به گزارش خبرگزاری تسنیم، تادِی پوگاچار بار دیگر نشان داد چرا بسیاری او را بهترین دوچرخهسوار نسل حاضر میدانند. رکابزن اسلوونیایی با قهرمانی در تور دو فرانس 2026، نه تنها برای سومین سال متوالی فاتح معتبرترین رقابت چند مرحلهای جهان شد، بلکه پنجمین عنوان قهرمانی خود در این تور را نیز جشن گرفت؛ دستاوردی که نام او را در کنار بزرگترین اسطورههای تاریخ این رشته قرار داد.
پوگاچار که پیش از این در سالهای 2020، 2021، 2024 و 2025 نیز قهرمان تور دو فرانس شده بود، اکنون به باشگاه پرافتخار رکابزنانی پیوسته است که پنج بار این مسابقات را فتح کردهاند؛ فهرستی که تنها نامهایی چون ژاک آنکتیل، ادی مرکس، برنار اینو و میگل ایندوراین در آن دیده میشود.
اگرچه بسیاری از کارشناسان از همان ابتدای رقابتها، پوگاچار را اصلیترین مدعی قهرمانی میدانستند، اما شیوه رسیدن او به این عنوان، بار دیگر فاصله قابل توجهش با سایر رقبای دنیای دوچرخهسواری را به نمایش گذاشت.
رکابزن تیم UAE Emirates-XRG در طول سه هفته مسابقات، پنج مرحله را با پیروزی پشتسر گذاشت و در بخشهای مختلف رقابت، عملکردی ارائه داد که کمتر رقیبی توان نزدیک شدن به آن را داشت.
رِمکو اونپول، قهرمان بلژیکی و یکی از جدیترین مدعیان این دوره پس از پایان مسابقات جملهای گفت که به خوبی اختلاف سطح میان پوگاچار و سایر رکابزنان را توصیف میکند. او در پاسخ به این پرسش که چگونه میتوان پوگاچار را شکست داد، گفت: تنها راه شکست دادن او این است که اصلاً در خط استارت حاضر نشود.
این جمله شاید اغراقآمیز به نظر برسد اما عملکرد پوگاچار در تور امسال نشان داد که چندان هم دور از واقعیت نیست.
قهرمانی که خیلی زود قطعی شد
اگرچه تور دو فرانس همواره رقابتی غیرقابل پیشبینی محسوب میشود و یک حادثه یا نقص فنی میتواند سرنوشت قهرمانی را تغییر دهد اما پوگاچار از همان هفته دوم اختلافی ایجاد کرد که جبران آن برای رقبا تقریباً غیرممکن بود.
البته مسیر او نیز کاملاً بدون چالش نبود. یونس وینگگارد، مهمترین رقیب اسلوونیاییها برای قهرمانی پس از یک سانحه از ادامه مسابقات بازماند و عملاً رقابت برای پیراهن زرد شکل متفاوتی به خود گرفت. در سوی دیگر، چند نفر از همتیمیهای پوگاچار نیز به دلیل بیماری و مشکلات جسمانی از شرایط ایدهآل فاصله گرفتند اما خود او بدون مشکل جدی برنامه مسابقه را ادامه داد.
با این حال، حتی اگر وینگگارد نیز در مسابقه باقی میماند، بسیاری معتقدند متوقف کردن پوگاچار در فرم فعلیاش کار بسیار دشواری بود.
نمایش تاریخی در آلپ دئز
نقطه اوج تور دو فرانس 2026، بدون تردید مرحله نوزدهم بود؛ مسیری که با صعود افسانهای آلپ دئز پایان مییافت و سالهاست یکی از نمادهای تور دو فرانس به شمار میرود.
پوگاچار در آغاز این صعود بیش از سه دقیقه و نیم از گروه پیشتاز عقب بود؛ گروهی که چند تن از بهترین متخصصان کوهستان در آن حضور داشتند اما آنچه در ادامه رخ داد، یکی از ماندگارترین نمایشهای سالهای اخیر تور دو فرانس بود.
کاپیتان تیم UAE Emirates-XRG حمله خود را آغاز کرد و یکی پس از دیگری از تمامی رکابزنان عبور کرد تا در نهایت با اقتدار به خط پایان برسد و پنجمین پیروزی مرحلهای خود را نیز ثبت کند اما اهمیت این موفقیت تنها به برد مرحله محدود نمیشد. پوگاچار مسیر صعود آلپ دئز را در 35 دقیقه و 27 ثانیه طی کرد و رکورد جدید این صعود تاریخی را به نام خود ثبت کرد.
رکورد پیشین از سال 1995 و در اختیار مارکو پانتانی، اسطوره فقید ایتالیایی بود که زمان 36 دقیقه و 40 ثانیه را ثبت کرده بود.
با این حال، فارغ از این تفاوتها، رکورد جدید پوگاچار نشاندهنده سطحی از آمادگی و برتری است که احتمالاً سالها دستنیافتنی باقی خواهد ماند؛ مگر اینکه خود او در آینده بار دیگر استانداردهای این رشته را جابجا کند.
تور دو فرانس معتبرترین مسابقه چندمرحلهای دوچرخهسواری جهان است اما برخلاف بسیاری از رویدادهای بزرگ ورزشی، جوایز نقدی آن در مقایسه با سطح رقابت چندان چشمگیر نیست. مجموع جوایز این دوره حدود 2.3 میلیون یورو بود؛ رقمی که در مقایسه با مسابقات گرنداسلم تنیس یا برخی رویدادهای بزرگ گلف فاصله قابل توجهی دارد.
پوگاچار برای قهرمانی در تور دو فرانس 500 هزار یورو جایزه نقدی دریافت کرد. او همچنین به دلیل حضور در پیراهن زرد در طول مسابقات، پیروزی در چند مرحله و پاداشهای جانبی برگزار کنندگان درآمد بیشتری به دست آورد. علاوه بر این، طبق گزارشها، تیم UAE Emirates-XRG نیز برای قهرمانی او پاداشی حدود یک میلیون یورو در نظر گرفته است.
با این حال، این مبالغ تنها بخش کوچکی از درآمد سالانه ستاره اسلوونیایی را تشکیل میدهد. برآوردها نشان میدهد پوگاچار در مجموع سالانه بین 12 تا 14 میلیون یورو درآمد دارد که بخش عمده آن از قراردادش با تیم اماراتی تأمین میشود. به همین دلیل، اهمیت قهرمانی در تور دو فرانس برای او بیش از آنکه مالی باشد، به جایگاه تاریخی و ورزشی این موفقیت مربوط میشود.
آغاز یک دوران تازه در تاریخ تور دو فرانس
پنجمین قهرمانی پوگاچار تنها یک رکورد آماری نیست؛ این موفقیت جایگاه او را در میان بزرگترین رکابزنان تاریخ تثبیت میکند.
پیوستن به جمع ژاک آنکتیل، ادی مرکس، برنار اینو و میگل ایندوراین افتخاری است که تنها معدودی از قهرمانان دوچرخهسواری به آن دست یافتهاند اما تفاوت مهم اینجاست که پوگاچار هنوز در سالهای اوج دوران حرفهای خود قرار دارد و فرصت کافی برای شکستن رکوردهای بیشتری در اختیار دارد.
در حالی که بسیاری از اسطورههای گذشته پنجمین قهرمانی خود را در سالهای پایانی فعالیتشان به دست آوردند، رکابزن اسلوونیایی همچنان یکی از جوانترین مدعیان اصلی رقابتهای گرندتور به شمار میرود. همین موضوع باعث شده بسیاری از کارشناسان معتقد باشند او نه تنها شانس عبور از رکورد پنج قهرمانی را دارد، بلکه میتواند به پرافتخارترین رکابزن تاریخ تور دو فرانس نیز تبدیل شود.
البته رسیدن به چنین جایگاهی آسان نخواهد بود. رقابت در بالاترین سطح دوچرخهسواری حرفهای هر سال دشوارتر میشود، نسل جدیدی از استعدادها در حال ظهور هستند و حفظ آمادگی جسمانی در طول یک فصل فشرده، چالشی دائمی برای هر قهرمان است.
با این وجود، آنچه تور دو فرانس 2026 به روشنی نشان داد، برتری کمنظیر پوگاچار نسبت به رقبای فعلیاش بود. او نه تنها قهرمان شد، بلکه در مسیرهای کوهستانی، تایمتریلها و مراحل تاکتیکی نیز تصویری از یک رکابزن کامل ارائه داد؛ ورزشکاری که میتواند بسته به شرایط مسابقه تاکتیک خود را تغییر دهد و همچنان نتیجه بگیرد.
شاید مهمترین دستاورد این دوره برای پوگاچار فراتر از پیراهن زرد یا رکوردهای ثبت شده باشد. او اکنون دیگر صرفاً یک قهرمان بزرگ نیست؛ بلکه به بخشی از تاریخ این ورزش تبدیل شده است.
اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، سالهای آینده ممکن است دیگر بحث بر سر این نباشد که آیا تادِی پوگاچار یکی از بزرگترین رکابزنان تاریخ است یا نه؛ بلکه این پرسش مطرح شود که او دقیقاً در کدام جایگاه از فهرست اسطورههای دوچرخهسواری جهان قرار میگیرد.
انتهای پیام/