به گزارش خبرگزاری تسنیم از سمنان، با وجود کاهش گرمای هوا و افزایش ظرفیت تولید برق در سمنان، اجرای برنامه مدیریت بار همچنان ادامه دارد؛ اما علت استمرار محدودیتها چیست و چرا افزایش تولید بهتنهایی به معنای پایان خاموشیها نیست؟
اطلاعیه اخیر شرکت توزیع نیروی برق استان سمنان بار دیگر یک پیام تکراری را به خانهها و واحدهای صنفی و صنعتی رسانده است؛ برنامه مدیریت بار همچنان ادامه دارد و مشترکان باید بهویژه در ساعات اوج مصرف، از استفاده همزمان وسایل برقی پرمصرف خودداری کنند.
شرکت توزیع برق دلیل این درخواست را کاهش تولید نیروگاههای برقآبی و ضرورت حفظ پایداری شبکه اعلام کرده و همزمان بابت محدودیتها و دشواریهای احتمالی ناشی از اجرای برنامه مدیریت بار در روزهای اخیر از مردم عذرخواهی کرده است، اما پشت این اطلاعیه کوتاه، مسئلهای بزرگتر قرار دارد؛ خاموشی فقط نتیجه کمبود تولید برق نیست.
سمنان چقدر برق تولید میکند و چقدر مصرف دارد؟
سمنان از جمله استانهایی است که در سالهای اخیر ظرفیت تولید برق آن بهطور قابل توجهی افزایش یافته است. بر اساس گزارشهای منتشرشده، اوج مصرف برق استان حدود 750 مگاوات اعلام شده، در حالی که ظرفیت تولید برق به حدود 1500 مگاوات رسیده است. توسعه نیروگاههای خورشیدی نیز بخشی از این افزایش ظرفیت را رقم زده و بیش از 300 مگاوات نیروگاه خورشیدی به شبکه متصل شده است.
بنابراین اگر صرفاً اعداد تولید و مصرف استان را کنار هم قرار دهیم، این سؤال طبیعی شکل میگیرد که چرا مردم سمنان همچنان با برنامههای مدیریت بار و محدودیت برق مواجهاند؟
پاسخ را نمیتوان فقط در میزان تولید برق استان جستوجو کرد.
برق تولیدشده در سمنان بخشی از شبکه سراسری را تغذیه میکند و مدیریت شبکه نیز بر اساس تراز کلی تولید و مصرف و شرایط لحظهای شبکه انجام میشود. به همین دلیل، داشتن ظرفیت تولید بالاتر از مصرف استانی لزوماً به معنای مصونیت مشترکان استان از برنامههای مدیریت بار نیست.
شرکت توزیع برق سمنان در اطلاعیه اخیر، کاهش تولید نیروگاههای برقآبی را یکی از دلایل استمرار برنامه مدیریت بار اعلام کرده است.این موضوع در شرایطی اهمیت پیدا میکند که بخش برق کشور همچنان با مسئله ناترازی تولید و مصرف دستوپنجه نرم میکند و وزارت نیرو در ماههای اخیر تلاش کرده با مجموعهای از اقدامات تولید و مصرف، فشار روی شبکه را کاهش دهد.
عباس علیآبادی، وزیر نیرو، نیز پیشتر تأکید کرده بود که مسئله ناترازی برق فقط یک مسئله فنی نیست و ساختار اقتصادی صنعت آب و برق و دشواری سرمایهگذاری در این بخش نیز در بازتولید ناترازی نقش دارد.لذا هر کاهش در ظرفیت تولید قابل اتکا، بهویژه در نیروگاههای برقآبی، میتواند فشار بیشتری بر سایر بخشهای شبکه ایجاد کند.
یکی از مهمترین نکات در فهم خاموشیها، تفاوت میان «ظرفیت تولید» و «برق قابل استفاده در زمان اوج مصرف» است.ممکن است استانی در مجموع ظرفیت تولید قابل توجهی داشته باشد، اما در ساعاتی مشخص، شبکه با افزایش شدید تقاضا مواجه شود. در چنین شرایطی مدیریت بار یکی از ابزارهای صنعت برق برای حفظ پایداری شبکه است.در سمنان نیز شرکت توزیع برق طی ماههای گذشته تلاش کرده به جای اتکا به خاموشیهای گسترده، بخشی از مصرف را به شکل هوشمند کنترل کند.
مهدی پاکطینت، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق استان سمنان، اعلام کرده بود حدود 80 درصد بار مصرفی استان قابلیت رؤیت دارد و نزدیک به 30 درصد آن نیز کنترلپذیر است. استفاده از کنتورهای هوشمند نیز امکان پایش لحظهای و مدیریت هدفمند بار را فراهم کرده است.این یعنی بخشی از آنچه مردم به عنوان «مدیریت بار» تجربه میکنند، نتیجه تلاش برای کنترل مصرف در نقاط مشخص و جلوگیری از فشار بیشتر بر شبکه است.
هوشمندسازی؛ خاموشی کمتر یا مدیریت دقیقتر؟
بر اساس اعلام مسئولان برق استان، استفاده از تجهیزات هوشمند در بخشهای مختلف مصرف توانسته بخشی از بار شبکه را کاهش دهد و امکان کنترل هدفمند مصرف را فراهم کند. هدف اصلی این طرحها، کاهش فشار در ساعات حساس و جلوگیری از تحمیل محدودیت یکسان به همه مشترکان است.
در واقع، صنعت برق بهتدریج از مدل سنتی قطع گسترده برق به سمت مدلی حرکت میکند که در آن تلاش میشود ابتدا مصرفهای قابل کنترل مدیریت شوند.این تغییر البته برای مشترک تفاوت چندانی ندارد اگر نتیجه نهایی همچنان قطع برق باشد؛ به همین دلیل، نحوه اطلاعرسانی درباره علت محدودیتها اهمیت پیدا میکند.
انتهای پیام /363/