به گزارش خبرگزاری تسنیم از کاشان، حسنا محمدزاده یکی از شاعران برجسته کاشانی است که سعادت شرفیاب شدن خدمت امام شهید حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای را داشت و این شاعر کاشانی از دیدار خود با آقای شهید ایران میگوید.
حسنا محمدزاده در توصیف این محفل ادبی با حضور آیتالله شهید سیدعلی خامنهای میگوید:یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی کشور دیدار سالانه شاعران و اهالی قلم با رهبر بود که هرسال در نیمه رمضان برگزار میشد و بازتابهای گستردهای به همراه داشت و یکی از پرانرژیترین جلسات فرهنگی بود.
به زعم من همین نشستها کمک کرد که شعر به عرصهای محترم و حتی مقدس برای عموم مردم تبدیل شود؛ هنری که در جایگاه انسانسازی قرار دارد و میتواند فرهنگ را به لایههای مختلف جامعه نشر بدهد.
من به واسطه شعر از اواخر دهه هشتاد در بسیاری از محفلهای نیمه رمضان حضور داشتم؛ پیش از شروع جلسه، حین اقامه نماز و افطار، رهبر، زمانی را برای گفتوگو با شاعران اختصاص میدادند.
دوستان شاعر، تازهترین کتابهایشان را تقدیم میکردند، سخنانی رد و بدل میشد و عکسهایی به یادگار ثبت میشد؛ معمولا این امکان برای خانمها فراهم نبود. صفهای جلو نماز جماعت، در انحصار آقایان بود و در افطار هم سفره خانمها مجزا و کمی دورتر از محل افطار رهبر پهن میشد.
اهمیتی که ایشان به هنر زنان میدادند، باعث شد که در سالهای اخیر شرایطی فراهم شود که خانمها هم در فواصل نماز بتوانند تازهترین کتابهایشان را از نزدیک اهدا کنند و از تشویقهای رهبر انگیزه بگیرند، همین تشویقها موجی از بانوان شاعر موفق را در سالهای اخیر برانگیخت.
محفل شعرخوانی هم حال و هوای خاص خودش را داشت؛ ایشان گاهی شعری را که دههها پیش از شاعران پیشکسوت شنیده بودند، یادآوری میکردند و این مساله برای من اعجابانگیز بود و نشان میداد که ارتباط ایشان با ادبیات، سطحی یا تشریفاتی نیست، بلکه ریشهدار و واقعی است.
آثار شاعران، هر سال توسط شورایی 10 الی 12 نفره، طی ماههای متمادی و جلسات زمانبر و فشرده بررسی و گزینش میشد و حجم بالای آثار ارسالی که گاهی بالغ بر چند هزار شعر بود.
ملاحظات موجود برای حضور جوانان در کنار پیشکسوتان، انتخاب شعرهایی از شاعران تمام استانها و تنوع موضوعی آثار سبب میشد که گاهی نکته یا ایرادی از نظرها پنهان بماند و رهبر شهید در حین شعرخوانیها، بسیار هوشمندانه به ایرادها اشاره میفرمودند و نکات را گوشزد میکردند.
این نقد و نظرها از کسی برمیآید که در وهلۀ اول ادیب و شعرشناس و اهل مطالعه زیاد باشد و مهمتر از اینها خودش ذوق شعری داشته باشد و زیر و بم کلام رو بشناسد و اعمال نظرهای ایشان نشان میداد که کلیت شعر فارسی، تاریخ تحول شعر، سبکهای ادبی، ادبیات جهان و رویکرد بسیاری از شاعران گذشته و شاعران نوپرداز را به خوبی میشناسند.
همواره سفارش میکردند که شاعران خودشان را با قلههای تاریخ ادب فارسی بسنجند و به سطحی نازل بسنده نکنند و تعابیر قابل توجهی هم به کار میبردند و مثل اینکه شعر ثروت ملی است.
در نشستهای آخر بسیار به لزوم ادبیات ترجمه تاکید داشتند و معتقد بودند که ادبیات و شعر ایران باید به تمام جهان شناسانده شود و مسئولان امر را به توجه به این مسئله مهم ترغیب کردند و امیدوارم خط و مشی ایشان برای متولیان فرهنگی الگو باشد.
انتهای پیام/801