گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم - اخیراً وزیر امور خارجه آلمان در مواضعی وقیحانه مدعی شده که ایران باید در تأمین هزینههای یک مأموریت احتمالی اروپایی برای مینروبی در تنگه هرمز مشارکت مالی داشته باشد! یوهان وادهفول در گفتوگو با روزنامه "هندلزبلات" گفت: "ایران به شکلی غیرقانونی یکی از آبراههای کشتیرانی بینالمللی را مینگذاری کرده است. در صورت پاکسازی این آبراه کشتیرانی از سوی کشورهای اروپایی، آلمان فعلاً هزینهای مطالبه نخواهد کرد! اما چنین درخواستی در اصل موجه است، زیرا ایران باید هزینه رفع خسارتی را بپردازد که رژیم حاکم بر این کشور به وجود آورده است!"
واقعیت امر این است که اسناد التماس آشکار و پنهان مقامات ارشد آلمانی در حین جنگ رمضان به دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان کماکان موجود بوده و پرده از ماهیت منفور ژرمنها بر میدارد!
با این حال درخصوص اظهارات اخیر وزیر خارجه آلمان نکته ای وجود دارد که نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت. جمهوری اسلامی ایران اساسا مجوزی به ژرمنها و فرانسویها در خصوص مینروبی در تنگه هرمز نداده و نخواهد داد.
به عبارتی بهتر، اصرار مقامات اروپایی مبنی بر مشارکت در عملیات مین روبی در تنگه هرمز نه تنها در تعارض با تفاهم اسلام آباد، بلکه در تقابل مطلق با منافع سرزمینی ما قرار دارد.
در چنین شرایطی اساسا برلین و پاریس جایی در تنگه هرمز ندارند، چه رسد آنکه در خصوص مینروبی در این تنگه و متعاقبا هزینههای این عملیات موهوم خود به چانهزنی با تهران بپردازند!
فراتر از آنچه مورد اشاره قرار گرفت، ژرمنها به واسطه همراهی غیراعلامی (اما اثبات شده) با رژیم صهیونیستی و آمریکا در جنگ رمضان، حمایت سازماندهی شده و مطلق از اغتشاشات دی ماه 1404 و مشارکت در بسیاری از اقدامات تروریستی در داخل خاک کشورمان، مشمول مجازاتی هستند که میزان و دامنه آن بسیار گستردهتر از هزینه مین روبی در تنگه هرمز خواهد بود!
آنچه مسلم است اینکه نهادهای دخیل در حوزه سیاست خارجی کشورمان باید تعارفات مرسوم دیپلماتیک در نظام بینالملل را کنار گذاشته و رسما نقش کشورهایی مانند آلمان، انگلیس و فرانسه را در مواجهه با منافع ملی و سرزمینی کشورمان تشریح کنند.
در گام بعدی، این موضوع باید تبدیل به مستمسکی حقوقی و قانونی برای دریافت غرامتی سنگین از برلین و دیگر شرکای تروریست واشنگتن و تل آویو گردد.با تروریستهایی که اکنون در کسوت صدراعظم و وزیر امور خارجه در دولت و پارلمان آلمان حضور دارند، نمی توان با زبان و ادبیات دیگری سخن گفت!
انتهای پیام/