به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، در بسیاری از شهرها، پروژههای ورزشی تنها یک سازه عمرانی نیستند، بلکه بخشی از امید اجتماعی برای جوانان و خانوادهها به شمار میروند. فضاهایی که قرار است نشاط، سلامت و حضور فعال نسل جوان را در شهر تقویت کنند و بخشی از کمبود سرانه ورزشی را جبران نمایند.
سنندج نیز طی سالهای اخیر با هدف توسعه زیرساختهای ورزشی شهری، اقدام به ایجاد زمین ورزشهای ساحلی در پارک بهاران کرد؛ طرحی که در آغاز با نگاه توسعه ورزشهای نوین و افزایش فرصتهای تفریحی و قهرمانی طراحی شده بود.
اما تجربه بهرهبرداری و نگهداشت این پروژه نشان میدهد که صرف ایجاد زیرساخت، بدون برنامهریزی دقیق بهرهبرداری و نگهداری، نمیتواند به هدف نهایی خود یعنی افزایش مشارکت ورزشی و استفاده عمومی منجر شود.
بر اساس اصول مدیریت شهری، شهرداریها به عنوان نهادهای عمومی غیردولتی، موظف به مدیریت منابع مالی و هزینهکرد در حوزههای مختلف از جمله ورزش هستند؛ اما این هزینهکرد نیازمند طرحهای کارشناسی، مطالعات توجیهی و اخذ نظر نهادهای تخصصی حوزه ورزش و جوانان است.
کارشناسان حوزه مدیریت شهری تأکید دارند پیش از اجرای پروژههای ورزشی، باید نیازسنجی دقیق از میزان مراجعه شهروندان، نوع ورزشهای مورد استقبال و امکان بهرهبرداری پایدار انجام شود؛ موضوعی که نقش مهمی در جلوگیری از هدررفت منابع و افزایش کارایی پروژهها دارد.
زمین ورزشهای ساحلی پارک بهاران در سنندج با هدف توسعه رشتههایی مانند فوتبال ساحلی، والیبال ساحلی و هندبال ساحلی برای بانوان و آقایان احداث شد؛ طرحی که در نگاه اولیه میتوانست به ارتقای سرانه ورزشی شهر کمک کند.
با این حال، در روند بهرهبرداری از این مجموعه، بر اساس مشاهدات و روایتهای میدانی، بخشی از ظرفیتهای پیشبینیشده بهطور کامل فعال نشده و برخی زیرساختهای جانبی مانند رختکن، سرویس بهداشتی و امکانات رفاهی نیز با محدودیتهایی مواجه بوده است.
در همین چارچوب، موضوع نگهداری و بهرهبرداری مستمر از این فضا نیز بهعنوان یکی از حلقههای مهم مدیریت پروژه مطرح است؛ بخشی که در صورت ضعف در آن، حتی پروژههای استاندارد نیز به مرور از کارکرد اصلی خود فاصله میگیرند.
از سوی دیگر، اهمیت ورزش بانوان و نقش آن در افزایش مشارکت اجتماعی، یکی از محورهای مهم در طراحی چنین فضاهایی است که کارشناسان بر لزوم توجه متوازن به آن تأکید دارند.
همچنین در حوزه مدیریت شهری، تفکیک وظایف و تخصصگرایی در کمیسیونهای شوراهای شهر و استفاده از ظرفیت کارشناسان ورزشی، از جمله عواملی است که میتواند در ارتقای کیفیت تصمیمگیریها مؤثر باشد.
تجربه زمین ورزشهای ساحلی سنندج نشان میدهد که پروژههای ورزشی شهری، تنها با افتتاح و بهرهبرداری اولیه به نتیجه نمیرسند، بلکه نیازمند برنامهریزی بلندمدت برای نگهداری، مدیریت و فعالسازی مستمر هستند.
در صورت بازنگری در مدل بهرهبرداری، تقویت نظارت تخصصی و تعریف برنامه مشخص برای استفاده عمومی و قهرمانی، این ظرفیت میتواند دوباره به چرخه ورزشی شهر بازگردد و نقش مؤثری در ارتقای سرانه ورزشی ایفا کند.
در نهایت، نگاه کارشناسی به پروژههای شهری و پرهیز از اجرای طرحهای فاقد پشتوانه مطالعاتی، میتواند مسیر توسعه پایدار شهری را تقویت کرده و از تبدیل ظرفیتهای ورزشی به فضاهای کماستفاده جلوگیری کند.
سیدبهمن رضوی
انتهای پیام/