به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، یورش گسترده صهیونیستها به مسجد الاقصی در روز پنجشنبه به سرکردگی ایتمار بن گویر، وزیر امنیت داخلی فاشیست رژیم صهیونیستی، هشدار اولیهای از وضعیت آینده در تعطیلات هودیان در ماههای سپتامبر و اکتبر است.
بنیاد بینالمللی قدس در این زمینه گزارش داد که این یورش صهیونیستها شامل اقداماتی برای یهودیسازی مسجد الاقصی در چهار مسیر بود و این اقدامات را نمیتوان جدا از حمایت رسمی رژیم اشغالگر، از جمله مشارکت اعضای کابینه این رژیم و کنست در یورش چند هزار نفری صهیونیستها به مسجد الاقصی بررسی کرد.
آمار نشان میدهد که نزدیک به 4500 صهیونیست در یورش روز پنجشنبه به مناسبت آنچه که موسوم به سالگرد «تخریب معبد» است، شرکت داشتند. بر اساس هشدار صادر شده توسط بنیاد بینالمللی قدس، وضعیت تاریخی مسجدالاقصی و مهمترین نقاط عطف در تغییر واقعیت آن به شکل زیر است.
چه کسی مسجدالاقصی را اداره میکند؟
اداره مسجد الاقصی بر عهده اداره اوقاف قدس و امور مسجد الاقصی است که به عنوان یک نهاد اسلامی تحت قیمومیت هاشمی فعالیت میکند. این اداره وابسته به وزارت اوقاف و امور اسلامی و اماکن مقدس اردن است.
اداره امور اسلامی تحت قوانین بینالمللی بشردوستانه فعالیت میکند و تنها مرجع مسئول نظارت بر امور مسجد الاقصی است. این اداره آخرین نهاد مذهبی و اداری بود که قبل از اشغال مسجد توسط اسرائیل در سال 1967، مدیریت آن را بر عهده داشت.
مسئولیتهای این اداره شامل کارکنان، متولیان و نگهبانان مسجد و همچنین کارهای مرمت، باز و بسته کردن دروازههای آن و مراقبت از سایر مساجد و اماکن مقدس در قدس است. این اداره همچنین بر املاک وقفی که 50٪ از املاک و مستغلات شهر را تشکیل میدهند و دادگاههای شریعت، نظارت دارد و بیش از 800 نفر را استخدام کرده است.
قیمومیت هاشمی اردن در مسجد الاقصی به چه معناست؟
بعد از جنگ جهانی اول و اشغال فلسطین توسط انگلیس در آغاز قرن بیستم، مردم قدس احساس کردند که یک توطئه علیه اماکن مقدس اسلامی و مسیحی آنها وجود دارد و بر همین اساس به حسین بن علی، حاکم وقت مکه روی آوردند و با او برای حفاظت از شهر قدس و اماکن مقدس آن بیعت کردند. او هم به درخواست این مردم پاسخ داد و قیمومیت هاشمی را تاسیس کرد.
بعد از مرگ حسین بن علی در سال 1931 قیمومیت بر اماکن مقدس قدس به ملک عبدالله اول، سپس به پسرش ملک طلال، سپس در سال 1952 به ملک حسین و در نهایت به ملک عبدالله دوم، پادشاه فعلی اردن، رسید.
در سال 1994، با امضای پیمان سازش وادی عربه میان اردن و رژیم صهیونیستی ، ملک حسین بر ادامه قیمومت هاشمی بر اماکن مقدس و املاک وقفی در قدس شرقی اصرار ورزید. این پیمان تصریح میکرد که "اسرائیل به نقش ویژه فعلی پادشاهی هاشمی اردن در اماکن مقدس اسلامی در قدس احترام خواهد گذاشت."
در سال 2013 ملک عبدالله و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین ، توافقنامهای را امضا کردند که نقش تاریخی و مهم قیمومیت هاشمی را در حفظ هویت اسلامی محوطه مسجد الاقصی، شامل 144 دونم (هر دونم معادل 1000 متر مربع است)، شامل تمام حیاطها، طاقها و ساختمانهای مسقف آن و به طور کلی قدس، تأیید میکرد.
تهاجم شهرکنشینان به مسجد الاقصی از چه زمانی آغاز شد؟
در روز اشغال قدس در سال 1967 ، مردخای گور، ژنرال صهیونیست به همراه نظامیانش پرچم رژیم صهیونیستی را بر فراز قبه الصخره برافراشت و نسخهای از قرآن کریم را به آتش کشید. بعد از آن اقامه نماز در مسجد الاقصی به مدت یک هفته ممنوع شد.
در آن زمان، مقامات رژیم اشغالگر کلیدهای دروازه المغاربه را توقیف و از عبور فلسطینیان از این دروازه به داخل مسجد الاقصی جلوگیری کردند و این دروازه تا امروز برای یورش شهرک نشینان و نظامیان باز نگه داشته شده است.
بعدها تجاوزات صهیونیستها به مسجد الاقصی بیشتر شد، از جمله تجاوز خونین در سال 1990 و سپس سال 2000 به سرکردگی آریل شارون، نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی که منجر به شعله ور شدن آتش انتفاضه دوم فلسطین، معروف به انتفاضه الاقصی شد.
ورود آریل شارون به مسجد الاقصی در سپتامبر سال 2000 نقطه عطفی در افزایش تلاش های رژیم صهیونیستی در زمینه طرح تثبیت موجودیت یهودیان در داخل مسجد الاقصی و سرآغاز تلاش های عملی رژیم صهیونیستی برای تثبیت حق تاریخی یهودیان برای حضور در مسجد الاقصی بود.
در آن زمان شارون، رهبر حزب لیکود و وزیر جنگ وقت رژیم صهیونیستی بود که صبح روز پنجشنبه 28 سپتامبر 2000 در اقدامی توهینآمیز و تحریککننده در ساعت7:30 صبح همراه با تنی چند از مقامات رژیم صهیونستی در میان سههزار نیروی مسلح وارد حریم مقدس مسجدالاقصی شد.
تا پیش از آن هیچ یک از سران صهیونیست به خود اجازه ورود به صحن مسجد الاقصی را نداده بودند و شارون با یورش به مسجد الاقصی میخواست نشان دهد که این مکان مقدس جزئی از اسرائیل است.
روز بعد از آن یعنی جمعه 29 سپتامبر، نظامیان صهیونیست به شکل وحشیانهای به نمازگزاران فلسطینی در مسجد الاقصی حمله کرده و به روی آنها آتش گشودند که در جریان آن تعداد زیادی از فلسطینیها شهید و زخمی شدند. بعد از این حمله وحشیانه، خشم و احساسات فلسطینیها برانگیخته شد و در نتیجه انتفاضه دوم با عنوان انتفاضه الاقصی در میان فلسطینیان ساکن کرانه باختری، نوار غزه و اراضی اشغالی 1948 آغاز شد.
در یک اقدام تحریک آمیز دیگر که نیات واقعی صهیونیستها درباره مسجد الاقصی را آشکار میکند، پلیس رژیم اشغالگر در سال 2003 بابالرحمه را در مسجد الاقصی که نمازگزاران فلسطینی به آنجا میرفتند بست و به شکل رسمی به شهرک نشینان اجازه داد تا از طریق دروازه المغاربه به محوطه مسجد الاقصی حمله کنند.
این تهاجمات، به ویژه هدف قرار دادن باب الرحمه، تا به امروز ادامه داشته است و آیینهای تلمودی در آنجا و سایر بخشهای مسجد برگزار میشود.
اما در گامی جدید در جهت تقسیم مکانی مسجد الاقصی و تجاوز به حیاط شرقی آن، پلیس رژیم اشغالگر یک سایبان جداگانه برای شهرک نشینان صهیونیست برپا کرده است.
اقدامات جدید و بیسابقه صهیونیستها برای یهودیسازی مسجد الاقصی
وضع موجود تاریخی در مسجد الاقصی به یک توافق تاریخی برای اداره اماکن مقدس در قدس اشاره دارد که در دوران عثمانی در قرن نوزدهم امضا شد و متعاقباً در سطح بینالمللی به رسمیت شناخته شد. این توافقنامه تصریح میکند که «هیچ تغییری در وضعیت موجود در اماکن مقدس قدس، از جمله اماکن اسلامی و مسیحی، مجاز نیست».
بنیاد بین المللی قدس چهار جنبه یا رویه کلیدی را در طول تهاجم اخیر صهیونیستها که به این وضع موجود تاریخی پایان داد، بررسی کرده که به شکل زیر است:
-تقسیم زمانی: روز پنجشنبه هفته گذشته نظامیان رژیم اشغالگر به شکل ناگهانی و اعلام نشده مسجد الاقصی را بستند و در طول ساعات تجاوز، هزاران شهرک نشین صهیونیست به همراه مقامات این رژیم، اجازه ورود نمازگزاران فلسطینی به این مکان مقدس را ندادند.
به این ترتیب، صهیونیستها سابقهای از تقسیم زمانی مسجد الاقصی در مناسبتهای مذهبی یهودیان مشابه آنچه که در مسجد ابراهیمی در کرانه باختری انجام دادهاند، به وجود آوردند؛ جایی که ورود مسلمانان به مسجد ابراهیمی به مدت 10 روز در سال مطابق با ایام اعیاد یهودیان ممنوع است.
-تقسیم مکانی: برای اولین بار از زمان اشغال مسجد الاقصی، نیروهای اشغالگر یک سایبان موقت برای شهرکنشینان متجاوز در این مکان مقدس اسلامی برپا کردند. ناظران معتقدند که یک گام مقدماتی و در واقع آزمایشی برای امکان برپایی این سایبان در اعیاد یهودیان و سپس دائمی کردن آن به شمار میرود؛ همانند اتفاقی که در مسجد ابراهیمی افتاد و در نهایت یک سایبان دائمی ساخته شد و قیمومیت بر مسجد ابراهیمی از اوقاف فلسطین گرفته شد.
در این زمینه همچنین شهرک نشینان به طور خاص منطقه باب الرحمه را برای انجام مراسم تلمودی و تحریک آمیز هدف قرار میدهند.
بعد از قتل عام خونین در اواسط ماه رمضان در سال 1994 در مسجد ابراهیمی که توسط باروخ گلدشتاین، شهرک نشین تروریست صهیونیست علیه نمازگزاران فلسطینی بعد از نماز صبح انجام شد و 29 فلسطینی را به شهادت رساند، مقامات صهیونیست تقریباً 60٪ از مساحت مسجد ابراهیمی را تصرف و آن را به کنیسه تبدیل کردند..
-انجام مراسم تلمودی: روز پنجشنبه پلیس رژیم اشغالگر به شهرک نشینان صهیونیست اجازه داد تا مراسم تحریک آمیز تلمودی را به صورت جمعی در حیاط شرقی مسجد الاقصی و در حیاط غربی آن روبروی قبه الصخره، در مقیاسی وسیع و با نمایشی بیسابقه در الاقصی، انجام دهند.
این اقدام به معنای سوء استفاده از مناسک مذهبی به عنوان ابزاری برای تجاوز و سلطه است و تعداد زیادی از وزرا، خاخامها، اعضای کنست و کابینه رژیم صهیونیستی و در راس آنها ایتمار بن گویر در این یورش مشارکت داشتند.
تضعیف نقش اردن در قیمومیت بر مسجد الاقصی: این روند از ابتدای امسال در اولویت اشغالگران بوده است، تا جایی که از ورود کارمندان اوقاف اردن ، به استثنای برخی از نگهبانان در حال انجام وظیفه، جلوگیری شده است.
مقامات رژیم اشغالگر همچنین دروازههای مسجد الاقصی را تحت کنترل خود درآوردهاند و آنها را به دلخواه خود باز و بسته میکنند و حیاطهای آن را با نصب سایبان و اعمال آیینهای مذهبی، کنترل میکنند.علاوه بر این، دهها کارمند قبل از آن روز بازداشت و از مسجد اخراج شدند.
پایان وضعیت تاریخی مسجدالاقصی
در نتیجه این چهار رویداد جدی و بیسابقه از زمان اشغال مسجد الاقصی تاکنون، بنیاد بینالمللی قدس نتیجه گرفت که در روز پنجشنبه هفته گذشته عملاً وضعیت موجود در مسجد الاقصی پایان یافت و در این مرحله باید برای احیای معادله بازدارندگی که از مسجد الاقصی محافظت میکند، اقدام کرد که مبتنی بر اراده و مقاومت مردمی در همه اشکال آن است.
بنیاد بینالمللی قدس در بیانیهای خطاب به دولت اردن اعلام کرد که شما مسئولیت دارید امروز به شکل شفاف و بدون ابهام به کل امت اسلامی و جهان اعلام کنید که اشغالگران صهیونیست با زور به وضع موجود تاریخی در مسجد الاقصی پایان دادهاند و شروع به ایجاد واقعیت جدیدی تحت حمایت ارتش و کابینه اسرائیل کردهاند.
این موسسه از اردن خواست تا امت اسلامی را برای نجات مسجد الاقصی و مداخله فوری جهت بازگرداندن وضعیت اصلی آن بسیج کند؛ به گونهای که هویت اسلامی انحصاری مسجد الاقصی حفظ شود.
بنیاد بین المللی قدس همچنین خطاب به جنبشهای مردمی، علما، رهبران فکری و تودههای مردم عرب و مسلمان تاکید کرد که اکنون وظیفه شماست تا در معادله بازدارندگی برای دفاع از مسجد الاقصی در مقابل تلاشها برای محو مسئله قدس و مسجد الاقصی و یهودیسازی آن شرکت کنید و این تلاشها را شکست دهید.
انتهای پیام/