به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، کتاب "درسهای پیامبر اعظم" که به کوشش علیرضا مختارپور تدوین شده، تلاش دارد سیره، زمانه و شخصیت رسول اکرم(ص) را از زبان رهبر شهید انقلاب به مخاطب امروز معرفی کند. کتاب مشتمل بر بیانات آقای شهید ایران از سال 1368 تا 1404 است و موضوعات متنوع درباره زندگی رسول مهربانی را شامل میشود.
تأمل و مطالعه این اثر مخاطب را به این نتیجه میرساند که رهبر شهید انقلاب برکات وجود نورانی پیامبر اکرم(ص) را محدود به زمان مشخصی نمیدانستند و بر این باور بودند که برکات و اثرات میلاد مبارک ایشان تا امروز نیز ادامه دارد.
مبارکترین مولودی که در تاریخ متولد شد
در بخشی از کتاب به انواع "برکات و آثار مبارک وجود مقدس نبی مکرم اسلام(ص)" اشاره شده است. رهبر شهید ایران در این بخش از بیانات که مربوط به بیانات در دیدار کارگزاران نظام در سال 1378 است، برکات وجود مبارک پیامبر اعظم(ص) را تنها محدود به عصر حیات ایشان نمیدانند و به برخی از آثار وجودی ایشان تا امروز با گذشت قرنها اشاره کرده و فرمودهاند:
در مقیاسهای بشری، مبارک بودن یک مولود و یک ولادت، به آثاری است که بر آن ولادت مترتّب میشود؛ چه مستقیم و چه غیرمستقیم. اگر این مقیاس، مقیاس درستی است - که هست - باید عرض کنیم، مبارکترین مولودی که در طول تاریخ متولّد شده است، وجود مقدّس نبىّمکرّم اسلام صلّیاللَّهعلیهوآلهوسلّم است. این برکات، از لحظه ولادت شروع میشود؛ این عجیب هم نیست. حضرت عیسی علیهالصّلاةوالسّلام در آغاز ولادت فرمود: «و جعلنی مبارکاً این ما کنت». مبارک بودن خود را از اوّلین ساعات یا اوّلین روزهای ولادت اعلام کرد. در مورد پیامبر ما نیز همینطور است.
اولین نشانههای تاریخی میلاد مبارک پیامبر(ص)
آنچه تواریخ ثبت کردهاند که کنگره کاخ کسری فرو ریخت، یا آتشکده قدیمی خاموش شد - و از این قبیل علائم و نشانههایی که ثبت شده است - اینها همه مبشّرات برکات وجود این موجود عظیم است. هر آنچه در این عالم بر اساس حاکمیت شرک و کفر و استبداد و ظلم و تفرقه بین آحاد انسان وجود داشته است، باید به برکت وجود این انسان والا و ممتاز و بینظیر، بتدریج زایل شود. آنچه آن بزرگوار در مقام عمل و مجاهدت برعهده گرفت، سنگینترین بخش این کار بود. شروع این راه و آغاز این دعوت، مهمترین بخش این کار محسوب میشد.
اشکال دنیای آن عصر این بود که آحاد مردم و طبقات جامعه در همه جای عالم، به حاکمیت غیر خدا، به حاکمیت طاغوتها، به حاکمیت ظلم و به اختلاف طبقات خو گرفته بودند. چه کسانی باید در مقابل این مظاهر بایستند؟ قاعدتاً مظلومان. وقتی مظلومان خودشان هم باور میکنند که باید حاکمیت ظلم مستقر باشد، امید اصلاح از بین میرود. بیدار کردن مردم، بیدار کردن دنیا و بیدار کردن بشریّت، کار بزرگ پیامبر اکرم و دعوت نبوی بود؛ «ان هو الّا ذکر للعالمین». این ذکر است، یاد است، تذکّر است، هشدار است، بیدارباش برای همه بشر است. آنجایی که خودِ آن بزرگوار متصدّی و متحمّل این بیدارباش شد، جزو سختترین جاها بود. تعصّبها، قبیلهگریها، مسائل شخصی و فردیتهای گوناگون، کار آن بزرگوار را دشوار میکرد. آن حضرت مجاهدت سختی را متحمّل شد، تا توانست این بنبست بشری را باز کند و این صخره عظیم را بشکافد. بعد از آن تا امروز، هر کس هر حرکتی کرده است، به دنبال آن بزرگوار و در ادامه آن راه و با کمک ضرب دست این انسان والا بوده است.
تمدن امروز دنیا مرهون وجود اوست
فقط هم مسلمانان نیستند که از تعالیم نبوی بهره گرفتهاند. دانش امروزِ دنیا، تمدّن امروزِ دنیا، معرفتی که امروز در این دنیا هست و پیشرفت کاروان بشر، مرهون وجود اوست. این معنا، ادّعای ما مسلمانان نیست. همه مورّخان و افراد با انصاف، قبول دارند که پیدایش بیداری علمی در دنیای اسلام، موجب شد که این بیداری از طریق رفت و آمدها، حتّی با کشورگشاییها و با جنگهایی که آنها کردند، به نقاط دیگر جهان هم منتقل شود. معارف و تفکّرات بشری و این چیزهایی که امروز انسانها به آن توجّه دارند - مثل حقوق انسان، مثل آزادی انسان، مثل مساوات افراد بشر، مثل برادری انسانها - همه هدیههای این انسان والاست. در اسلام، آنچه بر این حرکت عظیم مترتّب شد، تشکیل نظام اسلامی بود. این تعالیم فقط برای آن نبود که بیاید مردم را موعظه کند؛ بل برای این بود که شکل و قالب نظام بشر را طوری ترتیب دهد که حرکت در آن قالب به سمت این هدفها آسان باشد و موانعی وجود نداشته باشد؛ و آن همان نظام اسلامی است.
امروز بحمداللَّه جوامع اسلامی به اهمیت نظام اسلامی واقف شدهاند. در طول سالهای متمادی، نویسندگان و گویندگان بزرگ و دلهای فراوانی به این سمت متوجّه شدهاند. بیداری اسلامی شروع شده است؛ جوامع اسلامی به اهمیت این ذخیرهای که در اختیار آنهاست، واقف شدهاند؛ البته به همین نسبت هم دشمنیهای دشمنان اسلام زیاد شده است. مرتّب مشغول تفرقهافکنی و اختلاف اندازی بین ملتهای مسلمانند تا با تحریک قومیتها و ملیتها و عِرقها و تعصّبها، هر گروهی را به سمتی بکشند. این نشاندهنده آن است که دشمن فهمیده است آگاهی اسلامی و بیداری اسلامی در محیط مسلماننشین عالم، کار خود را میکند. حقیقت هم همین است. یقیناً همین احساس، ملتهای اسلامی را به سمت نظام اسلامی و به سمت تشکیل امّت واحده اسلامی خواهد کشاند؛ این یک آینده حتمی است. این دشمنیها هم اثری ندارد. نیروی اسلام بالاتر از این حرفهاست؛ کمااینکه در ایران اسلامی، نقطهای که هیچ کس تصوّر آن را نمیکرد، همین بود که نیروی عظیم اسلامی توانست مردم را متّحد کند؛ دلها را به هم نزدیک نماید؛ ایمان اسلامی را پشتوانه این حرکت قرار دهد و یک نظام اسلامی را در اینجا به وجود آورد. این امری است که اتّفاق افتاده است."
سرآغاز یک فجر درخشانی در زندگی بشر
ایشان در بخش دیگری از بیانات، میلاد مبارک رسول مهربانی را "سرآغاز یک فجر درخشانی در زندگی بشر" توصیف و "حادثه تعیینکننده مسیر بشریت" میدانند؛ وجود مبارکی که با میلادش، از فروغ "مقدسات پوشالی و خرافی، به قدرت الهی در مناطق مختلفی از عالم" کاسته و تباه شد. رهبر شهید میلاد پیامبر را مقدمه بعثت و بعثت را "رحمت" برای تمام جهانیان میدانند. ایشان در بیانات خود بارها تأکید کردهاند که میلاد حضرت محمد(ص) صرفاً یک اتفاق تاریخی نبود، بلکه مقدمهای برای پایان دادن به "بساط حاکمیت جباران و مستبدان" بود:
"در مثل چنین روزی[17ربیع الاول]، خداوند متعال بزرگترین ذخیرهی الهی را که وجود مقدّس پیامبر گرامی بود، به عرصهی وجود آورد؛ این شروعِ یک مقطع تعیین کننده در سرنوشت بشر بود. در آیات ولادت پیامبر گفتهاند، وقتی آن بزرگوار متولّد شد، کنگرههای کاخ کسری ویران گردید؛ آتشکدهی آذرگشسب که قرنها روشن بود به خاموشی گرایید؛ دریاچهی ساوه که در نظر عدّهای از مردم در آن وقت، مقدّس شمرده میشد، خشک شد و بتهایی که بر گِرد کعبه آویخته بودند، سرنگون شدند. این نشانهها که کاملاً رمزی و نمادین است، نشاندهندهی جهتِ اراده و سنّت الهی در پوشاندن خلعت وجود به این موجود عظیم و این شخصیت والا و بینظیر است. معنای این حوادثِ نمادین این است که با این قدوم مبارک، بساط ذلّت بشر، چه به وسیلهی حاکمیت جبّاران و حاکمان مستبد - از قبیل آنچه در آن روز در ایران و روم قدیم وجود داشت - و چه به وسیلهی عبادت غیر خدا، باید برچیده شود.
بشر باید به وسیلهی این مولود مبارک، آزاد شود؛ هم از قید ستمی که به وسیلهی حکّامِ جور بر انسانهای مظلوم در طول تاریخ تحمیل شده است، و هم از قید خرافهها و اعتقادات نادرستِ ذلّتآفرین که انسان را در مقابل موجوداتِ پستتر از خود او یا در مقابل انسانهای دیگر، خاضع و ذلیل و ستایشگر میکند. لذا آیهی قرآن در باب بعثت نبیّاکرم میفرماید: «هو الّذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحقّ لیظهره علی الدّین کلّه و کفی باللَّه شهیدا». «لیظهره علی الدّین کلّه» زمانبندی نشده است؛ این، جهت را نشان میدهد. بشریت به وسیلهی این حادثه، باید به سمت آزادی معنوی، اجتماعی، حقیقی و عقلانی حرکت کند. این کار شروع شد و ادامهاش دست خودِ ما انسانهاست. این هم یک سنّت دیگر در عالم آفرینش است."
انتهای پیام/