به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، کجایی تا بنویسی که هنوز تاریخ، با خون شهیدان ورق میخورد و هنوز حقیقت، از میان آتش و دود، راه خود را به سوی آسمان میگشاید.
کجایی؟ تا روایت کنی که این سرزمین، فرزندان خویش را با مکتب عاشورا پرورده است؛ مردانی که جان را سرمایه عزت کردند و خون را مُهر وفاداری بر پیمان خویش.
آری... اینجا ایران است؛
سرزمینی که هرگاه بانگ «یا لَثاراتِ الحسین» برخاست، نه فقط از سر انتقام، که از سر عهد با حقیقت بود؛ عهدی با «ثارالله»، با آن خون مقدسی که در کربلا جاری شد تا مسیر آزادگی هرگز گم نشود.
و امروز نیز، شهدا، ادامه همان روایتاند؛ راویانی که این بار، قلم را با خون خویش نوشتند. آنان رفتند، اما حماسهشان بر سینه تاریخ ماند و نامشان، چون ستارگانی بر آسمان این سرزمین میدرخشد.
کجایی آوینی...؟
تا ببینی که ملتی سرافراز و مبعوث شده، همچنان در سایه رهبری امام خامنهای، پرچم عزت را بر دوش گرفتهاست؛ ملتی که آموخته است راه حسین(ع)، راه ماندن نیست، راه ماندگار شدن است.
و مگر نه آنکه خون شهید، پایان قصه نیست؛ آغاز مسئولیت آیندگان است؟
پس این روایت، هنوز به پایان نرسیده است.
تا وقتی پرچمی از حق برافراشته باشد،
تا وقتی مردی برای وطن، ایمان و کرامت انسان جان خویش را تقدیم کند،
و تا وقتی بانگ «یا لَثاراتِ الحسین» یادآور عهد همیشگی با عدالت و آزادگی باشد،
روایت فتح ادامه دارد...
و این سرزمین، همچنان سرزمین مردان فاتح راه خداست.
کجایی آوینی...؟
کجایی آوینی؟ تا روایت کنی...
که بار دیگر تاریخ، در کوچههای این سرزمین، از میان دود و آتش عبور کرده است و مردانی، با خون خویش، فصل تازهای بر دفتر حماسه ایران افزودهاند.
کجایی تا بنویسی که شهیدان، پایان یک نبرد نیستند؛ آغاز راه یک ملتاند. آنان که از خاک برخاستند و به افق پیوستند، امروز در رگهای این سرزمین جاریاند.
کجایی؟ تا ببینی فرماندهانی را که نامشان با ایثار گره خورد؛ آنان که از هیاهوی دنیا گذشتند تا ایران بماند، تا پرچم عزت بر زمین نیفتد و تا دشمن بداند که این ملت، وارث مکتبی است که از عاشورا آغاز شده است.
آری؛ هنوز بانگ «یا لَثاراتِ الحسین» از دل تاریخ به گوش میرسد؛ اینبار برای خونخواهی آقای شهید ایران نه ندای کینه، که فریاد وفاداری به راه حق، عدالت و آزادگی. ندایی که یادآور «ثارالله» است؛ آن خون مقدسی که در کربلا بر زمین ریخت و وجدان تاریخ را بیدار کرد.
کجایی آوینی...؟
تا روایت کنی که چگونه خون شهیدان، با صبر مادران، استواری پدران و غیرت جوانان این سرزمین درآمیخت و حماسهای دیگر آفرید؛ حماسهای که قهرمانش تنها یک نفر نیست، بلکه ملتی است که در سختترین روزها، یکدل و استوار ایستاد.
و بنویس که در این میدان، رهبر انقلاب، امام شهیدمان، پرچمدار استمرار این راه است؛ راهی که مقصدش تنها پیروزی در میدان نیست، بلکه حفظ عزت، استقلال و کرامت یک ملت است.
کجایی آوینی...؟
تا روایت کنی که هنوز روایت فتح پایان نیافتهاست؛ زیرا تا وقتی خون شهیدی بر خاک میچکد، تا وقتی مادری فرزندش را برای سربلندی وطن بدرقه میکند، تا وقتی پرچم ایران در دستان مردمانش برافراشته است، این روایت ادامه دارد.
و تاریخ خواهد نوشت که ملتی، با الهام از عاشورا، در کنار حسین زمان و شهیدان خویش ایستاد؛ ملتی که میدانست راه عزت، از گذرگاه ایمان، ایثار و استقامت میگذرد و آنچه این روزها در خیابانهای ایران و عراق میبینیم قیام سرخی از بیرقهای سرخ خونخواهی قائد شهید امت است.
امرالله عظیمی، استاد دانشگاه
انتهای پیام/