به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، عباس علیآبادی، وزیر نیرو، کمتر از چند مدت پیش با استناد به شرایط ویژه جنگی و دمای بیسابقه، از معافیت خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان از خاموشیها خبر داد و حتی از مردم سایر نقاط کشور خواست تا با صرفهجویی، این هدیه را به هموطنان جنوبی تقدیم کنند.
از «هدیه ملی» تا «برنامه خاموشی»؛ نقض عهدی که برملا شد
اما حالا شرکت توزیع برق خوزستان، برنامه دقیق قطعیهای نوبتی را از 10 صبح تا 24 اعلام کرده است؛ اقدامی که بدون کوچکترین هشداری درباره عقبنشینی از وعده وزیر صورت گرفته و نشان میدهد که این وعدهها بدون پشتوانه عملیاتی صادر شدند.
گرمای 50 درجه و خاموشیِ ساعات اوج؛ زندگی در محاصره مرگ خاموش
نکته غمانگیزتر، نه فقط نقض عهد، بلکه بُعد فاجعهبار اجتماعی این خاموشیها در گرمای کشنده خوزستان است. قطع برق در ساعات اوج بار (12 تا 18) که دمای هوا به بالاترین حد خود میرسد، به معنای توقف سیستمهای سرمایشی در منازلی است که بسیاری از آنها هیچ راه جایگزینی برای خنککردن محیط ندارند. نمایندگان مجلس از جمله محمد امیر نماینده اهواز، این وضعیت را «سلب شدن شرایط زندگی از مردم» توصیف کردند.
نماینده اهواز: قطعی برق یعنی سلب شرایط زندگی از مردم
سید محمد سادات ابراهیمی نماینده شوشتر، از «غیرقابل تحملبودن» قطعی برق حتی برای لحظاتی در این دما سخن گفته است. وقتی سخن از نوزادان، کودکان، سالمندان و بیماران در میان است، قطع برق با برنامههای نوبتی که بهسختی قابل پیگیری است، نه یک مسئله فنی، بلکه یک بحران انسانی است که میتواند به فجایع جبرانناپذیری در سلامت عمومی منجر شود.
وزیر نیرو و دولت، با گذشت بیش از دو سال از عمر خود، نتوانستهاند ظرفیت تولید برق را به میزان قابل توجهی افزایش دهند و پروژههای وعدهدادهشده، همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
در شرایطی که کاهش محسوس تولید برق آبی ناشی از کمآبی سدها، یک بحران پیشبینیشده بود، چرا وزارت نیرو راهکارهای جایگزین، از جمله توسعه سریع انرژیهای تجدیدپذیر یا مدیریت پویای مصرف را در دستور کار فوری قرار نداد؟
پاسخ در سکوت مسئولان و اتکای صرف به درخواستهای شعاری برای صرفهجویی نهفته است؛ صرفهجوییای که حالا مردم خوزستان بهای سنگین آن را با قطعی برق در گرمای طاقتفرسا میپردازند.
صنایع پرمصرف در پناه برق، کشاورز و خانواده در تاریکیِ سوزان
در این میان، سکوت وزارت نیرو در قبال خسارتهای مادی و معنوی واردشده به مردم، خود به چالشی دوم بدل شده است. نوسانات شدید و قطعیهای مداوم برق، نه تنها زندگی روزمره را مختل کرده، بلکه به حجم گستردهای از لوازم برقی خانگی، تجهیزات پزشکی و تأسیسات کشاورزی آسیب زده است.
مردم عادی، ناچار به تعویض مکرر وسایل برقی خود هستند؛ هزینهای که نه سازمان حمایت از مصرفکنندگان و نه وزارت نیرو، کوچکترین تعهدی برای جبران آن ندارند. این بیمسئولیتی در قبال خسارتهای اقتصادی، در کنار بیتوجهی به ابعاد انسانی، تصویر یک نهاد را ترسیم میکند که به جای مدیریت بحران، به مدیریت شعار بسنده کرده است.
خسارتهای بیپاسخ؛ از لوازم سوخته تا محصولات نابودشده در سکوت وزارت نیرو
وعدههای وزیر نیرو درباره معافیت خوزستان از خاموشیها، نه یک برنامه عملیاتی، که یک مانور رسانهای برای کاهش فشار افکار عمومی بوده است؛ مانوری که با انتشار جدول قطعی برق، به سرعت رنگ باخت.
دولت و وزارت نیرو، به جای وعدههای خالی از واقعیت، باید پاسخگوی سوالات اساسی باشند: چرا برنامه توسعه نیروگاههای خورشیدی به سرعت پیش نمیرود؟ چرا مدیریت مصرف به جای تمرکز بر مشترکان خانگی، به سمت صنایع پرمصرف سوق داده نشده است؟ و مهمتر از همه، چرا مردم خوزستان که سهم بزرگی در تولید انرژی کشور دارند، باید در گرمای کشنده، قربانی ناترازیهایی شوند که ریشه در بیبرنامگی سالهای گذشته دارد؟
حداقل شرایط زندگی را برای خوزستان مهیا کنید
مردم خوزستان و دیگر استانهای جنوبی، نه به وعدههای امیدوارکننده، که به اقدام عملی، جبران خسارت، و تضمین حداقل استانداردهای زیستی نیاز دارند؛ خواستهای که تاکنون از سوی وزیر نیرو بیپاسخ مانده و چه بسا با تکرار شعارهای فصلی، باز هم به فراموشی سپرده خواهد شد.
گزارش از: اکبر بهاری
انتهای پیام