به گزارش خبرگزاری تسنیم، حمیدرضا احمدیان، معاون حکمرانی الکترونیک و هوشمندسازی سازمان اداری و استخدامی کشور، در یک نشست تخصصی با اشاره به ضرورت بازنگری در رویکرد موجود نسبت به کیف پول، اظهار کرد: اگر نگاه ما به کیف پول صرفاً بهعنوان یک ابزار پرداخت خرد باشد، احتمالاً مسیر را اشتباه طی میکنیم.
وی افزود: در برخی کشورها، کیف پول شهروندی صرفاً برای پرداخت مورد استفاده قرار نمیگیرد، بلکه خدمات مختلف دولت و خدمات عمومی نیز در آن ارائه میشود و پرداخت تنها بخشی از این اکوسیستم است.
احمدیان با تأکید بر اینکه پیش از توسعه کیف پول باید اکوسیستم آن شکل بگیرد، گفت: شهروند، بانک، پرداختیار، شرکتهای پرداخت، دولت و کسبوکارها اجزای یک چرخه هستند و باید درباره جنبههای مختلف این اکوسیستم از جمله تنظیمگری، تعاملپذیری و نحوه مشارکت بازیگران تصمیمگیری شود.
معاون حکمرانی الکترونیک و هوشمندسازی سازمان اداری و استخدامی کشور ادامه داد: نباید تعداد کیف پولها محل رقابت باشد، بلکه باید تعاملپذیری کیف پولها محور رقابت قرار گیرد و بازیگران بتوانند ضمن رقابت، در اشتراکگذاری بازار و ارائه خدمات نیز با یکدیگر مشارکت کنند.
وی با اشاره به پروژه «باشگاه کارکنان ایران» گفت: در این پروژه تلاش میکنیم یک فضای کامل کسبوکاری ایجاد کنیم و هدف اصلی، بازگرداندن اعتبار به کارمند دولت است؛ چراکه جایگاه اجتماعی و اقتصادی کارمند دولت طی سالهای گذشته در بخشهایی تضعیف شده است.
احمدیان با بیان اینکه موضوع کیف پول شهروندی طی یک دهه گذشته بارها مطرح شده است، تصریح کرد: تجربههایی در شهرداری تهران و سایر بخشها شکل گرفت، اما این پروژهها به دلایل مختلف نتوانستند اکوسیستم خود را کامل کنند؛ در برخی موارد قاعدهگذاری و در برخی موارد مدل نظارت یا ساختار رقابتی مانع تکمیل این اکوسیستم شد.
وی گفت: موضوعاتی مانند مدیریت مصرف انرژی، یارانه انرژی، یارانه معیشتی و اعتبار خرید را میتوان در قالب یک «کیف پول شهروندی» یا «کیف پول دولت ـ شهروند» دید؛ کیف پولی که پرداخت یکی از اجزای آن است و میتواند خدمات متنوعی را در اختیار شهروندان قرار دهد.
احمدیان همچنین با انتقاد از رویکردهای سنتی در تنظیمگری اظهار کرد: مدلهای تنظیمگری ما عمدتاً پسینی هستند؛ یعنی ابتدا یک جریان اتفاق میافتد و سپس رگولاتور به دنبال تنظیم آن میرود، در حالی که تنظیمگر باید هوشمندانهتر و پیشنگرانه عمل کند.
وی ادامه داد: تنظیمگری کیف پول فقط تنظیمگری مالی نیست، بلکه موضوعاتی مانند تنظیمگری داده نیز اهمیت دارد. وقتی یک کیف پول شکل میگیرد، باید از ابتدا مشخص باشد که دادههای ایجادشده در این اکوسیستم چگونه مدیریت و حکمرانی میشوند.
معاون حکمرانی الکترونیک و هوشمندسازی سازمان اداری و استخدامی کشور با اشاره به حجم بالای دادهای که در بنگاههای دولتی و خصوصی تولید میشود، گفت: نگاه ما به دادهها بیشتر مالکانه است تا حاکمانه و این مسئله باید اصلاح شود؛ چراکه در صورت وقوع یک بحران یا اتفاق ناگهانی، ممکن است با حجم بزرگی از داده مواجه شویم که برای نحوه مدیریت آن آمادگی لازم وجود نداشته باشد.
احمدیان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اهمیت تابآوری نظام پرداخت در شرایط بحران، اظهار کرد: اگر یک بانک برای مدتی از کار بیفتد، هرچند مشکل بزرگی ایجاد میکند، اما قابل مدیریت است؛ ولی اگر نظام پرداخت کشور دچار اختلال شود، موضوع دیگر صرفاً مسئله یک بانک نیست و به یک مسئله اجتماعی و اقتصادی تبدیل خواهد شد.
وی افزود: در چنین شرایطی، بنگاهها نیز بهصورت زنجیرهای با مشکل مواجه میشوند و به همین دلیل باید برای تداوم فعالیت نظام پرداخت در شرایط بحران، سناریوهای مشخصی در نظر گرفته شود.
احمدیان با تأکید بر ضرورت پرهیز دولت از رقابت مستقیم با بخش خصوصی گفت: دولت و حاکمیت نباید خودشان را رقیب کسبوکارها بدانند. نگاههای بستهای که یک خدمت یا ابزار را صرفاً متعلق به دولت میدانند، باید اصلاح شوند تا توسعه اکوسیستمهای نوآورانه با مشارکت بخش خصوصی امکانپذیر باشد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: مسیرهای اصلاحی در این حوزه آغاز شده است، اما سرعت پیشرفت آنها پایین است و نمیتوان انتظار داشت در کوتاهمدت به نتیجه برسند؛ با این حال امیدواریم این مسیرها در نهایت به یک نتیجه مطلوب منجر شوند.
انتهای پیام/