خبرگزاری تسنیم - صدیقه صباغیان| هر جامعهای برای ادامه حیات و پیشرفت خود، به ستونهایی استوار تکیه دارد؛ ستونهایی که امنیت، آموزش، عدالت و سلامت را برای مردم به ارمغان میآورند. در میان این ارکان، سلامت، جایگاهی بیبدیل دارد، چراکه هیچ توسعهای بدون جامعهای سالم معنا پیدا نمیکند.
پاسداری از این سرمایه ارزشمند، سالهاست بر عهده انسانهایی است که با دانش، تجربه، مسئولیتپذیری و ازخودگذشتگی، سختترین لحظات زندگی مردم را به صحنهای برای امید، درمان و بازگشت به زندگی تبدیل میکنند؛ انسانهایی که آنان را با نام «پزشک» میشناسیم و امروز یکم شهریور، به نام آنها نامگذاری شده است.
بیماری، لحظهای است که بسیاری از تعلقات رنگ میبازند و آنچه باقی میماند، امید به دستانی است که بتوانند درد را تسکین دهند و زندگی را دوباره به جریان بیندازند و در این میان، سفیدی روپوش پزشک، نماد اعتمادی است که یک انسان در حساسترین و آسیبپذیرترین لحظات زندگی خود به دیگری میسپارد.
شاید کمتر حرفهای را بتوان یافت که تصمیمهایش تا این اندازه با جان انسانها گره خورده باشد؛ حرفهای که هر تشخیص، هر نسخه و هر اقدام درمانی آن، میتواند سرنوشت یک خانواده را تغییر دهد، بنابراین امروز فرصتی است برای تأمل درباره ارزش یکی از شریفترین و سنگینترین مسئولیتهای اجتماعی.
مسئولیتی که پشت آن، سالها تحصیل، بیخوابی، کشیکهای طولانی، فشارهای روحی، تصمیمهای دشوار و پذیرش مسئولیت جان انسانها نهفته است. جامعه پزشکی ایران نیز در مقاطع مختلف، از روزهای دفاع مقدس گرفته تا همهگیری کرونا، حوادث طبیعی و بحرانهای گوناگون، بارها ثابت کرده که در سختترین شرایط، نخستین گروهی است که در کنار مردم میایستد و حتی جان خود را برای حفظ جان دیگران به خطر میاندازد.
بیتردید اکثریت قاطع پزشکان این سرزمین، با وجدان حرفهای، اخلاق پزشکی و پایبندی به سوگندی که در آغاز راه یاد کردهاند، صادقانه به مردم خدمت میکنند. آنان نه تنها درمانگر جسم، بلکه گاه مرهمی بر اضطراب، نگرانی و رنج خانوادههایی هستند که عزیزانشان را به آنان سپردهاند.
خدمات این پزشکان متعهد، سرمایهای ارزشمند برای نظام سلامت کشور است و شایسته بالاترین احترام و قدردانی اما بزرگداشت روز پزشک، زمانی ارزش واقعی خود را پیدا میکند که در کنار تجلیل از هزاران پزشک شریف و فداکار، از اعتبار این حرفه نیز پاسداری شود.
سکوت در برابر تخلف، نه دفاع از جامعه پزشکی، بلکه ظلم به همان پزشکان پاکدستی است که با رفتار حرفهای و اخلاقمدار خود، اعتماد مردم را به دست آوردهاند. احترام به پزشکان، زمانی کامل خواهد بود که اجازه ندهیم رفتار معدودی سودجو، چهره درخشان این حرفه مقدس را خدشهدار کند و سرمایه اجتماعی نظام سلامت را کاهش دهد.
به دفعات از شهروندان در گوشه و کنار این سرزمین کهن می شنویم که در برخی موارد، بیماری که در شرایط اضطراب، درد و نگرانی قرار دارد، ناچار میشود برای انجام عمل جراحی یا دریافت خدمات درمانی، به درخواست یا پیشنهاد پزشک معالچ، مبالغی را خارج از تعرفههای قانونی پرداخت کند.
به گفته بیماران، عموما این مبالغ به صورت پول نقد، سکه، دلار یا روشهایی دریافت میشود که هیچ اثری از آن در سیستم مالی باقی نماند؛ حتی از بیمار خواسته میشود از کارتخوان استفاده نکند تا سندی برای پیگیری وجود نداشته باشد و درست در چنین شرایطی، وقتی بیمار برای شکایت مراجعه میکند، از او درخواست ارائه مدرک میشود.
در حالی که پرسش اساسی این است که بیماری که از ابتدا به گونهای هدایت شده تا هیچ سند و رسیدی از پرداخت نداشته باشد، چگونه باید مدرک ارائه کند؟ آیا صرفاً بر دوش بیمار گذاشتن بار اثبات تخلف، راهکار مناسبی برای مقابله با چنین پدیدهای است؟
مبارزه با تخلفات مالی در حوزه سلامت، نیازمند ورود جدی دستگاههای نظارتی، بازرسیهای هدفمند، رصد تراکنشهای مالی، ایجاد سامانههای امن گزارشدهی و حمایت واقعی از گزارشگران است. نمیتوان انتظار داشت بیماری که نگران سلامت خود یا عزیزش است، همزمان نقش ضابط قضایی را نیز ایفا کند.
بنابراین روز پزشک، روز تجلیل از انسانهایی است که رسالتشان درمان درد انسانهاست اما بهترین هدیه به جامعه پزشکی، صیانت از اعتبار این حرفه است. این صیانت زمانی محقق میشود که در کنار قدردانی از پزشکان متعهد، با هرگونه تخلف، دریافت زیرمیزی و تضییع حقوق بیماران نیز بدون اغماض برخورد شود.
هزاران پزشک این سرزمین، بیهیاهو و بیادعا، شبهای طولانی را در بیمارستانها و مراکز درمانی سپری میکنند، از آسایش خانواده خود میگذرند و همه توانشان را برای حفظ جان انسانها به کار میگیرند. این تلاشهای صادقانه، سرمایهای ارزشمند برای جامعه است و شایسته قدردانی و احترام.
با این همه، احترام به این جایگاه ارزشمند، به معنای چشم بستن بر کاستیها و تخلفات نیست. اتفاقاً بزرگداشت واقعی جامعه پزشکی، زمانی معنا پیدا میکند که از اعتبار این حرفه صیانت شود و اجازه داده نشود رفتار معدودی سودجو، چهره هزاران پزشک شریف و متعهد را مخدوش کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه انتظار دارد دستگاههای مسئول، نظارت را از شکایتمحور بودن فراتر برده و با استفاده از ابزارهای قانونی، نظارتی و هوشمند، زمینه بروز چنین تخلفاتی را از بین ببرند. اعتماد مردم به نظام سلامت، سرمایهای گرانبهاست؛ سرمایهای که حفظ آن، وظیفهای همگانی و مسئولیتی بر عهده همه متولیان حوزه سلامت است.
حفظ حرمت جامعه پزشکی، در گرو برخورد قاطع با اقلیت متخلف است. همانگونه که نباید خدمات هزاران پزشک شریف و فداکار را به دلیل عملکرد معدودی زیر سؤال برد، نباید اجازه داد رفتار همین تعداد اندک، اعتماد عمومی به نظام سلامت را خدشهدار کند.
انتهای پیام/