به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، بیش از پنجاه سال از روزی که علینقی رزاقی قدم به صحنه تئاتر گذاشت میگذرد؛ پنج دههای که نام او با تئاتر شیراز و روایت بخشی از فرهنگ و تاریخ این سرزمین گره خورده است. به همین مناسبت، ریاست حوزه هنری استان فارس با حضور در منزل این هنرمند پیشکسوت، از پنجاه سال فعالیت هنری اصیل ایشان قدردانی کرد.
رزاقی از هنرمندانی است که بخش مهمی از عمر خود را صرف پیوند دادن تئاتر با ادبیات فارسی و مفاخر فرهنگی ایران کرده است. حافظ و سعدی و دیگر بزرگان ادب فارسی، در تجربههای او تنها موضوع مطالعه نبودهاند؛ بلکه بهانهای برای خلق روایتهای نمایشی شدهاند تا ادبیات از صفحات کتاب به صحنه نمایش و تئاتر راه پیدا کند.
در کارنامه او آثاری همچون «رامین و ژاله»، «خسرو و شیرین» و «حافظ خلوتنشین پرهیاهو» دیده میشود؛ آثاری که نشان میدهند ادبیات و میراث فرهنگی ایران همواره یکی از سرچشمههای اصلی فعالیت نمایشی او بوده است.
54 سال نویسندگی، سه کتاب چاپ شده 18 نمایشنامه آماده چاپ، سی سال تحقیق بر روی آثار بزرگان همچون؛ عطار، مولانا، سعدی، حافظ، نظامی، اهلی شیرازی.
45 سال کارگردانی، تدریس، سرپرستی گروه تئاتر آزاد شیراز، مسئول آموزشگاه آزاد هنرهای نمایشی سیمرغ در شیراز و کارگردانی 51 نمایش، 38 کار بزرگسالان، 6 نمایش کودک، منتخب کانون ملی منتقدان تئاتر کشور در نهمین جشنواره تئاتر فجر بعنوان نویسنده و کارگردان نمایش قاب بی تصویر، اجرای 10 کار نمایشی در تهران و خارج از کشور خلاصهای از کارنامه فعالیت حرفهای استادرزاقی است.
در سوی دیگر این کارنامه، روایت موضوعات ملی و میهنی و تجربههای دفاع مقدس قرار دارد. نمایشنامه «قاب بیتصویر» با موضوع آزادگان دفاع مقدس، نمونهای از تلاش رزاقی برای آوردن روایت مقاومت و تجربههای انسانی آزادگان به صحنه تئاتر است.
بخشی از آثار او نیز در تماشاخانههای کشور (تهران و سایر استان ها) با استقبال مخاطبان، ماهها بر صحنه اجرا شدهاند؛ تجربهای که جایگاه او را در تئاتر حرفهای کشور تثبیت کرده است.
رزاقی که به نشان درجه یک هنری کشور دست یافته، امروز پس از پنج دهه فعالیت، یکی از چهرههای باسابقه تئاتر فارس است؛ هنرمندی که در کارنامهاش میتوان خطی روشن از ادبیات فارسی تا تاریخ و هویت ایرانی و از حافظ و سعدی تا روایت آزادگان دفاع مقدس را دنبال کرد.
دیدار رئیس حوزه هنری فارس با این هنرمند، پاسداشت پنجاه سال از همین مسیر بود؛ پنجاه سالی که بخشی از آن در صحنههای تئاتر شیراز و کشور گذشته و بخشی دیگر در تلاش برای زنده نگه داشتن روایتهایی از فرهنگ، ادب و تاریخ ایران.
انتهای پیام/424