به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهشهر، جاده که از هیاهوی شهر فاصله میگیرد، آرامآرام شکل دیگری به خود میگیرد؛ ساختمانها کمتر میشوند، صدای شهر جای خود را به سکوت کوهستان میدهد و درختان، بیشتر از همیشه قاب نگاه را پر میکنند. پیچهای جاده یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته میشوند تا در دل یانهسر بهشهر، روستایی آرام و کمتر شناختهشده خودنمایی کند؛ ارصت، روستایی که طبیعت در آن هنوز سهم بزرگی از زندگی مردم دارد.
.
اینجا خبری از شتاب شهر نیست. خانهها در میان سبزی کوه و جنگل پراکندهاند و زندگی، سادهتر از آن چیزی جریان دارد که در شهرها تجربه میکنیم. اما پشت این آرامش، مطالباتی وجود دارد که سالهاست بخشی از دغدغه ساکنان روستاهای مناطق کوهستانی مازندران است؛ خانههای مقاومتر، معابر مناسبتر، زیرساختهای بهتر و البته فراهم شدن زمینهای برای اینکه ظرفیت گردشگری روستا بتواند به اقتصاد زندگی مردم گره بخورد.
جمعی از اصحاب رسانه در قالب تور رسانهای بنیاد مسکن مازندران، راهی روستاهای شهرستان بهشهر شدند و یکی از ایستگاههای این سفر، ارضت در بخش یانهسر بود؛ سفری که نشان داد توسعه روستایی فقط ساخت خانه و آسفالت یک مسیر نیست، بلکه وقتی با طبیعت و گردشگری گره میخورد، میتواند آینده یک سکونتگاه را تغییر دهد.
جادهای که خودش بخشی از مقصد است
مسیر رسیدن به ارضت، پیش از آنکه مسافر را به روستا برساند، بخشی از زیباییهای منطقه را به نمایش میگذارد. هرچه مسیر جلوتر میرود، طبیعت پررنگتر میشود و چشماندازهای کوهستانی، جنگلی و سبز منطقه بیشتر خودنمایی میکنند.
همین مسیر کافی است تا مشخص شود چرا یانهسر و روستاهای آن را میتوان بخشی از ظرفیتهای مهم گردشگری روستایی مازندران دانست.
ارصت اما فقط یک منظره زیبا نیست
پشت این طبیعت، مردمی زندگی میکنند که میخواهند در روستای خود بمانند؛ خانه بسازند، خانواده تشکیل دهند، از ظرفیت زمین و طبیعت اطرافشان استفاده کنند و در عین حال مجبور نباشند برای برخورداری از امکانات اولیه زندگی، روستا را ترک کنند.
این همان نقطهای است که توسعه روستایی معنا پیدا میکند؛ توسعهای که اگر قرار است ماندگاری جمعیت را تضمین کند، باید همزمان خانه، راه، معبر، زیرساخت، اشتغال و اقتصاد روستا را ببیند.
علیاصغر احمدی، مدیرکل بنیاد مسکن مازندران، در جریان این بازدید با تشریح بخشی از اقدامات این نهاد در حوزه مسکن روستایی اظهار کرد: 444هزار 121 واحد کل مساکن روستایی استان مازندران که از سال 84 تا 404 بالغ بر 172 هزار واحد با تسهیلات بنیاد مسکن نوسازی شدند.
وی افزود: در حال حاضر نیز حدود 12 هزار واحد مسکونی در قالب طرحهای حمایتی مسکن روستایی و محرومان در مناطق مختلف استان در حال ساخت است.
احمدی همچنین از اختصاص 15 هزار سهمیه ساخت و نوسازی مسکن روستایی برای سال جاری خبر داد و گفت متقاضیان واجد شرایط میتوانند از تسهیلات پیشبینیشده در این بخش استفاده کنند.
این اعداد وقتی در روستایی مانند ارضت روایت میشوند، فقط آمار نیستند؛ پشت هر واحد مسکونی، خانوادهای قرار دارد که میخواهد در محل زندگی خود بماند و پشت هر خانه مقاوم، کاهش یک نگرانی برای آینده است.
700 خانه برای اقشار محروم
مدیرکل بنیاد مسکن مازندران همچنین از برنامه ساخت 700 واحد مسکونی برای اقشار محروم و کمدرآمد در مناطق روستایی و شهرهای زیر 25 هزار نفر جمعیت خبر داد.
به گفته وی، برنامهریزی شده است 2 هزار واحد مسکونی روستایی نیز در هفته دولت امسال آماده بهرهبرداری و تحویل به متقاضیان شود.
اما مسکن، تنها یک ضلع توسعه روستایی است.
روستا زمانی میتواند آینده داشته باشد که هم خانههایش ایمن باشند و هم محیط پیرامون آنها برای زندگی، فعالیت اقتصادی و رفتوآمد مناسب باشد.
850 روستا در مسیر اجرای طرح هادی
یکی از مهمترین ابزارهای توسعه کالبدی روستاها، اجرای طرح هادی است؛ طرحی که قرار است با ساماندهی بافت روستا، معابر و زیرساختها را بهبود دهد و مسیر توسعه سکونتگاههای روستایی را روشنتر کند.
احمدی با اشاره به اجرای طرح هادی در حدود 650 روستای مازندران در سال گذشته گفت برای اجرای این طرحها حدود 3 هزار میلیارد تومان هزینه شده است.
وی افزود: برای سال جاری نیز اجرای طرح هادی در 850 روستا پیشبینی شده و اعتبارات مورد نیاز از محل منابع دولتی و مشارکت مردم تأمین خواهد شد.
برای روستاهایی مانند ارضت، اجرای چنین طرحهایی فقط به معنای تغییر چهره معابر نیست؛ هر مسیر مناسب، هر زیرساخت جدید و هر پروژه عمرانی میتواند بخشی از زنجیرهای باشد که روستا را برای زندگی، سرمایهگذاری و حتی پذیرش گردشگر آمادهتر میکند.
هنوز 42 درصد خانههای روستایی مقاوم نشدهاند
در کنار همه این اقدامات، یک واقعیت همچنان پابرجاست؛ بخشی از واحدهای مسکونی روستاهای مازندران همچنان نیازمند مقاومسازی هستند.
مدیرکل بنیاد مسکن مازندران با اشاره به وضعیت مقاومسازی واحدهای مسکونی روستایی استان گفت: حدود 58 درصد واحدهای مسکونی روستایی مازندران مقاومسازی شدهاند.
این یعنی هنوز بخش قابل توجهی از واحدهای روستایی نیازمند نوسازی و مقاومسازی هستند؛ موضوعی که در مناطق کوهستانی اهمیت دوچندان پیدا میکند.
ارضت؛ جایی که توسعه نباید طبیعت را پشت سر بگذارد
اما ارضت یک تفاوت مهم با بسیاری از روستاهای دیگر دارد؛ اینجا طبیعت خودش یک سرمایه اقتصادی است. کافی است چند دقیقه از مسیر اصلی فاصله بگیری و به اطراف نگاه کنی؛ سکوت، سرسبزی، چشماندازهای کوهستانی، معماری روستایی و سبک زندگی آرام، تصویری ساخته که میتواند برای گردشگران جذاب باشد.
اما درست همینجا یک هشدار جدی هم وجود دارد و اگر قرار است گردشگری آینده ارضت باشد، توسعه نباید به قیمت از بین رفتن همان طبیعتی تمام شود که گردشگر را به اینجا میکشاند.
ساختوساز بیضابطه، تغییر هویت بافت روستایی و بیتوجهی به محیط طبیعی میتواند در نهایت همان سرمایهای را از بین ببرد که قرار است موتور اقتصاد روستا شود.
توسعه پایدار در ارضت یعنی خانهها مقاومتر شوند، معابر سامان بگیرند، زیرساختها ارتقا پیدا کنند و در کنار همه اینها، جنگل و طبیعت و هویت روستا نیز حفظ شود.
روستایی که میخواهد بماند
در ارضت، مسئله فقط توسعه یک روستا نیست؛ مسئله، حفظ یک شیوه زندگی است. مردمی که در این منطقه زندگی میکنند، طبیعت را فقط یک منظره برای عکس گرفتن نمیدانند؛ طبیعت بخشی از زندگی آنهاست. زمین، خانه، باغ، جنگل و کوهستان بخشی از هویت آنهاست و اگر قرار باشد توسعهای اتفاق بیفتد، باید در خدمت همین زندگی باشد.
از سوی دیگر، اگر زیرساختها توسعه پیدا کند و ظرفیت گردشگری نیز به شکل اصولی فعال شود، میتوان امیدوار بود بخشی از جمعیت جوان روستا برای ماندن انگیزه بیشتری پیدا کنند و گردشگری به جای یک عنوان در فهرست ظرفیتهای استان، به منبع درآمد واقعی خانوارها تبدیل شود.
ارضت هنوز یک راز کوچک در دل یانهسر است
سفر به ارضت با آمار 444 هزار واحد مسکونی، 850 روستا، 3 هزار میلیارد تومان اعتبار یا حتی 12 هزار واحد در حال ساخت تمام نمیشود.آنچه از این روستا در ذهن میماند، تصویری از یک سکونتگاه زنده است؛ روستایی که هنوز صدای زندگی در آن شنیده میشود، مردمی که به زمین و خانه خود دل بستهاند و طبیعتی که اگر درست مدیریت شود، میتواند آیندهای متفاوت برای منطقه رقم بزند.
ارصت شاید هنوز مقصد نخست گردشگران مازندران نباشد، اما در میان جادههای کوهستانی یانهسر، سرمایهای پنهان دارد؛ سرمایهای که میتواند با عمران، گردشگری، حفظ محیط زیست و تقویت اقتصاد محلی از یک ظرفیت خام به یک فرصت واقعی تبدیل شود.
اینجا توسعه قرار نیست مقابل طبیعت بایستد؛ قرار است در کنار طبیعت حرکت کند و شاید آینده ارضت دقیقاً از همین نقطه آغاز شود؛ از جایی که یک روستا تصمیم میگیرد هم خانههایش را آبادتر کند، هم طبیعتش را حفظ کند و هم برای ماندن مردمش، آیندهای روشنتر بسازد.
انتهای پیام/