطلاعرسانی هم انجام ندادهاند!؛ پرسش اصلی مردم همچنان پابرجاست: چرا تصمیمی با این سطح از اثرگذاری مستقیم بر معیشت خانوارها، بدون شفافیت کافی و گفتوگوی اجتماعی اجرا شده است و چرا شرایط مردم در نظر گرفته نمیشود؟
از سوی دیگر، افزایش 100 درصدی قیمت نان لواش و بربری و حدود 60 درصدی نان سنگک، در عمل به معنای فشار مضاعف بر دهکهای پایین درآمدی است؛ دهکهایی که بخش عمده سبد غذایی آنها بر پایه نان شکل گرفته است.
بررسیها نشان میدهد این تصمیم با مشارکت مجموعهای از نهادهای اجرایی از جمله معاونت اقتصادی استانداری، جهاد کشاورزی، سازمان صمت و اتحادیههای مرتبط در کردستان اتخاذ شده است؛ با این حال، خلأ اطلاعرسانی و اقناع افکار عمومی، مهمترین نقطه ضعف این فرآیند عنوان میشود.
در شرایطی که تورم عمومی، بیکاری و کاهش قدرت خرید از چالشهای جدی استان کردستان است، افزایش قیمت کالای اساسی مانند نان میتواند به تشدید فشار معیشتی و افزایش نارضایتی اجتماعی منجر شود.
افزایش ناگهانی و 100 درصدی قیمت نان در کردستان، تنها یک اصلاح قیمتی نیست؛ بلکه تصمیمی است که مستقیماً بر امنیت غذایی اقشار ضعیف جامعه اثر میگذارد و نمیتوان آن را بدون پاسخگویی شفاف از کنار آن عبور کرد.
مسئولان متولی این تصمیم باید بهطور روشن توضیح دهند چرا چنین تغییر حساسی بدون اطلاعرسانی کافی و بدون ارائه بستههای حمایتی جبرانی اجرا شده است؛ چراکه در شرایط اقتصادی فعلی، هر تصمیم معیشتی نیازمند اقناع عمومی است، نه صرفاً ابلاغ اداری.
سیاستگذاران استانی و ملی، به جای انتقال فشار به سفره مردم، به سمت اصلاح ساختار هزینهها، حمایت از تولیدکنندگان واقعی و شفافسازی در تصمیمات اقتصادی حرکت کنند؛ در غیر این صورت، هزینه این تصمیمها مستقیماً بر دوش ضعیفترین اقشار جامعه خواهد بود.
انتهای پیام/