به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، اینجا بوی خاک بارانخورده شلمچه و عطر یاسهای پرپر اروند پیچیده است؛ بوی غیرت و سربندهای یازهرایی که سالهاست بر تارک تاریخ این دیار میدرخشد. در نخستین روز از هفتهای که تقویم به نام «دفاع مقدس» ایستاده است، سالن برگزاری آیین تجلیل از پیشکسوتان جهاد و مقاومت، نه یک گردهمایی تشریفاتی، که قطعهای پیوندخورده از آسمان و امتداد زندهی خط مقدم بود.
در و دیوار سالن به قاب عکسهایی مزین شده بود که نگاههای شفاف درون آن، هنوز هم آدمی را بیتاب و شرمنده خلوص خود میکند؛ چفیهها، قمقمههای ترکخورده و پلاکهایی که گویی از میان نخلهای سوخته جنوب یا کوههای سر به فلک کشیدهی غرب آمده بودند تا شهادت دهند جوانمردی هرگز کهنه نمیشود.
در میان جمعیت، مادران و همسران شهدایی نشسته بودند که عکس جوانِ رعنایشان را چنان در آغوش فشرده بودند که گویی همین لحظه پاره تنشان را از معراج شهدا در آغوش کشیدهاند. لرزش دست مادری سالخورده که قاب کهنهی فرزندش را با گوشه چادر پاک میکرد و نگاه غرق در بغض پدری که با لبخند پسرش درون قاب نجوا داشت، زلالترین تابلوی وفاداری و ایستادگی این سرزمین را به تصویر میکشید.
کمی آنسوتر، پهلوانان روزهای باروت و ترکش نشسته بودند؛ رزمندگانی با محاسن یکدست سپید و شانههایی که گرچه گذر زمان و رنج سالها زخم بر آنها سنگینی میکرد، اما هنوز بوی حماسه و غیرت داشتند. جانبازانی و آزادگانی با گامهای صبور، در کنار فرماندهان و مسئولان لشکری و استانی حاضر شده بودند تا ثابت کنند چراغ راه شهادت هرگز خاموش نخواهد شد.
دفاع مقدس؛ هویت زنده و امتداد عزت یک ملت
اما فراتر از این دیدار پرشکوه، آنچه در این فضا طنینانداز بود، «حقیقت و ضرورت دفاع مقدس» بود. هشت سال دفاع جانانه، تنها یک برهه تاریخی از جنگ نظامی نبود؛ بلکه دانشگاه بزرگ انسانسازی، خودباوری و استقلال ملتی بود که با دستهای خالی در برابر دنیایی از سلاح و تزویر ایستاد. دفاع مقدس سند جاودانگی هویت دینی و ملی ایرانیان است؛ گنجینهای بیپایان از امید و خوداتکایی که نشان داد اگر اراده ایمان باشد، هیچ تحریم و هجمهای تاب مقاومت در برابر این ملت را ندارد.
امروز و در میانه کارزار جنگهای نوین و هجمههای فرهنگی، بازخوانی این حماسهها و تجلیل از صاحبان واقعی امنیت کشور، نه یک وظیفه اداری، بلکه ضرورتی حیاتی برای زنده نگه داشتن روح ایثار، شجاعت و امید در رگهای نسل جوان است.
هفتمین آیین تجلیل از پیشکسوتان جهاد و مقاومت پایان یافت، اما انعکاس صدای بیسیمچیهای بیادعا و دعای مادری که تمثال شهیدش را میبوسید، در جان زمان باقی ماند؛ یادآور اینکه آسایش و سرافرازی امروز ایران، تا ابد مدیون گامهای استوار و خونهای پاکی است که رفتند تا خاک و غیرت این وطن، سربلند بماند.
انتهای پیام