به گزارش خبرنگار حوزه دولت خبرگزاری تسنیم، هیئت عالیرتبه ایرانی بهریاست مسعود پزشکیان رئیسجمهور از صبح دوشنبه عازم قرقیزستان شده است تا در اجلاس سران شانگهای شرکت کند و با برخی سران حاضر در اجلاس دیدار داشته باشد،
به همین علت در گزارش پیشِرو نگاهی به تأثیر عضویت کشورمان در این سازمان انداختهایم:
بر اساس این گزارش، عضویت رسمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان همکاری شانگهای (SCO)، فراتر از یک توافق دیپلماتیک، یک چرخش راهبردی در جهت بازتعریف معادلات اقتصادی کشور است. این سازمان که اکنون یکی از بزرگترین بلوکهای اقتصادی جهان را تشکیل میدهد، بستری بیبدیل برای ایران فراهم میکند تا از محدودیتهای تحریمی فراتر رود و در قلب بازارهای در حال رشد آسیا جای بگیرد. مزایای اقتصادی این عضویت را میتوان در سه محور اصلی «تنوع بازاری»، «امنیت مالی» و «توسعه زیرساختهای ترانزیتی» تحلیل کرد.
گشایش در بازارهای عظیم و متنوع
نخستین و ملموسترین مزیت، دسترسی مستقیم به بازارهای عظیم کشورهای عضو است. با حضور در این سازمان، ایران به بازاری دست مییابد که بخش بزرگی از جمعیت و تولید ناخالص داخلی (GDP) جهان را در خود جای داده است. تعامل با قدرتهای اقتصادی همچون چین و هند، فرصتهای بینظیری را برای صادرات کالاهای غیرنفتی، محصولات کشاورزی و صنایع تبدیلی فراهم میآورد، این عضویت بهمعنای آن است که تولیدکنندگان ایرانی اکنون در یک شبکه گسترده از تقاضا قرار دارند که میتواند منجر به کاهش وابستگی به بازارهای سنتی و غرب شود.
تلاش برای استقلال مالی و دلارزدایی
در سایه تحریمها، یکی از کلیدیترین ابزارهای سازمان شانگهای، تسهیل تبادلات تجاری از طریق ارزهای ملی است. حرکت بهسمت تسویه حسابهای تجاری با یوآن، روبل و سایر ارزهای منطقهای، فشار ناشی از محدودیتهای دسترسی به سیستم سوئیفت و نوسانات نرخ دلار را بهشدت کاهش میدهد، این رویکرد «دلارزدایی» در تجارت منطقهای، نهتنها امنیت مبادلات را برای تجار ایرانی تضمین میکند، بلکه به ثبات بیشتر در نظام ارزی کشور نیز کمک خواهد کرد.
تحول در نقش ترانزیتی و کریدورهای تجاری
کشورمان با بهرهگیری از موقعیت جغرافیایی بیبدیل خود در پیوند میان شرق و غرب، میتواند از ظرفیتهای این سازمان برای تبدیل شدن به قطب ترانزیت منطقه استفاده کند. تقویت همکاریها در قالب کریدورهای شمال ـ جنوب و اتصال این مسیرها به شبکههای تجاری شانگهای، میتواند درآمدزایی عظیمی از طریق گذار کالا و خدمات لجستیکی ایجاد کند، این موضوع علاوه بر توسعه زیرساختهای ریلی و بندری، سرمایهگذاریهای کلان در بخش حملونقل را بههمراه خواهد داشت.
در مجموع، عضویت در سازمان همکاری شانگهای برای اقتصاد ایران، تنها یک عضویت ساده نیست، بلکه یک «فرصت طلایی» برای بازسازی ساختارهای تجاری و پیوند خوردن به زنجیرههای تأمین جهانی در آسیاست. اگرچه تحقق کامل این مزایا مستلزم سیاستگذاریهای دقیق و تقویت توان رقابتی صنایع داخلی است، اما حضور در این بلوک قدرتمند، مسیر توسعه اقتصادی پایدار و مستقل را هموارتر از هر زمان دیگری کرده است،
البته تحقق موارد بالا و کسب منافع اقتصادی در این موضوعات نیازمند پیگیریهای بیشتر از سوی دولت مردان و بخشهای مختلف دولت است تا منافع اقتصادی کشورمان بیش از پیش تضمین شود.
انتهای پیام/+