به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، در میان صفحات ماندگار تاریخ ایثار و شهادت، نام مردانی به چشم میخورد که مسئولیت را نه یک عنوان، بلکه عهدی برای خدمت میدانستند. مردانی که وقتی در جایگاه فرماندهی قرار گرفتند، خود را جدا از نیروهایشان ندیدند و باور داشتند فرمانده واقعی کسی است که در سختترین لحظات، پیش از همه در میدان حضور داشته باشد.
شهدا روایت انسانهایی هستند که بزرگیشان تنها در لحظه شهادت خلاصه نمیشود؛ بلکه ریشه در سالهای زندگی، منش، رفتار و انتخابهای آنان دارد. آنان پیش از آنکه لباس ایثار بر تن کنند، در خانواده، جامعه و میان همرزمان خود، با اخلاق، تعهد و مسئولیتپذیری شناخته میشدند.
فرماندهان شهید، روایت ویژهای از این فرهنگ هستند؛ انسانهایی که علاوه بر مسئولیت هدایت و مدیریت، باید تکیهگاه نیروهای خود نیز باشند. آنان در میدانهای سخت، تنها دستوردهنده نبودند؛ بلکه همراه، پیشگام و پشتیبان کسانی بودند که در کنارشان ایستاده بودند.
مظلومیت فرماندهان شهید در همین همراهی و بیادعایی آنان نهفته است؛ مردانی که سالها در سکوت خدمت کردند، خطرها را شناختند، اما هیچگاه از مسئولیتی که پذیرفته بودند فاصله نگرفتند.
شهدای جنگ رمضان نیز ادامهدهندگان همین راه پرافتخار هستند؛ مردانی که در شرایط دشوار، امنیت و آرامش مردم را یک وظیفه بزرگ میدانستند و برای انجام این مسئولیت، از آسایش و حتی جان خود گذشتند.
خبرنگار تسنیم در سیونهمین روایت خونهای ماندگار مربوط به شهدای جنگ تحمیلی رمضان اینبار نیز به قروه رفته است؛ در میان این نامهای ماندگار، روایت سرهنگ میثم ستاری، فرزند علیاکبر، متولد سال 1364 از شهرستان قروه، روایت فرماندهای است که زندگیاش با خدمت، تعهد و حضور در میدان معنا پیدا کرد.
شهید میثم ستاری فرمانده گردان امام حسن مجتبی(ع) دزلی شهرستان سروآباد بود؛ مسئولیتی مهم که نیازمند تجربه، شجاعت، شناخت شرایط و روحیهای سرشار از فداکاری است.
فرماندهی برای او تنها یک جایگاه سازمانی نبود؛ بلکه مسئولیتی انسانی و اخلاقی بود. فرماندهای که باید در کنار نیروهایش باشد، درد آنان را بشناسد و در لحظات سخت، پیش از دیگران در میدان حضور پیدا کند.
دزلی، منطقهای با پیشینهای پرافتخار در عرصه ایثار و مقاومت، شاهد حضور مردانی بوده است که آرامش مردم را بر آسایش شخصی خود ترجیح دادند. میثم ستاری نیز در همین مسیر، در کنار نیروهای خود ایستاد و آخرین فصل زندگیاش را در راه انجام وظیفه رقم زد.
شهادت او در کنار نیروهایش، تصویری روشن از همان روحیهای است که یک فرمانده را ماندگار میکند؛ اینکه در لحظه خطر، نیروهای خود را تنها نگذارد و تا پایان در کنار آنان بماند.
فرماندهای که نیروهایش را تنها نگذاشت
سرهنگ میثم ستاری، سالهای خدمت خود را با مسئولیتپذیری و تعهد سپری کرد. او در جایگاه فرمانده گردان امام حسن مجتبی(ع) دزلی، مسئول هدایت نیروهایی بود که در مسیر دفاع و امنیت فعالیت میکردند.
اما آنچه یک فرمانده را در ذهن نیروهایش ماندگار میکند، تنها دانش و تجربه مدیریتی نیست؛ بلکه نوع رفتار، میزان همراهی و حضوری است که در روزهای سخت از خود نشان میدهد.
فرماندهان واقعی، فاصلهای میان خود و نیروهایشان احساس نمیکنند. آنان میدانند که اعتماد و همراهی، مهمترین سرمایه یک مجموعه است و این اعتماد با حضور در میدان ساخته میشود.
شهید میثم ستاری نیز از همین جنس فرماندهان بود؛ فرماندهای که در کنار نیروهایش حضور داشت و در لحظهای که خطر فرا رسید، آنان را تنها نگذاشت.
او در دزلی و در کنار نیروهای خود به شهادت رسید؛ شهادتی که روایتگر عهدی است که یک فرمانده با خود و نیروهایش بسته بود؛ عهدی برای ایستادگی، همراهی و انجام مسئولیت.
اگرچه جزئیات زندگی شخصی و خاطرات خانوادگی این شهید بزرگوار کمتر در دسترس است، اما مسیر خدمت و نحوه شهادتش، تصویری روشن از انسانی متعهد و مسئول ارائه میدهد؛ انسانی که جایگاه فرماندهی را با مفهوم فداکاری معنا کرد.
روایت خانواده؛ افتخار به راه مردی که برای خدمت ایستاد
ستاره ستاری، از خانواده شهید میثم ستاری، روایتگر دلتنگی خانوادهای است که عزیز خود را در مسیر خدمت و انجام وظیفه از دست داده است؛ خانوادهای که اگرچه داغ فقدان برایشان سنگین است، اما به راه و انتخاب او افتخار میکنند.
برای خانواده، میثم تنها یک فرمانده نبود؛ عضوی از خانواده بود که حضورش آرامشبخش و رفتنش داغی بزرگ بر دل آنان گذاشت.
خانواده شهید میدانند که او سالهای زندگی خود را با احساس مسئولیت سپری کرد و در مسیری قدم گذاشت که هدف آن خدمت و دفاع از امنیت مردم بود.
شهادت او در کنار نیروهایش، برای خانواده یادآور همان روحیهای است که در دوران خدمت همراهش بود؛ اینکه مسئولیت را تا آخرین لحظه پذیرفت و کسانی را که همراه او بودند، تنها نگذاشت.
محسن ستاری، برادر شهید در روایت خود از شهید میثم ستاری، از انسانی سخن میگوید که پیش از آنکه فرمانده باشد، یک انسان اخلاقمدار، دلسوز و همراه برای نیروهایش بود؛ مردی که جایگاه فرماندهی را نه فرصتی برای فاصله گرفتن از دیگران، بلکه مسئولیتی برای خدمت و مراقبت از نیروهای تحت امر خود میدانست.
او در گفتوگو با خبرنگار تسنیم میگوید: میثم فقط یک فرمانده نظامی نبود؛ برای نیروهایش مانند یک برادر بود. همیشه تلاش میکرد مشکلات آنان را ببیند و تا جایی که توان داشت، برای حل مسائلشان قدم بردارد. رابطهاش با نیروها بر پایه احترام و محبت شکل گرفته بود و همین باعث شده بود همه با جان و دل کنارش باشند.
ستاری با اشاره به روحیه اخلاقی شهید میثم ستاری ادامه میدهد: یکی از ویژگیهای بارز او تواضع و فروتنی بود. با وجود مسئولیتی که داشت، هیچگاه خودش را بالاتر از دیگران نمیدانست. در جمع نیروها حضور پیدا میکرد، پای صحبتهایشان مینشست و با همان روحیه ساده و صمیمی، دلها را به دست میآورد.
وی بیان میکند: میثم انسانی بسیار مسئولیتپذیر بود. وقتی کاری را بر عهده میگرفت، تا آخر پای آن میایستاد. برایش مهم نبود شرایط چقدر سخت باشد؛ همیشه تلاش میکرد وظیفهای را که بر دوشش گذاشته شده به بهترین شکل انجام دهد.
محسن ستاری از ایمان و روحیه معنوی شهید نیز یاد میکند و میگوید: میثم انسانی بااخلاص بود. ارتباطش با خدا، نماز و معنویات در زندگیاش جایگاه ویژهای داشت. همین باور قلبی بود که به او در مسیر خدمت و انجام مأموریتها انگیزه و استقامت میداد.
او درباره علاقه شهید به نیروهایش میافزاید: همیشه دغدغه نیروها را داشت. اگر کسی مشکلی داشت، ناراحت میشد و تلاش میکرد کمکش کند. نگاهش این بود که یک مجموعه زمانی موفق است که افراد آن کنار هم و با اعتماد متقابل حرکت کنند.
ستاری با اشاره به شهادت میثم ستاری میگوید: شهادت برای چنین انسانهایی دور از انتظار نیست؛ چون مسیر زندگیشان از ابتدا با خدمت، ایثار و مسئولیتپذیری همراه بوده است. میثم همانگونه که زندگی کرد، در راه انجام وظیفه نیز ایستاد.
وی خاطرنشان میکند: امروز جای خالی میثم برای همه کسانی که او را میشناختند احساس میشود، اما خاطرات اخلاق، رفتار و منش او همیشه باقی خواهد ماند. او الگویی از یک فرمانده دلسوز، یک انسان مؤمن و یک خدمتگزار واقعی بود که نامش در دلها ماندگار شد.
ستاره ستاری و خانواده شهید میثم ستاری، امروز با یاد و خاطره او زندگی میکنند؛ با افتخار به مردی که عمر خود را وقف خدمت کرد و نامش را در میان ایثارگران این سرزمین ماندگار ساخت.
شهید میثم ستاری رفت، اما روایت فرماندهای که همراه نیروهایش ماند، همچنان زنده است؛ روایتی از مردی که فرماندهی را نه با فاصله، بلکه با حضور، ایثار و فداکاری معنا کرد.
میثم ستاری؛ فرماندهای که در کنار نیروهایش ایستاد و در کنار آنان، برای همیشه ماندگار شد.
انتهای پیام/