به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حجتالاسلام والمسلمین علی شیرازی، رئیس سازمان عقیدتی سیاسی فراجا و از نویسندگان حوزه ادبیات مقاومت، در یادداشتی در فراق رهبر شهید انقلاب نوشت:
سلام مصلّی!
قرارمان این نبود مصلّی!
قرارمان این بود که وقتی تکمیل شدی، آقا ظهور کند و پشتش نماز بخوانیم، پشت سر امام زمان (عج) و نایبش خامنهای بزرگ؛ سیدعلی خامنهای!
امروز بعد از ساعتها رسیدیم داخل حیاط و مبهوت نگاهت میکنم، مبهوت به در و دیوار و گنبد و گلدستهات!
قاری قرآن، قرآن میخواند: الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ ...
صدا از بلندگوهایت پخش میشود و مردم نشستهاند و ایستادهاند و منتظرند!میگویند: بعد از قرآن پیکرها را دوباره میآورند!
چهار پیکر بزرگ و یک پیکر کوچک! خیلی کوچک!
مصلی چه میکنی با این جماعت! جماعتی که سالها در آغوششان گرفتی برای نمازهای عید فطر و نمازهای جمعه و نماز نصر!
باورم نمیشود که نشستهایم و میگویند: با آقا خداحافظی کنید، آقا داره برای همیشه از تهران میره و غمِ تمام عالم که با این جمله میریزند در دلمان!
مصلی چقدر سنگین شدهای، گویی این بارِ سنگین را نمیتوانی تحمل کنی!
نکند تو هم مثل من میخواهی زمین دهان باز کند و ...
مصلی! مردم را میبینی! غم دارند و ندارند، امت را میگویم، میبینی چه استوار میگریند، حماسی اشک میریزند، گویی از این به بعد کار دارند با این دنیا!
مصلی میبینیشان! مبعوث شدهاند!
تازه اول راه است و آمدهاند با حماسه، با رهبرشان وداع کنند!
بعد از سپردن بدن مطهرش به امام رضا (علیه السلام)، با روحش قرار دارند!
قرار است روحش با ارواح طیبه شهدا راه بیفتند و موجی ایجاد کنند و بتازند بر هر چه پلیدی و سیاهی و ستم و ظلم و پوچی و دریای نیل را دوباره راه بیندازند که فرعونها بار دیگر سرکشی را از حد گذرانده اند و میناب و لامرد را به دشت کربلا پیوند زدهاند.
آه از علی اصغرها و رقیهها و قاسمها که دوباره پرپر شدند و اُف بر تو ای زمانه که نشستی و دگر باره داغ سیدالشهدا را دیدی و دم برنیاوردی!
مصلی! میبینی، یتیم شدهایم! میبینی مثل مادر بچه مرده آستین جلوی دهانمان گرفتهایم و ضجه میزنیم!
از ترس این که حرام زادهها ببینند، اشکمان را پنهان میکنیم و بغضهایمان را ذخیره برای ادامه مبارزه!
مصلی! مبارکمان باشد، مبعوث شدهایم، مبارک دنیا و مظلومان دنیا و مستضعفان!
مصلی! تو هم گریه میکنی؟ راستی چشمانت آن قدر پاک شده که آقا را ببینی؟ مصلی! ما چشم دیدنش را نداریم و روی دیدنش را!
فقط آمدیم تا خودمان را نشانش دهیم و بگوییم: مهدی جان! ما امانتدار رنجهای مردم مظلوم تاریخ هستیم و آقایمان مبعوثمان کرده برای سربازیت!
این جان ما و
حکم آنچه تو فرمایی ...
انتهای پیام/