به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حبیب احمدزاده نویسنده، کارگردان و مستند ساز در یادداشتی اختصاصی برای تسنیم با عنوان « چند مشاهده تأملبرانگیز برای غرب در مورد وداع اخیر با رهبر ایران» نوشت:
«گزارش و تحلیلی شخصی و مستقیم از این رویداد (روز اول)
دیروز با دختران و دو تن از نوههایم در مراسم عظیم تشییع چند میلیونی رهبر ایران شرکت کردم. اغراق نیست اگر بگویم که در میان صدها هزار نفر گریان احاطه شده بودم که پس از سی و هفت سال پذیرش رهبری او از طریق منطق زمینی و معنوی، از اعماق جان برای از دست دادن نماد خود اشک میریختند. با این حال، مهمترین نکته فقط اندوه نبود، بلکه امید و آن درخشش عجیب و شدید در چشمانشان بود؛ نگاهی که نشان از عزمی راسخ برای ادامه مقاومت داشت.
این صحنه فرضیه عجیبی را به یادم آورد که آن را برای دخترانم توضیح دادم:
«یک فیزیکدان برجسته غربی زمانی کتابی نوشت که نظریهای بسیار عجیب در مورد جهان را شرح میداد. خلاصه اینکه، پیشنهاد میکرد در کرانههای وسیع و دوردست جهان - بسیار فراتر از آنچه ابزارهای اکتشافی کنونی ما میتوانند تشخیص دهند - مرزی وجود دارد که در آن تمام قوانین شناختهشده فیزیک معکوس میشوند. برای مثال، کوچکترین جرم، سنگینترین در نظر گرفته میشود (مثالی معروف که سیاهچالهها هستند).»
شاید با توجه به تحولات کنونی در خاورمیانه، زمان آن رسیده باشد که مردم غرب بالاخره تلسکوپهای خود - مانند هابل یا جیمز وب - را از ستارگان به سمت شرق و غرب سیاره خودمان بچرخانند. با استفاده خلاقانه از آنها، درست مانند میکروسکوپ الکترونی، شاید بالاخره تشخیص دهند که چگونه این قوانین کاملاً معکوس در سراسر مرزهای انسانی جدید جهان ما عمل میکنند.
1. قوانین معکوس در غرب
تصور کنید اگر ایران کاخ سفید در واشنگتن را بمباران میکرد و رئیسجمهور آمریکا و نوه 14 ماههاش، تیفانی را میکشت. غرب آن را چه مینامید؟ یک اقدام تروریستی. با این حال، وقتی ترامپ تهران را بمباران کرد و رهبر ایران و نوه 14 ماههاش، زهرا را شهید کرد، دولتهای غربی او را چه نامیدند ؟ غیر از کرنش بزدلانه در برابر او. پوچترین عنوانی که میتوان تصور کرد: «مرد صلح».
سالهاست که قوانین بشردوستانه غرب معکوس شدهاند. آنها حتی قضات دیوان کیفری بینالمللی در لاهه را ـ دادگاهی که خودشان ادعا میکردند برای جلوگیری از جنایات علیه بشریت ساخته شده است - صرفاً به دلیل صدور حکم علیه نتانیاهو، کاملاً تحریم کردند و تا جایی پیش رفتند که حتی جان خود قضات را تهدید کردند.
2. قوانین معکوس در شرق
الف) ایران و عراق هشت سال جنگ خونین داشتند. رئیسجمهور وقت عراق صدام حسین بود و رهبر ایران سیدعلی خامنهای. امروز، میلیونها نفر در کربلا، نجف و بغداد - سه شهر بزرگ عراق - مشتاقانه منتظر برگزاری مراسم تشییع برای رهبر ایران هستند. در همین حال، مردم بصره و دیگر شهرهای عراق احساس میکنند که نادیده گرفته شدهاند، چرا که به آنها افتخار مشابهی داده نشد. درخواستهای مشابهی به طور فوری توسط مردم پاکستان، لبنان، افغانستان و حتی یمن در حال انجام است. آیا شما در غرب واقعاً باور دارید که اگر جنگی، هرچند کوتاه، بین پوتین و ترامپ در میگرفت، چنین مراسم تشییعی برای آنها در کشورهای یکدیگر یا هر ملت غربی دیگری ممکن بود؟
ب)کمتر از چهار ماه پیش، در پی حملاتی که از پایگاههای کشورهای متحد مانند عربستان سعودی و قطر انجام شد، ایران مواضع نظامی دو منظوره آنها را نابود کرد و حتی تأسیسات نفتی آنها را در تلافی هدف قرار گرفتن عسلویه به آتش کشید. با این حال، امروز، رهبران همان کشورها در بالاترین سطح در مراسم یادبود رهبر شهید ایران شرکت میکنند. این علاوه بر پنجاه هیئت رسمی دولتی از سراسر منطقه و جهان است که با رضایت ایران شرکت کردند. اگر ترامپ و نتانیاهو در رویای خود برای تضعیف و نابودی دولت ایران موفق شده بودند، آیا چنین حضوری اصلاً ممکن بود؟ آیا این حضور عملاً به این معنا نیست که منطقه به ایران بیش از یک باجگیر مانند ترامپ اعتماد دارد و دلبستگی قویتری به آن احساس میکند؟
ج) قدرت سازمانی مورد نیاز برای برگزاری هفت روز مراسم تشییع در پی یک جنگ، توانایی ایجاد حس امنیت ملی - و حتی امنیت فراتر از مرزها - برای انتقال پیکر رهبر و خانواده شهیدش، و همدلی نشان داده شده توسط دهها میلیون نفر در منطقه: آیا اینها ثابت نمیکند که تعریف غرب از «نیروهای نیابتی» ایران یک دروغ است - فریبی که فقط خود غرب آن را باور دارد؟ این دلیل اصلی شکست غرب در برابر ایران است.
د)رهبر ایران کهنالگویی را برای مردم خاورمیانه احیا کرد: تمایل به فدا کردن همه چیز - حتی دختر، نوه، داماد و عروس خود - برای باورها و کشورش، بسیار شبیه به روایت امام حسین در 1400 سال پیش. با وجود تمام حملات رسانههای غربی و مزدورانشان، آنها نتوانستهاند حتی به یک رذیلت اخلاقی یا نمونهای از طمع شخصی در رهبر شهید یا خانوادهاش اشاره کنند. آیا میتوانید چنین سلامت اخلاقیای را در رهبران مخالف مانند ترامپ، با اتهامات مربوط به جزیره اپستین، یا نتانیاهو بیابید، که فلسفهاش آشکارا بر اساس برتری چنگیز بر مسیح بنا شده است، همانطور که در غزه، لبنان و ایران نشان داده شد؟
ه) روحیه مردم ایران دارای یک «تنظیمات کارخانهای» مبتنی بر عشق به کسانی است که آسایش و لذت خود را برای رفاه دیگران فدا میکنند. این کیفیتی است که در رهبرانی مانند نلسون ماندلا، مادر ترزا، مهاتما گاندی و شهید خامنهای یافت میشود، اما اثری از آن در امثال ترامپ یا بسیاری از رهبران غربی وجود ندارد (مگر در نمایشهای متکبرانهای که برای فریب مخاطبان سادهلوح غربی طراحی شده است). وقتی ترامپ بمیرد، آیا هیچیک از حلقه نزدیکانش، یا حتی دامادش کوشنر، از اعماق قلب برای او اشک خواهند ریخت؟
سخن پایانی
این مراسم صرفاً یک تشییع نیست؛ بلکه تأییدی بر راه روح بزرگی است که به همراه خانوادهاش، از سر خم کردن در برابر شرورترین افراد امروز روی زمین خودداری کرد. قوانین منفعتطلبانه دنیای غرب فراتر از این مرز هیچ اعتباری ندارند. حتی اگر تمام مؤسسات پژوهشی غرب همچنان از باور به این تغییر در ثقل ارزشهای انسانی از غرب به شرق امتناع ورزند، آزاداندیشان و جوانان در غرب - که از بهرهکشی از روح پاکشان خسته شدهاند - قطعاً به این تحول ایمان آوردهاند.
این وداع را با دقت تماشا کنید تا بتوانید قوانین جدید و معکوس جهان را بهتر درک کنید.
انتهای پیام/